RABBITHOOD

Fall on Deaf Ears 27: NIGHT TALK with Kam P'Ga

2009-11-09T22:26:00.003+07:00

สวัสดีเดือนพฤศจิกา

เผลอแป๊ปเดียว งานหูก็เดินทางมาจนครบสามปี ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 27 แล้วนะ จากครั้งแรกที่ขันอาษา (ปัจจุบันปิดตัวลงแล้ว) จัดงานที่นั่นอยู่ตลอดหนึ่งปีเต็ม จากนั้นเราก็โยกย้ายสถานที่ เปลี่ยนบรรยากาศให้เข้ากับเนื้อหาของงานในแต่ละเดือน (ซึ่งทำให้เราเรียนรู้ว่าไม่ควรจัดงานหน้าฝน เพราะจัดการยากมาก) จากคนมางานสามสิบคนในครั้งแรก เพิ่มเป็นเจ็ดสิบ เป็นร้อย ไล่ไปถึงสองร้อยในบางครั้ง จากบางเดือนที่มีสปอนเซอร์บ้างไม่มีบ้าง ตามกลไกสภาพเศรษฐกิจทั่วไป

RH ไม่รู้จะพูดอะไรได้อีกนอกจากขอ ‘ขอบคุณ’ ทุกๆ ท่านที่สนับสนุนกันเรื่อยมา
(โค้งงามๆ หนึ่งครั้ง)

เรื่องที่สำคัญมากสำหรับเรา คือการพยายาม ‘ออกแบบ’ เนื้อหาของงานหูให้ครอบคลุมในด้านต่างๆ บางเดือนเราปาร์ตี้เพื่อปาร์ตี้ สำหรับขาแดนซ์ บางเดือนเรานำเสนอวงดนตรีแปลกๆ สำหรับแฟนกลุ่มน้อยให้ได้ออกบ้านมานั่งฟังกันเป็นหมู่คณะ ถือโอกาสได้แนะนำวงดนตรีใหม่ให้กับคนอื่นๆ ได้ทดลองฟังเพลินๆ

เดือนนี้เราฉลองครบรอบสามปี เลยถือโอกาสทดลองเปิดตัวซีรีส์ใหม่ ‘คุยกลางคืน’ ที่เก็บดองในใจมานาน
เรามานั่งคุยกัน ตอนกลางคืน ในบรรยากาศที่ออกแบบมาเฉพาะการ เสวนาปาร์ตี้ เพื่องานเสวนาจะได้ไม่ต้องตกอยู่ในบรรยากาศเคร่งขรึมแบบวิชาการเท่านั้น (ว่ามั้ย?)

ครั้งแรกนี้เราได้อ้อนวอน คำ ผกา ให้มาเป็นแขกรับเชิญคนแรก สำหรับหนอนหนังสือ คงไม่ต้องอธิบาย คำ ผกา ให้มากความ แต่สำหรับท่านที่ไม่คุ้น คำ ผกา คือนักเขียนหญิงที่ร้อนแรงที่สุดคนหนึ่งแห่งสยามประเทศในปัจจุบัน คำ ผกา เป็นนามปากกาแท้ๆ ของ ลักขณา ปันวิชัย เช่นเดียวกับ ฮิมิโตะ ณ เกียวโต ซึ่งทั้งสองนามปากกาได้ปล่อยหนังสือรวมเล่มออกมาเพ่นพ่านแล้วถึง 14 เล่ม! โดยยังไม่รวมบทความกับเรื่องสั้นที่ได้รับการแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นและอังกฤษ

(จดหมายจากเกียวโต, จดหมายจากสันคะยอม, ยำใหญ่ใส่ความรัก, กระทู้ดอกทอง, เมนูปรารถนา, รักไม่เคยชิน, เซี่ยงไฮ้เบบี้-แปล, ยุให้รำตำให้รั่ว, yasuraginotaishokutoku อาหารไทยง่ายนิดเดียว, ฉัน-บ้า-กาม, โสดสนุก สูตรอร่อย, เกียวโต-รักเธอมากขึ้นทุกวัน, Guidebook Kyoto-เขียนร่วมกับกรกฏ พัลลภรักษา, ส้นสูง สโนไวท์ ลิปสติก-เขียนร่วมกับกุสุมาลย์ ณ กำพู)

ความร้อนแรงของ คำ ผกา ไม่ได้มาจากรูปร่างหรือหน้าตา (แม้ว่าเธอจะเคยถ่ายแบบจนเป็นที่ฮือฮามาแล้ว!) แต่มาจากความคิดและทัศนคติของตัวเธอ ที่มีต่อเรื่องต่างๆ ในแบบที่เราคาดไม่ถึง (ถ้าไม่เชื่อลองติดตามใน มติชน สุดสัปดาห์ หรือในวารสารรายสามเดือนชื่อ อ่าน) ไหนจะความรู้ความสามารถเรื่องการทำอาหารที่หาตัวจับยากมากคนหนึ่งในประเทศเชียงใหม่ (คำ ผกา ทำไข่พะโล้อร่อยมาก!)

สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเราในการอ่านงานของ คำ ผกา ไม่ใช่การเชื่อฟังเธอ แต่เป็นการได้ฉุกคิดจากวิธีมองเรื่องราวต่างๆ ของเธอ ตั้งแต่เรื่องน่ารักๆ ในครัว ลามไปเรื่องเซ็กส์ ยันประวัติศาสตร์และการเมือง!

เดือนนี้เราจะได้พูดคุยกับเธอตัวเป็นๆ (เธอไม่ถือตัว) แบบไม่มีหัวข้อ (หรือมีก็หลวมๆ )โดยมีผู้ดำเนินรายการรับเชิญที่เราก็ต้องไปอ้อนวอนมาเหมือนกันคือ พี่จั้ง-ศีลวัตน์ รมยานนท์ พ่อครัวและเจ้าของร้านญี่ปุ่นชื่อ ฮาเทหน้า ที่ชาวเรารู้จักกันดี พ่วงด้วยตำแหน่งประธานบริษัทชื่อประหลาด ย้อนแยงสุนทรียะและสหาย ที่ก่อกวนโสตประสาทของวงการศิลปะร่วมสมัยในเชียงใหม่ได้อย่างน่าทึ่ง (อ่านถูกแล้วนะ พี่จั้งเป็นพ่อครัว! แต่เชื่อเถอะว่าแกมีความสนใจหลากหลายกว่าห้องครัวเล็กๆ ของแกแถวนิมมานท์)

ก็พี่จั้งนี่เองที่เอาโลโก้แอปเปิ้ลของ RH ไปย้อนแยงสุนทรียะจนออกมาเป็นโลโก้ (ล้อเลียนชั่วคราว) ของบริษัทย้อนแยงฯ เอง (ทำเอาเข้าใจผิดกันไปหลายคนเชียว)

เมื่อสองคนนี้มาพบกันในบรรยากาศ ‘กิน ดื่ม ฟัง คุย’ อะไรก็เกิดขึ้นได้ (เชื่อเถอะ!)

โปสเตอร์เดือนนี้ขอภาพถ่ายมาจากงาน FORBIDDEN TRUE COLOUR ของส้ม-เศวตีภ์ อินทรกำแหง (นักศึกษามีเดียฯ) ในงานนิทรรศการ madiFESTO ที่เราไปดูมาเมื่อเดือนตุลา เราติดใจปากแดงแจ๋ของน้องนางแบบ (ภัทรธมน ไตรยานุภาพ) เลยติดต่อส้มขอภาพถ่ายงานมายำใหม่เป็นโปสเตอร์งานหูดังที่เห็น รวมถึงขออนุญาตน้องนางแบบเป็นที่เรียบร้อย

เดือนนี้เราได้รับการเอื้อเฟื้อพื้นที่ดาดฟ้าจากมีเดียอาร์ตแอนด์ดีไซน์ (ข้างๆ หอศิลป์มอชอ) ซึ่งเป็นสถานที่ที่เหมาะอย่างยิ่งเวลาอากาศหนาวๆ เราจะไปนั่งพูดคุยกัน โดยออกแบบให้ผู้ฟังสามารถสื่อสารกลับไปยังโต๊ะสนทนาได้ตลอดเวลา รวมถึงงานออกแบบ ‘เสียงบรรยากาศ’ ที่ Derdamissyou (นักดนตรี) จะมาช่วยกำกับดูแลเทคนิคให้

เราจะเปิดลงทะเบียนตอนสองทุ่มครึ่ง เริ่มคุยกันตอนสามทุ่มตรง! ประมาณกันไว้ว่าจะเลิกตอนสี่ทุ่มครึ่ง ขึ้นกับบรรยากาศของการพูดคุย จากนั้นก็อาจจะปาร์ตี้กันต่อ งานครบรอบนี้จำกัดแค่ 100 ท่านเท่านั้น! ท่านที่สนใจโปรดอย่าลังเล รีบโทรมาสำรองที่นั่งได้หมายเลข 086 663 0303 ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายแต่อย่างใด (หรือจะอีเมลพร้อมทิ้งเบอร์โทรศัพท์มาที่ iamvajira@hotmail.com ก็ได้)

ขอขอบคุณ ลุงกุ้ง และ หมาใจดำ ที่ช่วยสนับสนุนเครื่องดื่มในงานครั้งนี้

เดือนนี้เขียนยาวหน่อย ท่าทางจะได้ฤกษ์เขียนหนังสือเสียที
อากาศเริ่มหนาวแล้ว รักษาสุขภาพด้วย

แล้วพบกันคืนวันเสาร์ที่ 14 พฤศจิกา นะ

.ll. <--- กระต่าย
วชิรา
RabbitHood

++ ชวนกันแปะคำถามที่อยากถาม คำ ผกา ไว้ที่นี่ก็ได้นะ เผื่อใครที่มาไม่ได้ ^^

Hello November

Fall on Deft Ears is 3 years old now. This will be our 27th party. Our first party was at Khan Asa (now closed) and we hanged there for a full year. Then we moved around and learned that we shouldn’t have a party in the rainy season! First we had 30 people joining then 70, hundred and then two hundreds for some parties. Sponsors are occasionally. RH simply wants to thank you all for your continuous support.

It is not the number of people who join our party that matters, it is our consistency in organizing it that really matters. Cultural events deal with people in society. It should be consistent and deserve fine attention. It should be a part of our everyday life!

It is also important to us to ‘design’ our party with variety. Some parties are for the sake of partying. Sometime we offer unique kind of music to broaden our ears.

We will celebrate our 3rd anniversary this month with the launch of a new series called ‘Night Talk’ to escape the old style discussion overwhelmed by academic air.

Kam P'ka will be our first guest. She is the hottest female writer in Thailand now. Kam P'ka is the pseudonyms of Lakkana Punwichai. Another pen name is Himito Na Kyoto. With this name, she has 14 books out now. Not mentioning her articles and short stories that are translated into Japanese and English.

She is hot not because she looks so hot (though she posted in a magazine once and that issue was hot for a while!) but because of her thoughts and her idiosyncratic attitude. Her works in Matichon Weekly and Arn (Read) Quarterly Magazine are big proofs. She is also a rare fine chef (witch sleek taste in cook Kai Palo).

The most important thing in reading her works is that it ignites the process of thinking and criticizing in readers towards food, sex, history and politics!

This month, we are going to see her in person, and have a discussion with her. We invited Jung Silwat Ramyananda, celebrity chef who owns a Japanese restaurant called Hatena and President of a strangely-named art inc. called ย้อนแยงสุนทรียะและสหาย that rock Chiang Mai contemporary art for a while. (Yes! You read it right. Khun Jung has interested more than food!)

It is Jung who played around with RH logo with his company logo and misunderstood so many people.

What will happen when a writer and an artistic chef meet?!!

This month poster comes from Forbidden True Color, by Som Sewatee Intarakhamhaeng, displayed at madiFESTO exhibition that RH visited in October. We were intrigued by the red lips of the model Pataramon Trayanuphab so we asked for their permission of these photos to appear on our poster.

November party will be at the deck of Media Arts and Design (next to CMU Art Museum), a perfect venue for a talk in the winter. An interactive function has been designed for communications between guest speakers and audience. Derdammissyou (musicians) will help us on sound system.

Registration opens at 8.30 pm. The talk starts at 9 pm sharp! This will end around 10.30 pm depends on our discussion. We expect post-talk party. Our anniversary events opens for only 100 guests! Book your seat at 086 663 0303. Free of charge.

Thanks to Uncle Kung and Maa Jai Dum for your support on beverage.

This is a long update. I should start my writing.
The winter has finally arrived. Take care and see you on Saturday 14 November.

.ll.
Vajira
RabbitHood

Girl of the Soil: PLAY

2009-11-01T18:57:00.003+07:00

มีข่าวมาฝากจากคณะ B-Floor

ใครอยู่ใกล้ๆ ขอเชิญไปชม ^^
................

ร่วมส่งใจเชียร์ส่งละครไทยไปญี่ปุ่น ชมละครไทย ฝีมือคนไทย ในเทศกาลละครกรุงเทพ ๒๕๕๒ ก่อนผู้ชมในโตเกียว เครือข่ายละครกรุงเทพขอเชิญชม ละครเวทีร่วมสมัย "สาวชาวนา" จากบทละครเรื่อง Girl of The Soil ของ โนดะ ฮิเดกิสร้างสรรค์เป็นละครไทย โดย รวมมิตรนักละครเวทีฝีมือเอก จาก คณะละครร่วมสมัยของประเทศไทย :- คณะละครแปดคูณแปด, เบบี้ไมม์, บีฟลอร์, New Theatre Society,
พระจันทร์เสี้ยวการละคร, คณะละครสมมุติ และ กลุ่มละครเสาสูง

กำกับการแสดงโดย นิกร แซ่ตั้ง
ดูแลการผลิต โดย พิณทิพย์ สัตย์เพริศพราย

วันที่ ๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ ๑๙.๓๐ น.
วันที่ ๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ ๑๔.๐๐. ๑๙.๓๐ น.
๓ รอบเท่านั้น
ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย (หอประชุมเล็ก)
บัตรราคา 500 บาท, 300 บาท / นักเรียน-นิสิต-นักศึกษา 200 บาท (เมื่อแสดงบัตร)
จองบัตรได้แล้ววันนี้! โทร. ๐๘ ๖๕๔๕ ๔๐๒๐

ผลงานละครของ โนดะ ฮิเดกิ อัจฉริยะทางการละครของญี่ปุ่น อีกเรื่องหนึ่ง ซึ่งตอบรับบริบทเดียวกันกับสังคมไทย คือเรื่อง Nogyo-shojyo แปลเป็นภาษาไทยตรงๆ เลย ก็ได้ชื่อเรื่องว่า “สาวชาวนา” (SaoChaoNa) เรื่องราวของเด็กสาวจากอีสานที่หนีเข้ากรุงเทพฯ จนชีวิตผันผวนจากการโฆษณา ชักชวน ให้เชื่อในเรื่องราวต่างๆ จนบังเกิดข้าวไทยพันธุ์ “สาวชาวนา” ที่ถูกขายด้วยการโฆษณาชวนให้เชื่ออยู่ดี

ละครเรื่องนี้เป็นการรวบรวมนักแสดง และ นักการละคร จากคณะละครที่เป็นสมาชิกร่วมก่อตั้ง ของเครือข่ายละครกรุงเทพ ได้แก่ คณะละคร 8x8 กลุ่มละครใบ้ Babymime กลุ่มละคร B-Floor คณะละคร New Theatre Society พระจันทร์เสี้ยวการละคร คณะละคร “สมมุติ” และ กลุ่มละครเสาสูง มาร่วมมือกันสร้างสรรค์งานผลงานละครนี้ โดยมี สินีนาฏ เกษประไพ แห่ง พระจันทร์เสี้ยวการละคร และณัฐ นวลแพง แห่ง กลุ่มละคร เสาสูง เป็นผู้ดัดแปลงบท นิกร แซ่ตั้ง แห่ง 8x8 รับหน้าที่ผู้กำกับการแสดง

Bangkok Theatre Network (BTN) proudly presentsThai contemporary Theatre"Girl of the Soil” original written by NODA Hideki

This play has a lot in common with present situation in Thailand. Such as farm village and city, peoples’ excitement and fascism, and the warped organism, so on. The scene, originally set in Japan, will be changed into Thailand. So, Noda will visit Bangkok and have several work- shops with directors there to complete the remake.

Adapted to Lakorn Thai by Thai Contemporary Theatre Companies:-8x8 Theatre, Babymime, B-Floor theatre, New Theatre Society, Crescent Moon Theatre, SomMood and SaosoongDirected by Nikorn Sae TangProduced by PinTip SatPretPry

NOV 3rd 2009 19.30 /
NOV 4th 2009 14.00, 19.30
3 shows only
@ Thailand Cultural Center (Small Hall) Ticket ฿500, ฿300 / student ฿200
available@ 08 6545 4020 NOW!

จองบัตรละครเวที “สาวชาวนา” ได้แล้ววันนี้!
โทร. ๐๘ ๖๕๔๕ ๔๐๒๐
“Girl of the Soil” Tickets Now Available!
tel. 08 6545 4020

Juno: MOVIE

2009-11-01T18:11:00.006+07:00

โหย...กว่าจะได้ดูเสียที

ชอบมากกกกกกก ^^ เรื่องของเด็กหญิงอายุ 16 ชื่อ Juno ที่มีเซ็กส์ด้วยความตั้งใจกับเพื่อนที่ชอบกัน (แต่ไม่รู้ตัวว่าชอบ) แล้วเกิดตั้งท้องด้วยความไม่ตั้งใจ หนังเล่าเรื่องหลังจากที่เด็กหญิงรู้ว่าตัวเองท้อง และวิธีแก้ปัญหาต่างๆ นานาของเธอ ต้งแต่การตัดสินใจบอกเพื่อน บอกพ่อและแม่เลี้ยง ไปตามหาคนที่จะอุปการะเด็กที่กำลังจะคลอดออกมา

ที่ชอบที่สุดคือในหนังเราจะเห็นว่าไม่มีใครผิดสำหรับเรื่องนี้ ไม่ต้องถูกประนามจะสังคมแบบที่ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด (สำนวนละครไทยก็ว่า ไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหน) เด็กหญิงจูโน่ก็ไปเรียนตามปกติ และใช้ชีวิตแบบเด็กอายุ 16 ที่กำลังจะเป็นแม่คน...อย่างปกติ

ชอบวิธีที่หนังแสดงท่าทีกับปัญหาของเด็กวัยรุ่นที่เกิดขึ้น ซึ่งแตกต่างจากวิธีแก้ปัญหาในกรอบคิดเดิมๆ ที่นัดเยียดข้อหาให้เด็กสาวที่ตั้งท้องกลายเป็นเด็กเลว และ..พ่อแม่ก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหน

ตอนที่จูโน่บอกพ่อกับแม่เลี้ยง เธอพูดว่า สิ่งเดียวที่หนูต้องการจากพ่อกับแม่ คือความเมตตา...
แล้วพ่อกับแม่เลี้ยงก็ช่วยกันแก้ปัญหาให้เธอ (โดยเฉพาะฉากที่แม่เลี้ยงด่าเจ้าหน้าที่อัลตร้าซาวน์ที่มีชุดความคิดมาตรฐานว่าครอบครัวที่ปล่อยให้ลูกท้องย่อมเป็นครอบครัวที่เลว...ด่าได้สมใจมาก!)

จูโน่ (ในเรื่อง) เป็นเด็กฉลาด จากบทสนทนาที่เธอพูดออกมาแต่ละคำ ทำให้รู้ว่าเด็กสาวคนนี้ต้องใช้ชีวิตประจำวันมาอย่างแน่วแน่ เพราะเธอมีเรื่องที่ตัวเองสนใจอย่างชัดเจน และที่สำคัญกว่าความชัดเจนคือเธอสนใจมันจริงๆ

น่าจะบรรจุเป็น หนังดูนอกเวลา (เหมือนหนังสืออ่านนอกเวลา) ให้เด็กนักเรียนมัธยมแห่งสยามประเทศเป็นอย่างยิ่ง อย่างน้อยเขาจะได้รู้ว่า ก่อนจะทำอะไรนั้น สิ่งที่สำคัญกว่าความถูกผิดดีเลวในสายตาคนอื่น คือการที่ตัวเองต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตามมา...ก็แค่นั้นเอง (แต่สงสัยต้องผ่านด่านคุณระเบียบรัตน์ไปให้ได้ก่อน 555)

ชีวิตที่แคร์แต่คนอื่น คนอื่น คนอื่น และคนอื่น ไม่น่าจะมีความสุขจริงๆ นักหรอก

ไตเติ้ลก็น่ารักมาก สมกับวัยของเรื่อง สร้างสรรค์โดย Shadowplay Studio ในลอสแองเจลลิส ซึ่งทีมนี้ก็
เคยทำให้กับหนัง Thank You for Smoking ของผู้กำกับคนเดียวกันนี้มาก่อน

เพลงประกอบก็เพราะมากด้วย ^^

ชื่อจูโน่ เป็นชื่อที่เอามาจากเทพปกรณัมโบราณของโรมัน เป็นน้องและเป็นภรรยา (งงมั้ย?) ของเทพ Jupiter เชื่อกันว่าเธอเป็น the Roman goddess of marriage and queen of the gods กันเลยทีเดียว

น่าจะได้ชมกันเป็นส่วนใหญ่แล้ว แต่ถ้ายัง ขอแนะนำว่าไม่ควรพลาดอย่างยิ่ง!

Written by Diablo Cody
Directed by Jason Reitman

(แถม)
คนเขียนบทพูดไว้ดังนี้

"You can look at it as a film that celebrates life and celebrates childbirth, or you can look at it as a film about a liberated young girl who makes a choice to continue being liberated. Or you can look at it as some kind of twisted love story, you know, a meditation on maturity."—Diablo Cody

The Bourne Trilogy: MOVIE

2009-11-01T15:51:00.002+07:00

เพิ่งจะได้ดูเต็มๆ กับเขา สนุกดีนะ ได้ข่าวว่าจะมีภาพสี่แล้วนี่นา...
หนังทำจากนิยายของ Robert Ludlum (เคยเห็นหนังสือแปลของพี่คนนี่เยอะแยะ แต่ไม่เคยอ่าน) ดูแล้วสนใจว่านักเขียนบางท่าน สามารถสร้าง ตัวละคร ขึ้นมาให้เป็นที่จดจำของคน แล้วยิ่งในสมัยที่หนังทำหน้าที่สื่อสารได้กว้างกว่า พอเอามาทำเป็นหนัง ตัวละครก็ยิ่งได้รับการแนะนำในวงกว้างมากขึ้น

สนุกดี...
คนจำอดีตไม่ได้ ก็เที่ยวตามหา
หาพบแล้วก็ใช่ว่าจะเป็นดังใจ

(รวมกันสามภาค)
Directed by Doug Liman
Directed by Paul Greengrass

RH OCT 09: GREETING

2009-10-17T21:31:00.003+07:00

หน้าทักทายมาใหม่ เป็นกระต่ายที่ปาย ลูกพี่ (เจ้าของ Pai Republic) ถ่ายมาฝาก
ไม่รู้เหมือนว่ามันอยู่ที่ไหน เห็นลูกพี่บอกว่าไปเจอตอนขี่จักรยานออกกำลังกาย
ใครไปปายลองไปเที่ยวหาดูนะ
(รู้ที่แล้วบอกด้วย)

^^

Obama Nobel

2009-10-17T21:21:00.002+07:00

ตกไปเรื่องนึง...เมื่อคณะกรรมการโนเบลประกาศรางวัลสาขาสันติภาพ และผู้ชายคนนี้ได้รับรางวัล
หลังจากนั้นก็มีเสียงทั้งคัดค้านและเห็นด้วย บ้างก็ว่ายังไม่มีผลงาน แค่ความตั้งใจจะให้โลกมีสันตินั้นยังไม่พอ บ้างก็ว่าดีแล้ว ถือว่าเป็นการกดดันให้รักษาสันติภาพไปในตัว

รางวัลควรเป็นของ ผลงาน หรือ ความพยายาม?

คิดมุมไม่เห็นด้วย ก็เป็นห่วงแต่ว่าคนที่เขาตั้งใจทำงานแล้วจะรู้สึกท้อถอย แต่คิดอีกที คนเราถ้าตั้งใจทำงานจริงๆ ก็ไม่ควรผิดหวังเรื่องรางวัล
คิดมุมเห็นด้วย ก็น่าจะดีที่ชาวโลกจะหันมาสนใจการตัดสินใจของคุณโอบาม่ามากขึ้น จะขยับตัวอะไรก็คงลำบาก

ว่าแต่...ถ้าพี่เขาเกิดจะบ้าสงครามจริงๆ รางวัลจะฉุดไว้ได้หรือ?
กับอีกเรื่อง...เราเคยสนใจรางวัลโนเบลกันตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ
(หรือเป็นแผนโปรโมทรางวัลโนเบลกันล่ะเนี่ย...)

Fall on Deaf Ears.in Pai: PARTY

2009-10-16T18:17:00.003+07:00

ทะลุหูขวา.ตุลา.อกหัก...มาพักปาย
Fall On Deaf Ears. BrokenHeart Spin!...in Pai
Saturday 24 th October 2009,
@ GrooveYard, Pai (and BeBop!)
9.30 PM till midnight

Featuring RedKing Palace & Harmonica Sunrise
Live @ BeBop from midnight till 1.00 AM

Special! Happy Hour with TIGER
9.30-10.30 PM

admission free!

for more info click www.rabbithood.net
or call 086 663 0303
.............................

สวัสดีเดือนตุลา

งานหูกลับมาแล้ว อย่างเป็นทางการ!!! ด้วยเนื้อหา ‘อกหัก....มาพักปาย’ ^^
ขอเชิญชวนทุกท่านช่วย ‘แนะนำ’ เพลงที่ฟังในภาวะอกหักมาร่วมสนุกกันที่นี่
หรือที่ iamvajira@hotmail.com ก็ได้

จะเป็นเพลงที่ฟังแล้วบาดหัวใจขาดวิ่น หรือฟังแล้วเข้าอกเข้าใจโลก
จะเป็นเพลงช้า หรือว่าเพลงเร็ว งานหูคราวนี้ไม่เกี่ยงเลย
แต่ไม่ได้หมายความว่าชวนคนอกหักมานะ เราแค่จะเปิดเพลงอกหักเฉยๆ

เราไปปายกันทุกปี ทุกเดือนตุลา เพราะว่าเป็นเดือนเกิดของอาโน่เด็กน้อยแห่ง GrooveYard (เจ้าของเดียวกับ BeBop)

ปีแรก 2007 เราไป Modern Rock กันมาแล้ว
ปีที่แล้ว 2008 เราไปฟัง Beatles กันทั้งคืน

ปีนี้ ดันเห็นเพลงในหนังกุมภาพันธ์ (ของคุณพี่ยุทธเลิศ) ในเคเบิ้ลท้องถิ่นเลยคิดว่าถ้าลองชักชวนคนมานั่งฟังเพลงอกหักด้วยกันเป็นหมู่คณะ ก็น่าจะขำดี

เรื่องบางเรื่อง แบกไว้คนเดียวมันจะเป็นเรื่องใหญ่ แต่ถ้าเอามาแชร์กัน ก็อาจเป็นเรื่องตลก

สังเกตว่าเวลาอกหัก เรามักจะฟูมฟาย ฟังเพลงอะไรก็โดน ลุ่มหลงกับความโศกเศร้าของตัวเองมันคงเป็นความสะใจของเรา บางครั้งก็เลยลืมคิดเรื่องอื่นๆ ตัวอย่างเช่น ตาสว่าง (ของ MD) เวลาที่ทุกคนกำลังกระโดด กี่คนจะนึกว่า ...ที่แท้...เรื่องราว...ว่างเปล่า....หรือเราก็อาจเรียนรู้ ตอนที่กำลังกระโดดอย่างเมามันนั่นเอง ในหัวไม่มีอย่างอื่น...ว่างเปล่า

โปสเตอร์เดือนนี้ทำมาให้เข้ากับบรรยากาศของ GrooveYard โดยแท้ท่านที่เคยไปคงทราบ ว่า GrooveYard นั้นออกแบบโดยพี่มอ- ไทวิจิต เราเชื่อว่าพี่มอคือ ‘เทพเจ้าของข้าวของ’ ยกตัวอย่างเช่นถ้าจับพี่มอไปไว้ที่กองเศษเหล็ก เราจะได้ผลงานสร้างสรรค์ออกมา

ใครที่ยังไม่เคยไป GrooveYard ขอแนะนำให้ลอง ^^

พิเศษ! งานเดือนนี้เปิดเพลงถึงเที่ยงคืน แล้วจะย้่ายฝั่งไปต่อที่ BeBop
Redking Palace และ Harmonica Sunrise รอบรรเลงอยู่ ทั้งสองวงเป็นเพื่อนกันและเป็นเพื่อนเราที่ไปร่วมสนุกกัน ^^

เอาล่ะ เดือนนี้คุยแค่นี้ก่อนนะ ต้องรีบไปเตรียมงาน ย้ำอีกครั้งว่าถ้าอยากร่วมสนุกอย่าลืมแนะนำเพลงมาฝากกัน มาได้มาไม่ได้ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้แชร์ทัศนคติเรื่องเพลงอกหักกันเนอะ

เดือนหน้า (พฤศจิกา) งานหูฉลองครบรอบสามปี เตรียมพบซีรี่ส์ใหม่ของงานหูได้ (ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด)น่าจะคาดไม่ถึงกันนะ

ที่เชียงใหม่ได้กลิ่นไอหนาวแล้ว ไม่รู้ที่อื่นเป็นยังไง รักษาตัวด้วยละกันนะ

^^
วชิรา
RabbitHood
www.rabbithood.net

ปล งานเดือนนี้มี Happy Hour จากเบียร์ TIGER ด้วยนะ ตั้งแต่สามทุ่มครึ่งถึงสี่ทุ่มครึ่งครับ
...........................................................

Hello, October,

Fall on Deaf Ears is back!!! with "Heartbroken Spin!! in Pai...".
Send me your loveless, unrequited and heartbreaking tunes at iamvajira@hotmail.com
We eager to know what is in your heart, no matter they are slow or fast.

RH visit Pai every October because it's Ano's month. He is the (future) owner of GrooveYard (and also BeBop).We rolled with the Modern Rock music in 2007.We hummed the Beatles all night in 2008.

This year, while we were contemplating on the theme, the soundtrack of thai's flick "February" of our big brother Yuthlert hit our ears. Then we think it should be interesting to listen to the love(less) songs together.

Sadness can be lessened when we share with some strangers.

With a broken heart, we love to indulge in our misfortune that we forget the true meaning from songs. When we jump along the 'Ta Swang' (enlighten) of our friend Moderndog, we scarcely realizethat it tries to tell us that the whole thing is actually ... nothing.
Or we were in that enlightening by our jumping, screaming, having fun....nothing else.

This month poster is designed to fit in with the GrooveYard atmosphere. The place was designed by P'Mo Thaiwijit. We always believe that he is a god of things. He always create.

We really recommend you visiting GrooveYard once.

Special! after midnight we will move to Bebop! Redking Palace and Harmonica Sunrise are waiting there. They are 2 rock bands from Chiang Mai. and we all friends.

That's all for now. I have to prepare the party. Don't forget to send me your favorite songs. If you can't make it to the party, you can just send my your heartbreaking songs.

It s about sharing, not number of audiences

We will celebrate our 3rd anniversary of Fall on Deaf Ears. Let's meet the new series of the party. You will be aghast.We smell the winter now in Chiang Mai. Take care.

^^
Vajira
RabbitHood
www.rabbithood.net

PS. This October we have 'Happy Hour' from TIGER from 9-10.30 pm., Don't Miss. (Mao Mao Mao...)

Chinese Artist: FFW MAIL

2009-10-16T18:14:00.024+07:00

ได้ ffw เมลนี้มา หัวข้อเขียนว่า 'ศิลปินชาวจีนวาดภาพนู้ดลูกสาวตัวเอง!!?'
ไม่รู้จริงไม่จริงยังไง แต่สนุกดี (ขอแนะนำให้ดูฉากหลัง) *_*

Eating Party # 10: PARTY

2009-10-16T18:09:00.004+07:00

ข่าวสารจากชาว minimal ครับ
วันนี้แล้วสินะ 555
......................
กลับมาแล้ว ปาร์ตี้หาเรื่องกิน ครั้งที่ 10
คราวนี้เสนอตอน "คนใจหมา"มากินหมา มากินไส้ย่าง บาร์บีคิวพร้อมกับฟังเพลงอัลเทอร์เนทีฟ 90's

วันศุกร์ที่ 16 ตุลาคม 2552เวลา 20.30-23.30 น.
มาใจหมากันนนน...

บัณฑิต ฤทธิกล: NEWS

2009-10-16T17:49:00.004+07:00

หายหน้าไปนาน ไปทำงานหนักมา แถมเน็ตและคอมก็มีปัญหามากมาย ; (
เริ่มต้นที่ข่าวนี้ละกันนะ
............

ระหว่างที่ทำงานอยู่ ก็ได้ sms ข่าวว่าอาบัณฑิตเสียชีวิต
ไม่ได้สนิสนมอะไรกับเขาหรอก แต่จำได้ว่าเมื่อนานนนนนนนนนนนนนนนนมาแล้ว
เคยนั่งคุยพี่ราเชนทร์ เรื่องหนังไทยอะไรสักอย่างนี่แหละ
จำได้ว่าพี่เชนทร์พูดว่า อาบัณฑิตเป็นคนทำหนังในหมวด 'ทำหนังเพื่อหนัง'
แกไม่ค่อยคิดเรื่องการตลาด หรืออะไรต่างๆ นานาที่ไม่ค่อยเกี่ยวกับตัวหนัง
ก็ไม่ได้ยกย่องว่าแบบไหนดีไม่ดีนะ แค่เล่าให้ฟังว่าเคยได้ยินว่าแกทำงานแบบนั้น

ส่วนรายละเอียดการเสียชีวิตมีดังนี้
บัณฑิต ฤทธิกล สิ้นลมหายใจอย่างกะทันหัน ที่โรงพยาบาลวชิรพยาบาล ในวัย 58 ปี หลังป่วยด้วยโรคไตมานานหลายปี บัณฑิต ฤทธิกล กำกับภาพยนตร์ตั้งแต่ปี 2526 รวมผลงานทั้งสิ้นกว่า 28 เรื่อง เคยได้รางวัลสูงสุด คือ รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ จากเรื่อง "ด้วยเกล้าฯ" ในปี 2530 และยังได้รับรางวัลจากเวทีอื่นๆ มากมาย ทั้งรางวัลพระราชทานสุรัสวดี รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ที่สำคัญ บัณฑิต ฤทธิกล เป็นผู้กำกับเพียงไม่กี่คนที่นำเสนอเรื่องราวความรักความผูกพันของเกษตรกรที่มีต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ โดยถ่ายทอดผ่านภาพยนตร์เรื่อง ด้วยเกล้าฯ ทั้งยังเป็นผู้ผลักดันให้เกิดนักแสดงคู่ขวัญคู่ใหม่ต่อจากมิตร-เพชรา สรพงษ์-จารุณี คือ จินตหรา-สันติสุข จากภาพยนตร์เรื่อง "บุญชู"
สำหรับผลงานชิ้นสุดท้ายของบัณฑิต ฤทธิกล คือ "อนึ่งคิดถึงเป็นอย่างยิ่ง" ที่เข้าฉายเมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมา และจบชีวิตก่อนที่จะเปิดกล้องถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง "บุญชู ภาค 10"

+ คัดมาจาก http://breakingnews.quickze.com/readnews-126039-โรคไตคร่าชีวิต+บัณฑิต+ฤทธิกล+ด้วยวัย+58+ปี.html

5 3 15: CONCERT

2009-09-29T20:46:00.002+07:00

ใครมีตั๋วแล้ว เจอกันนะ

Eastern Promises: MOVIE

2009-09-29T20:06:00.007+07:00

ดูโดยบังเอิญอีกแล้ว เคเบิ้ลท้องถิ่นนี่คาดเดาไม่ได้จริง ^^
พลาดตอนแรกไปเหมือนเคย เดี๋ยวคงต้องไปหามาดู
เพราะขนาดไม่ได้ดูตั้งแต่แรก ยังติดหนึบดูไปจนจบ (เกือบสว่างคาตา)
เขาเล่าเรื่องได้มีพลังดีแท้ ไม่ประนีประนอมเลยแม้แต่น้อย
แต่พอดูจบเห็นชื่อผู้กำกับก็ อ๋ออออออออ..... พี่คนนี้นี่เอง!

เรื่องขอหมอสูติฯ ที่ทำคลอดเด็กสาว แล้วเหลือสมุดบันทึกไว้เป็นมรดกสุดท้าย
สมุดบันทึกดันเป็นภาษารัสเซีย เธอต้องให้ลุงช่วยแปล
ไอ้ลุงก็เป็นชายขี้เมาปากมหา พูดจาไม่มีหูรูด
แถมเรื่องทั้งหมดยังไปพัวพันกับแก๊งค์มาเฟียรัสเซีย...ซึ่งน่ากลัวมาก
ตัวละครต้องใช้ความกล้าหาญมากในการที่จะต่อสู้เพื่อความถูกต้อง

เอาล่ะ เล่าได้เท่านี้ก่อนนะ ไว้ได้ดูเพิ่มแล้วค่อยมาว่ากันใหม่
ปล ชอบ Naomi Watts ^^

Directed by David Cronenberg

Philippines' Flood: NEWS

2009-09-29T19:41:00.002+07:00

ดูเหมือนเราจะมีปัญหาจากภัยธรรมชาติอีกแล้วนะ

T_T

ปล ขอบคุณที่ส่งข่าวนะครับ

DEATH OF UNCLE

2009-09-29T18:12:00.003+07:00

"Life is a dream walking death is a going home."

Chinese Proverb

Into An Empty Sky @ CMU ART MUSEUM

2009-09-24T16:36:00.017+07:00

ไปดูมาตั้งแต่ปลายสิงหาโน่น (-_-') เพิ่งจะได้เอามาลง

เจ้าของผลงานชื่อ ซาเวรี่ โวลสกี้ เป็นชาวโปแลนด์ ที่อาศัยอยู่ในเม็กซิโกและนิวยอร์ก

ช่วงที่ผ่านมาเขาเดินทางมาประเทศไทย โดยได้รับเชิญจากมูลนิธิ เจมส์ เอช ดับเบิ้ลยู ทอมป์สัน ให้มาทำงานในฐานะศิลปินในที่พำนัก (artist resident) ที่หอศิลป์บ้านจิม ทอมป์สัน

เขาเดินทางไปทั่วๆ ตั้งแต่โคราช ราชบุรี กรุงเทพฯ และเชียงใหม่ เพื่อพัฒนางานกับวัสดุท้องถิ่น

ขอเชิญรับชม

ปล ไปดูมาวันสุดท้ายพอดี เขากำลังเริ่มเก็บของแล้วล่ะ

The Other Boleyn Girl: MOVIE

2009-09-23T22:10:00.009+07:00

ขออภัยที่หายไปนานมากกกกกกก ช่วงนี้ยุ่งโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆ T_T
มีโอกาสได้ดูหนังหนึ่งเรื่อง (เท่านั้น!) แล้วก็ดูช้าหว่าชาวบ้านเขาตามเคย

The Other Boleyn Girl เป็นหนังย้อนยุค เล่าเรื่องของครอบครัวขุนนางที่เกี่ยวพันกับวังหลวงและกษัตริย์อังกฤษ ชอบที่ได้เห็นความต้องการซึ่งอำนาจที่ต้องแลกมาด้วยลูกสาว เห็นความทะเยอทะยานของพี่สาวที่กระทำต่อน้อง เห็นน้องสาวที่แต่งงานแล้วแต่ก็มีความสุขที่จะได้เป็นนางสนมของกษัตริย์ ได้เห็นกษัตริย์ที่ไม่ได้ทำงานอะไรนอกจากวิตกกังวลเรื่องรัชทายาทที่ต้องเป็น ลูกชาย เท่านั้น

อีรุงตุงนังกันมาทุกยุคทุกสมัย เราเชื่อว่าโครงเรื่องเดียวกันนี้ก็ยังคงมีอยู่ในยุค facebook หรือ twitter ของเรานี้ ฉะนั้น อย่าชะล่าใจไป...ใครยังไม่ได้ดูขอชวนให้ดู หดหู่ดีนักแล (หนังภาพสวยเหมือนโฆษณา)

ดูจบแล้วเรานึกถึงภาพแรกๆ ที่พี่น้องสามคนนี้รักกันมากกกกกกกกกกก

ปล แต่เลือกนักแสดงเจ๋งดีนะ

Directed by Justin Chadwick

Sufjan Stevens: YOUTUBE

2009-09-09T20:00:00.002+07:00

เอ้านี่...

ตัวอย่างเพลงของ Sufjan Stevens

ท่านว่าต้องค่อยๆ ฟังนะ

FALL ON DEAF EARS: SEPT 2009

2009-09-09T17:58:00.008+07:00

(scroll down for english)

RabbitHood kindly presents

Fall On Deaf Ears 25 (mini):
Introducing the music of 'Sufjan Stevens'

Sunday 13th September 2009
@ Malateh (nimman soi 17) Chiang Mai
5.30 - 7.30 PM + Barbecue

Admission Free and No Table Reservation at all.
More info call 086 663 0303 or
visit: www.rabbithood.net

Previous: F>O>D>E>The New Begining> visit: www.rabbithood.net/fode24
Next: F>O>D>E>26>The Third Journey to Pai !!!

...............................................................

สวัสดีเดือนกันยา

ที่เคยแจ้งไปว่าจะของดงานหูไปจนถึงเดือนตุลาคมนั้นก็เป็นอันว่าทำไม่สำเร็จ
เรื่องมันเริ่มตรงที่เจ (สันติภาพ-ผู้กำกับหนังที่ถ่ายหนังสารคดี 'ใจหาย' ให้ RH) มาชักชวนให้เราทำเวิร์คช็อปเรื่องการฟังเพลง

ในโอกาสที่เจและเพื่อนๆ สุมหัวกันทำร้านใหม่ในรูปสหกรณ์ชื่อ 'มาลาเต' (Malateh)
เจบอกว่า มาลา นั้นเป็นภาษาอินเดียแปลว่า ดอกไม้ ส่วน เต นั้นเป็นภาษาจีนแปลว่า ชา
ดังนั้นเมื่อนำมารวมกัน มาลาเต จึงเกิดเป็นร้านโชว์ห่วยน่ารักๆ ที่จะเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้นอกระบบ
(งงมั้ย? งงเหมือนกันว่ามันรวมกันยังไง)

มาลาเตริเริ่มจัดอบรมแบบกันเองๆ ตลอดเดือนกันยาในหัวข้อ 'แคะขี้หู' (กับเรา) 'ถูขี้ตา' (กับกรกฤช) และ 'ร้อยมาลัย' (กับเพื่อนของเจ)
สนนราคานั้นก็แตกต่างกันไปตามลักษณะของการอบรม

ในส่วนของเรานั้นจะเป็นเวิร์คช็อปเรื่อง 'ฟังเพลงให้ได้ยิน' อันเริ่มมาจากข้อสังเกตุที่ว่า
เรามักไม่ค่อยฟังเพลงกันแบบที่ฟังมันให้ 'ได้ยิน' จริงๆ แต่เพลงกลายเป็น เสียง ที่ประกอบกิจกรรมอื่นๆ ในชีวิตประจำวันของเรา เช่น ทำการบ้านไปด้วยฟังเพลงไปด้วย ขับรถไปด้วยฟังเพลงไปด้วย หรือซักผ้า ล้างจาน ฯลฯ ทีนี้ถ้าเพลงที่เราเปิดนั้นเป็นเพลงป็อปทั่วๆ ไป มันก็คงฟังรื่นหูดี แต่บังเอิญว่าเพลงในโลกนี้ไม่ได้มีแต่เพลงป็อปอย่างเดียว เรายังมีเพลงแปลกๆ ที่คนทำตั้งใจทำด้วยความพิถีพิถัน เพลงลักษณะนี้ถ้าฟังผ่านๆ ก็พานจะหนวกหู ฟังไม่รู้เรื่อง ฯลฯ

แล้วสุดท้ายก็ถูกจัดอยู่ในหมวดหมู่ 'ฟังไม่รู้เรื่อง' 'ไม่เพราะ' ฯลฯ

เราเลยคิดว่าการฟังเพลงที่ดูเหมือนจะเป็นแค่ส่วนประกอบหนึ่งในชีวิตประจำวันของเรานั้น ที่จริงแล้วมันยังมีเพลงบางประเภทที่ เรียกร้อง ให้เราต้อง 'เอาใจใส่' มันมันเป็นพิเศษอีกด้วย (เหมือนเวลาที่เราดูหนังในโรงแล้วไม่มีโอกาสซักผ้าไปด้วยนั่นแล)

ยังไงใครสนใจก็ลองโทรไปที่มาลาเตละกันนะ นี่เบอร์ 089 431 5531
ส่วนรายละเอียดของเวิร์คช็อปอีกสองอันนั้น เราก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดมากนัก
ถ้าใครสนใจก็โทรไปที่เบอร์ข้างบนนั่นก็แล้วกัน

กลับมาที่งานหู
ไหนๆ ก็ต้องเวิร์คช็อปแล้ว ก็เลยคิดว่าจัดงานไปเลยดีกว่า เราหาโอกาสจัดซีรี่ย์แนะนำนักดนตรีอยู่บ่อยๆ คราวนี้เป็นคิวของคุณ Sufjan Stevens (ซึ่งเหมาะมากกับบรรยากาศของมาลาเต)

เกี่ยวกับคุณ Stevens นั้น เราสนใจที่ดนตรีของเขามีความประณีตสูง ฟังเผินๆ อาจฟังคล้ายเพลงคันทรี่แบบอเมริกัน (ซึ่งปกติเราไม่ค่อยได้ฟังเลย) แต่พอตั้งใจฟังดีๆ ก็จะได้ยินรายละเอียดเล็กๆ น้อย ที่แสดงความยุ่งเหยิงแบบอเมริกันได้ดี ถ้าใครสนใจรายละเอียดเพิ่มเติมก็ขอเชิญเข้าไปอ่านได้ที่นี่ (เขียนไว้ตั้งแต่ปี 2007)
http://iamvajira.blogspot.com/2007/11/7-artist-sufjan-stevens.html

งานหูคราวนี้เราตั้งใจทำให้เป็นงานยามเย็น บรรยากาศสบายๆ มีเครื่องดื่มเบาๆ มีบาร์บีคิวปิ้งย่างให้ได้กินกันเพลินเพลิน และยังทดลองออกแบบการสื่อสารในงานให้เป็นระบบมือคนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
เพื่อให้ได้บรรยากาศแบบสวนหย่อมของมาลาเต ใครที่เคยมางานหูจะรู้ว่าทุกครั้งเราจะมีจอเขียนข้อความ เอาไว้สื่อสารกับคนที่มา ทุกครั้งก็จะเป็นระบบคอมพิวเตอร์ เทคโนโลยีอะไรว่ากันไป แต่คราวนี้เราจะลองแบบมือดูบ้าง
ผลจะออกมาเป็นอย่างไรก็ขอเชิญติดตามรับชม

เอาล่ะ ใครว่างๆ พบกันที่งาน และขออภัยที่ส่งข่าวค่อนข้างช้า
จะพยายามพัฒนาให้ดีขึ้นนะ

ที่เชียงใหม่ฝนชอบตกหนักๆ ตอนเย็น ไม่รู้ที่อื่นเป็นยังไง
ระวังเป็นหวัดก็แล้วกัน

แล้วพบกันในงาน

^^
วชิรา
RabbitHood

.................
Hello september,

"Fall on Deaf Ears” can’t wait until October.

Jay Santipap, RH’s ‘Breathless’ Documentary Director, asked me to set up a music workshop with him for the opening of ‘Malateh’. Jay said 'Mala' means 'flower' while 'Teh' means 'tea'. So anyway this ‘Malateh’ will be a new place for cool learning for everyone.

‘Malateh’ is hosting 3 workshops on music, photo and flowers in September. Workshop fees are to be announced.

My workshop will be ‘how to appreciate music’. It begins with my observation that music is not protagonist but just the soundtrack of our life. We listen to music when we drive, doing choirs, etc. That would be okay if we have only pop music in this world but we do not. Some other music that need more attention to appreciate its delicate composition.

Call Malateh at 089 431 5531 if you are interested.

Let’s get back to our Fall on Deaf Ears party.

This September party will be about Sufjan Stevens (perfect for Malateh ambience). It spins American country music with trivial details of American chaos. For more information, please visit
http://en.wikipedia.org/wiki/Sufjan_Stevens (555)

This party will be a chilling out barbeque evening. All communication will give human touch to match Malateh garden. For Fall on Deaf Ears fans, you know that we have a screen to communicate with audience. This time it will be different. All communication will be ‘hand-made’. Let’s join and see what it is like.

See you at the party. Sorry for a short notice. I will improve.

It’s a downpour in the evening in Chiang Mai. How about your location?
Take care and see you at the party.

^^
vajira
RabbitHood

Malateh s WORKSHOP

2009-09-09T17:47:00.002+07:00

เดือนกันยา แคะขี้หู ถูขี้ตา ร้อยมาลัย ที่มาลาเต

12-13 กันยา 52
เวลา 13.30-16.30 น. แคะขี้หูกับวชิรา ด้วยหลักสูตร “ฟังเพลงให้ได้ยิน” หลักสูตรอบรมการวิเคราะห์วิจารณ์เพลง ผ่านมุมมองของวชิรา

ที่มา/เนื้อหา เป็นเวลานานแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้ฟังเพลงกันอย่างแท้จริง เราเปิดวิทยุดังลั่นในขณะที่สังสรรค์กับเพื่อน ซักผ้า ทำการบ้าน คลื่นเสียงเหล่านั้นทะลุผ่านเราไปมา โดยที่เราไม่รับรู้ถึงความงามและสาระสำคัญที่บรรจุอยู่ในนั้น ในหลักสูตรนี้ท่านจะได้วิเคราะห์วิจารณ์เพลงร่วมกับวชิรา รวมถึงกระบวนการอย่างเรียบง่าย ที่จะช่วยให้ท่านเข้าถึงการฟังเพลงและรื่นรมณ์กับการฟังเพลงอีกระดับ หลักสูตรนี้เป็นการปูพื้นฐานสำหรับผู้ที่อยากเป็นนักฟังเพลง นักวิจารณ์เพลง ดีเจ นักร้องนักดนตรี และบุคคลทั่วไปที่อยากฟังเพลงให้ถึงหู

วิทยากร
วชิรา เป็นที่รู้จักในฐานะอดีตบรรณาธิการหนังสือ a day และผู้ก่อตั้ง RabbitHood ด้วยมุมมองพิเศษเฉพาะตัว ทำให้ชื่อของวชิราเป็นที่รู้จักและยอมรับอย่างกว้างขวาง เป็นที่รู้กันว่าวชิรามีความสนใจด้านงานเพลงอย่างเหนียวแน่น ดังจะเห็นได้จากบทความวิจารณ์เพลง การร่วมวงกับ Migrate to the Ocean และ งานเปิดแผ่น "ทะลุหูขวา" อันลือลั่น

ลงทะเบียน 2 วัน 350 บ.

พร้อม tea break และมีส่วนร่วมในกระบวนการเตรียมงาน "ทะลุหูขวา" (ปีที่ 3) ในวันอาทิตย์ที่ 13 กันยายน เวลา 17.30-19.30 น. ที่มาลาเต

............................

19-20 กันยา 52

เวลา 14.00-17.00 น.
ถูขี้ตากับกรกฤช ด้วยหลักสูตร "Old Fashion"

หลักสูตรอบรมเพื่อขยายมุมมองการถ่ายภาพ โดยศิลปินและช่างภาพมืออาชีพ กรกฤช เจียรพินิจนันท์ เนื้อหา หลักสูตรนี้ไม่ใช่หลักสูตรการถ่ายภาพเบื้องต้น แต่มีเนื้อหาว่าด้วยมุมมองและแนวคิดในการถ่ายภาพ โดยวิเคราะห์ผ่านมุมมองและประสบการณ์ของกรกฤช เจียรพินิจนันท์ ดังนั้นไม่ว่าท่านจะใช้กล้องSLR กล้องป๊อกแป๊ก โลโม่ หรือกล้องมือถือในการถ่ายภาพ ท่านก็สามารถนำแนวคิดในหลักสูตรไปพัฒนาให้เกิดมุมมองเฉพาะตัวในการถ่ายภาพของท่านได้

วิทยากร
กรกฤช เจียรพินิจนันท์ เป็นที่รู้จักในฐานะช่างภาพมืออาชีพระดับต้นๆของเมืองไทย ซึ่งความพิเศษของเขาอยู่ที่การผนวกศิลปะลงไปในภาพถ่ายได้อย่างลงตัวและมีลักษณะเฉพาะตัวที่น่าทึ่ง ด้วยลักษณะที่ผิดเพี้ยนจากขนบการถ่ายภาพแต่กลับมีมิติเชิงลึกทางศิลปะที่ถ่ายถอดแนวคิดและประสบการณ์ได้ ทำให้ผลงานของกรกฤชถูกเชิญไปแสดงในเวทีศิลปะใหญ่ๆทั้งในและต่างประเทศอย่างต่อเนื่อง

ลงทะเบียน 2 วัน 500 บ. พร้อม tea break

....................................

26-27 กันยา 52
เวลา 13.30-16.30 น. ประดิดประดอยกับโอภาส ด้วยหลักสูตร "เป๋นดอกเป๋นดวง"

หลักสูตรอบรมปฏิบัติการ การจัดดอกไม้แบบล้านนาร่วมสมัย โดยช่างดอกไม้มือหนึ่งแห่งล้านนา โอภาส ยาคำมีเนื้อหา ในหลักสูตรนี้ท่านจะได้เรียนรู้การจัดดอกไม้ล้านนาร่วมสมัยแบบปฏิบัติจริง โดยมีคุณโอภาส ยาคำมี เป็นผู้บรรยาย สาธิต และให้คำแนะนำอย่างใกล้ชิดตลอดกระบวนการปฏิบัติ

วิทยากร โอภาส ยาคำมี ถือเป็นช่างดอกไม้และนักออกแบบดอกไม้มือหนึ่งของล้านนา ด้วยทักษะพื้นฐานแบบประเพณีอันวิจิตรบรรจงที่เขาฝึกฝนมาแต่เยาว์วัยบวกกับการประยุกต์เข้ากับยุคสมัยเมื่อครั้งที่เขาเป็นบัณทิตศิลปะ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ทำให้งานของเขามีความโดดเด่นเหนือใคร นอกจากจะเป็นนักออกแบบดอกไม้ที่รู้จักอย่างกว้างขวางแล้ว เขายังเป็นอาจารย์บรรยายพิเศษด้านการจัดดอกไม้ในหลายสถาบันอีกด้วย

ลงทะเบียน 2 วัน 1,000 บ. พร้อม tea break วัสดุอุปกรณ์ และดอกไม้ที่ท่านจัดเอง ท่านละ 2 เซ็ท
ลงทะเบียนด่วน รับจำนวนจำกัด

สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมและสมัครได้ที่ ‘มาลาเต’ นิมมานเหมิน ซ.17(ข้างซีสเคป) หรือที่หมายเลข 089 431 5531 หรืออีเมล xiang_party@hotmail.com

โพรง : ด.ก.ท.ท.ล.ก.บ.ท. (แห่งประเทศไทย) (1)

2009-09-09T17:31:00.002+07:00

โพรง
เรื่องและภาพประกอบโดย วชิรา
www.rabbithood.net

ด.ก.ท.ท.ล.ก.บ.ท. (แห่งประเทศไทย)

ผมพอจะติดตามสถานการณ์ไข้หวัด 2009 กับเขาอยู่บ้าง ไม่ถึงกับใกล้ชิดขนาดหายใจรดต้นคอ แต่สื่อทุกแขนงต่างให้ความสำคัญกับจำนวนผู้ป่วยที่เพิ่มขึ้น นับตั้งแต่มีผู้ติดเชื้อคนแรก รวมถึงวิธีการรักษาว่าคืบหน้าไปถึงไหน (แม้องค์การอนามัยโลกจะหยุดประกาศจำนวนผู้เสียชีวิตไปนานแล้วก็ตาม)

จากความสนใจเมื่อแรกเริ่มที่เม็กซิโก พัฒนาเป็นความห่วงไยตนเองและคนรอบข้าง อยากรู้ว่าเราจะต้องดูแลจัดการอะไร อย่างไร และสถานการณ์จะลุกลามบานปลายขนาดไหน

โดยไม่ได้พัฒนาต่อไปถึงความวิตกกังวลแต่อย่างใด

ในขณะที่ข่าวสารของน้องแพนด้าก็ยังครองพื้นที่อันดับต้นๆ ต่อเนื่องสืบมา เสมอต้นเสมอปลาย ทั้งชักชวนกันตั้งชื่อ (ที่กลายเป็นเรื่องคำนวณการถูกรางวัลเหมือนทายผลฟุตบอล มากกว่าการเลือกชื่อที่ตัวเองชอบจริงๆ) ทั้งเกาะติดชีวิตมันตั้งแต่ขนยังไม่งอก ตายังไม่ลืม สียังไม่ขึ้น จนแทบจะกลายเป็นรายการเรียลิตี้ พิธีสู่ข้าวรับขวัญแพนด้าน้อย รวมถึงล่าสุดเป็นสิ่งก่อสร้างมูลค่า 60 ล้านบาทชื่อ ‘แพนด้าสโนว์โดม’

ผู้อำนวยการสวนสัตว์เชียงใหม่กล่าวว่า การก่อสร้างแพนด้าสโนว์โดมมีแนวความคิดมาจากการที่สวนสัตว์เชียงใหม่ได้รับแพนด้าจากประเทศจีนซึ่งเป็นเมืองหนาว มาเลี้ยงไว้ที่ประเทศไทยซึ่งเป็นเมืองร้อน โดยที่ผ่านมาได้ให้แพนด้าอยู่ในห้องปรับอากาศที่ควบคุมอุณหภูมิอยู่ระหว่าง 18-25 องศาเซลเซียส ซึ่งพอทำให้แพนด้าอยู่ได้อย่างสบายแต่ไม่เหมือนประเทศจีนที่ในฤดูหนาวจะมีหิมะตกและอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี สวนสัตว์เชียงใหม่จึงได้วางแผนที่จะทำให้แพนด้าในเมืองไทยได้สัมผัสอากาศหนาวเย็นและอยู่กับหิมะเหมือนในประเทศจีน จึงได้ขออนุมัติงบประมาณจากรัฐบาลและองค์การสวนสัตว์ในการออกแบบและก่อสร้าง...โดมหิมะนั้น ผนังภายในเป็นผนังกันความร้อน เพื่อเก็บรักษาอุณหภูมิภายใน มีระบบทำความเย็นขนาดใหญ่ที่อุณหภูมิ -5 องศาเซลเซียส มีหัวพ่นหิมะอยู่ในตำแหน่งกึ่งกลางโดม ทำหน้าที่ในการพ่นละอองที่ส่งมาจากถังผลิตน้ำเย็น 10 องศาเซลเซียส สามารถปรับให้ส่ายไปมาได้ ซึ่งเมื่อละอองน้ำกระทบกับอากาศที่มีอุณหภูมิ -5 องศาเซลเซียส จะกลายเป็นหิมะร่วงหล่นลงสู่ลานข้างล่าง โดยทั้งหมดเป็นกระบวนการเลียนแบบการเกิดหิมะจริงในธรรมชาติ (ที่มา ผู้จัดการออนไลน์)

ท่านผ.อ. เชื่อมั่นว่า ‘แพนด้าสโนว์โดม’ แห่งนี้จะเป็นจุดขายใหม่ที่ช่วยดึงดูดใจให้นักท่องเที่ยวเดินทางมาท่องเที่ยวสวนสัตว์เชียงใหม่และจังหวัดเชียงใหม่ (ซึ่งทุกคนก็คงเห็นด้วย)

ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันนั้นเองผมก็บังเอิญได้ฟังประธานบริหารบริษัทการบินไทยตอบคำถามนักข่าวในทีวีว่า การระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 ขณะนี้ถือว่ายังไม่น่าหวาดกลัว แต่การนำเสนอข่าวของสื่อต่างๆ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องที่มากจนเกินไปกำลังทำให้นักท่องเที่ยวเกิดความตื่นตระหนกและหวาดกลัว จนไม่กล้าเดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทย โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวจาก จีน ญี่ปุ่น และเกาหลี ซึ่งเป็นกลุ่มนักท่องเที่ยวหลักมีปริมาณผู้โดยสารลดลงแล้ว 15 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์ ทั้งนี้การบินไทยได้ติดตั้งแผ่นกรองอากาศที่ดีที่สุดกับเครื่องบินทุกลำ สามารถดักจับเชื้อโรคได้ขนาดเล็กที่สุด ป้องกันการแพร่ระบาดของโรคไข้หวัดใหญ่ 2009 เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้กับนักท่องเที่ยว (ค้นตามหลังมาจากhttp://www.valuba.com/story/view/604546.html เมื่อ 2009-07-15 17:00:05)

และไม่น่าเชื่อ ในช่วงเวลาดังกล่าว ผมก็ได้รับฟอร์เวิร์ดเมลฉบับหนึ่ง ลงท้ายชื่อผู้ส่งว่า CHAMP ในหัวข้อเรื่อง “ถามตอบยอดฮิต เกี่ยวกับหวัด 2009‏” ที่มาในรูปแบบ FAQ ที่ใช้ภาษาแบบเป็นกันเอง (หมายความว่ามีอารมณ์ความรู้สึกแฝงอยู่ในนั้นด้วย) พร้อมภาพประกอบอธิบายชัดเจน เนื้อหาสาระของอีเมลฉบับนี้ก็พูดถึง ‘ความจริง’ เกี่ยวกับไข้หวัด 2009 ที่เราควรได้รับรู้เอาไว้ ผ่านประเด็นคำถามที่ว่า 1. โรคนี้ไม่รุนแรง ไม่น่ากลัว? 2. ถ้าเป็นขึ้นมา ไปหาหมอเดี๋ยวก็หาย? 3. ฉีดวัคซีนป้องกันได้? 4. แล้วอะไรคือสิ่งที่ควรทำตอนนี้? ซึ่งประเด็นสุดท้ายนี้คุณ CHAMP ยังแยกออกเป็นสองหัวข้อให้เราคือ ทั้งในระดับส่วนตัวและครอบครัว (4.1) และระดับนโยบายของรัฐและสื่อมวลชน (4.2) แถมท้ายด้วยการอธิบายเรื่องการกลายพันธุ์ของไวรัสด้วยชุดความรู้ทางวิทยาศาสตร์ยาวเหยียด (ที่เขาวงเล็บว่า ส่วนนี้ถ้าอ่านไม่รู้เรื่องก็ช่างเถอะนะ)

ซึ่งประเด็น ‘สิ่งที่ควรทำตอนนี้’ โดยเฉพาะในหัวข้อ 4.2 นั้น คุณ CHAMP ตั้งคำถามกับเราว่า “ทำไมประเทศเราถึงควบคุมการระบาดไม่ได้เลย ขณะที่ประเทศต้นตำรับการระบาดอย่าง Mexico ซึ่งไม่ได้เจริญกว่าบ้านเราเลย เขาถึงควบคุมการระบาดระลอกแรกได้” และคำตอบออกมาเป็นดังนี้

จำข่าวได้มั้ยครับ ว่าตอนแรกที่ Mexico เขาระบาดเขาทำอะไรบ้าง?? ปิดเลยครับ!!! เขากล้าพอที่จะปิดโรงเรียนทุกแห่ง โรงหนังทุกแห่ง ห้างสรรพสินค้าทุกแห่งทั่วประเทศ พร้อมกัน 1 สัปดาห์ พร้อมทั้งพ่นยาฆ่าเชื้อตามโรงหนัง ห้างสรรพสินค้าใหญ่ๆ ด้วย นั่นคือสาเหตุที่เขาควบคุมการระบาดระลอกแรกได้ทันทีในสัปดาห์ต่อมา....แล้วพี่ไทยล่ะทำอะไรบ้าง?? นอกจากออกข่าวว่าไม่มีอะไร้ ไม่น่ากลัว แต่คนติดเชื้อเพิ่มเป็นหลักร้อยหลักพันทุกวัน??? มัวแต่กลัวว่าเศรษฐกิจจะทรุด การท่องเที่ยวจะกระทบ...คิดกันบ้างมั้ยว่า ถ้าคนไทย ตัยหอง กันหมด จะมีเศรษฐกิจดีๆ ไว้ทำอารายจ๊ะ?? เศรษฐกิจ คือ สิ่งที่เราสร้างได้แน่นอน ถ้าคนไทยยังมีลมหายใจอยู่คับ (ว้อยยยยยย)

ความน่าเชื่อถือของข้อมูลในโลกอินเทอร์เน็ต โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟอร์เวิร์ดเมลนั้นเป็นสิ่งที่เรารู้กันอยู่ว่าจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องตรวจสอบให้ถ่องแท้เสียก่อน ไล่มาตั้งแต่การขอความช่วยเหลือ บริจาคเงิน บริจาคเลือด ตามหาคนหาย ด่าทอคนเลว ติติงร้านอาหารหรือที่พัก ไปจนถึงเรื่องศรัทธาความเชื่อ (ถ้าไม่ส่งต่อให้ครบ 10 คนจะไม่มีคู่ ฯลฯ) หรือกระทั่งเรื่องใหญ่โตระดับประเทศอย่างการโจมตีบุคคลสำคัญหรือสถาบัน ไปจนถึงเรื่องคอขาดบาดตายอย่างภัยธรรมชาติ (โดยเฉพาะเรื่องซึนามิและแผ่นดินไหว)

ผมเห็นด้วยว่าถ้าเราเกิดความสนใจในหัวข้อไหน ก็ควรตรวจสอบอย่างจริงจัง ให้รู้ตื้นลึกหนาบาง ก่อนจะปักใจเชื่อหรือเริ่มปฏิบัติการณ์ใดๆ แต่กรณีเรื่องไข้หวัด 2009 นี้ผมยังมองเห็นอีกประเด็นหนึ่ง

ไม่ว่าข้อมูลของคุณ CHAMP จะเป็นจริงหรือเท็จอย่างไร (ย้ำอีกครั้งว่าเป็นเรื่องที่ควรต้องไปตรวจสอบ) แต่ท่าทีของเขานั้นตั้งอยู่บนความสนอกสนใจความเป็นมนุษย์ของคนอื่น กรณีของไข้หวัด 2009 จึงไม่ใช่เรื่องที่เราต้องคลุ้มคลั่งวิตกกังวล แต่เป็นเรื่องที่เรา ‘จำเป็นต้อง’ ได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง ทั้งจากสื่อและจากรัฐบาล เพื่อเตรียมพร้อมกับสถานการณ์ที่ ‘อาจจะ’ เกิดขึ้นได้

ไอ้ ‘ท่าที’ นี่แหละครับที่น่าสนใจ โดยเฉพาะท่าทีที่มาจากคนระดับปลายยอดของปิรามิด

(ติดตามอ่านฟอร์เวิร์ดเมลฉบับเต็มของคุณ CHAMP ได้ที่ http://iamvajira.blogspot.com/2009/08/2009-ffw-mail.html)

(อ่านต่อ)

โพรง: ด.ก.ท.ท.ล.ก.บ.ท. (แห่งประเทศไทย) (2)

2009-09-09T17:05:00.003+07:00

โพรง
เรื่องและภาพประกอบโดย วชิรา
www.rabbithood.net

ด.ก.ท.ท.ล.ก.บ.ท. (แห่งประเทศไทย) (2)

ท่าทีของคนระดับบริหารจำนวนไม่น้อยที่แสดงออกผ่านสื่อ ทำให้ผมเข้าใจเอาเองว่าประเทศไทยอันเป็นที่รักยิ่งของเรานั้นยังไม่สามารถเสริมสร้างความแข็งแรงในภาคธุรกิจชนิดอื่นๆ ได้ (ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ทำไมพัฒนาช้าจัง) ดังนั้นเมื่อประเทศชาติตกอยู่ในภาวะวิกฤติทางเศรษฐกิจทีไร การท่องเที่ยวจึงเป็น ‘ไม้ตาย’ ทุกครั้งในการฟื้นฟู นัยว่าต้นทุนต่ำ เกิดผลเร็ว แล้วก็เริ่มต้นตามแบบแผนด้วยการเอาคนดัง (พี่เบิร์ด) มากระหน่ำโฆษณา ชักชวนให้พี่น้องประชาชนออกไปเที่ยวกันเยอะๆ (ตอนนี้เพิ่มเป็นนิชคุณอีกคนนึงแล้ว เหตุผลก็คงเป็นเพราะว่านิชคุณนั้นเป็นนักร้องนักเต้นที่ทำงานหนักจนไปโด่งดังในเกาหลี เราก็สวมรอยฉวยเอาความภูมิใจใน ‘ความเป็นคนไทย’ มาใช้สอยตามระเบียบ) ราวกับว่าประชาชนตาดำๆ อย่างเรานั้น พอเห็นดารานักร้องบอกให้ออกไปเที่ยว เราก็จะเก็บกระเป๋าออกไปเที่ยวตามเขา

โดยไม่มีการบอกให้คำนึง คำนวณ บริหารจัดการระบบระเบียบการเงินในกระเป๋าตัวเองที่อย่างไรก็ไม่มีวันทัดเทียมกับคนดังๆ เหล่านั้น

นินทากันในหมู่จิ๊กโก๋ซอย 13 ว่า ชะรอยเราคงต้องยกโขยงไปกราบไหว้น้องแพนดี้กันบ้าง เพราะแค่ผลุบหัวออกมาจากตัวแม่เท่านั้น ประเทศเชียงใหม่ก็คึกคักขึ้นราวปาฏิหาริย์

แม้จะอดคิดไม่ได้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านจนถึงปัจจุบัน เราได้มีการปรนเปรอสิงสาราสัตว์ชนิดอื่น ทั้งในและนอกสวนสัตว์อย่างน้องแพนดี้นี้บ้างหรือไม่ (จิ๊กโก๋แก๊งค์เดิมกระซิบว่า ไม่ต้องถึงกับปรนเปรอหรอกลูกพี่ แค่ ‘ดูแล’ ให้เหมาะสมกับคุณภาพชีวิตของสัตว์แต่ละชนิดก็พอแล้ว) ผมคิดว่าก็ยังพอรับเรื่องการตลาดแบบ ‘สัตว์พระเอก’ ได้ไม่ยาก เพราะคงไม่ต่างจากระบบเชิดชูฮีโร่ที่เราคุ้นเคยกันเป็นอย่างดีในทุกๆ วงการ โดยเฉพาะกับนักกีฬาที่เมื่อประสบความสำเร็จอะไรมา ก็จะถูกรุมตอมทันทีที่เท้าแตะสนามบิน

เชียงใหม่กลายเป็นเมืองแห่งการท่องเที่ยว ท่องเที่ยว ท่องเที่ยว และท่องเที่ยว ตั้งแต่เมื่อไหร่ผมก็ไม่ทราบ แต่เดาว่าคงเพราะมีต้นทุนทางทรัพยากรธรรมชาติที่สวยงาม ภูมิอากาศที่ยังมีฤดูให้ใช้สอย และทรัพยากรประเพณีวัฒนธรรมระดับชาติที่ ‘ใหญ่’ พอที่จะ ‘ขาย’ ให้กับคนต่างถิ่น วิธีที่ง่ายที่สุดก็แค่สลับสับเปลี่ยน ‘พระเอก’ กันขึ้นมานำก็เท่านั้น (นี่ถ้าน้องนกได้แชมป์โลกในระดับอาชีพ ต่อไปคงมีการจัดทัวร์ไปเที่ยวบ้านน้องเขาแน่ๆ) เพราะเมื่อลองเทียบกับ ‘พระเอก’ ของจังหวัดอื่นๆ แล้ว ก็ยังไม่เห็นจังหวัดไหนมีตัวเลือกให้เลือกได้มากมายขนาดนี้

เราต่างรู้กันดีว่าประชากรส่วนใหญ่ของเชียงใหม่ ‘ทั้งจังหวัด’ นั้นอยู่มีชีวิตอยู่ในภาคเกษตรกรรมไม่ใช่ท่องเที่ยว แต่ระหว่างที่ยังรอคอยความหวังจากภาครัฐในการทำให้พี่น้องเกษตรกรเหล่านั้นลืมตาอ้าปากได้ด้วยตนเอง ดำรงชีวิตอย่างมีศักดิ์ศรี ยืนและเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กับผู้มาเยือนจากต่างถิ่น โดยไม่ต้องนอบน้อม อ้อนวอน แบมือขอสตางค์จากการค้าขายสินค้าที่ระลึกในฤดูท่องเที่ยว (เท่านั้น!) การตั้งหน้าตั้งตาพัฒนาให้เป็นเมืองท่องเที่ยวคงไม่ใช่เรื่องเสียหายมากนัก ถ้าประกอบขึ้นจาก ‘เนื้อหา’ ที่เหมาะสม

เนื้อหาที่เหมาะสมนี่เองที่จะกำหนดท่าทีต่างๆ

ผมคิดว่าความเหมาะสมพื้นฐานที่สุดในโลกคือการ ‘คำนึง’ ถึง ‘ความเป็นคน’ ของประชากรในพื้นที่ (รวมถึงมองการสัตว์ทั้งหลายในฐานะที่เป็น ‘สิ่งมีชีวิต’ อย่างเท่าเทียมกัน) และการมอง ‘พื้นที่’ ในฐานะที่เป็น ‘ที่อยู่อาศัย’ ของคนที่ต้องตื่น นอน กิน ทำงาน พักผ่อนอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

ไม่ใช่ปริมาณ ‘ตัวเลข’ ทางเศรษฐกิจ ที่คำนวณจากปริมาณของนักท่องเที่ยวแต่เพียงอย่างเดียว

ผมยังไม่เคยเห็นแพนด้าตัวเป็นๆ สักครั้ง ไม่ว่าตัวพ่อ ตัวแม่ หรือตัวลูก แต่เท่าที่เห็นจากการประโคมข่าวในทีวีหรือบนหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ ก็รู้สึกได้ว่ามันต้องน่ารักมากแน่ๆ ผมจึงไม่มีปัญหาใดๆ กับ ‘แพนด้าสโนว์โดม’ ที่กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่ เพราะบ้านเกิดเมืองนอนของพวกมันก็คงเย็นสบายกว่าบ้านเรา จะมีก็แต่คำถามโง่ๆ ว่าไอ้ ‘ระบบทำความเย็นขนาดใหญ่’ ที่ท่านใช้อยู่นั้น มันส่งผลให้อุณหภูมิโลกเหนือเชียงใหม่ร้อนขึ้นกว่าเดิมอีกไหม? เพราะเมื่อเปรียบเทียบอุณหภูมิ 25 องศาของเครื่องปรับอากาศในบ้านที่เรารณรงค์เรียกร้องกันตลอดมา กับอุณหภูมิ -5 องศาที่ท่านว่ามานั้น มันเป็นตัวเลขที่ชวนตกใจไม่ใช่น้อย (ซึ่งถ้าไม่ส่งผลอะไรเลยก็จะเป็นพระคุณมหาศาล)

รวมถึงมาตรการควบคุมการแพร่ระบาดของเชื้อหวัดในหมู่นักดูแพนด้า ผมก็เดาว่าท่านคงเตรียมการไว้แล้วใช่ไหม?

ขณะเดียวกัน ในฐานะผู้ใช้บริการ ผมก็ปลาบปลื้มกับ ‘แผ่นกรองอากาศที่ดีที่สุด’ ในเครื่องบินทุกลำของการบินไทย ซึ่งถ้าสนนราคาค่าตั๋วไม่สูงจนเกินไปนัก ต่อไปเวลาที่ต้องเดินทางอีก ผมก็คงสนใจระบบดูแลอากาศในห้องโดยสารของท่านเป็นพิเศษ เพราะเชื่อว่าท่านคงเตรียมรับมือกับสถานการณ์ไข้หวัดมาเป็นอย่างดี

ผมบอกไปแล้วว่าเป็นความบังเอิญที่เหตุการณ์ทั้งสามเรื่องนี้เกิดขึ้นในเวลาที่ใกล้เคียงกันมาก และทำให้ได้ฉุกคิดเรื่อง ‘ท่าที’ นี้ขึ้นมา

ทั้งที่จริงๆ แล้วอาจเป็นเรื่องเล็กนิดเดียว

ความรู้สึกคล้ายๆ เพื่อนที่เรียนโรงเรียนประถมมาด้วยกัน เมื่อเรียนจบก็แยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง แล้วจู่ๆ วันหนึ่งก็โทรศัพท์มาหา (เอาเบอร์มาจากไหนไม่รู้) ถามไถ่ด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรที่สุดในโลก ชวนคุยนานาสารพัดเรื่อง เพื่อที่จะขายประกันชีวิตให้ในที่สุด

หลายคนคงเคยเจอเหตุการณ์คล้ายคลึงกันนี้ ผมเคยถามตัวเองว่าทำไมจึงรู้สึกไม่ชอบสิ่งที่เกิดขึ้นเลย แล้วก็ได้คำตอบว่าที่แท้ผมไม่ได้รังเกียจอาชีพขายประกัน เพราะไม่ว่าอาชีพไหนก็มีศักดิ์ศรีเท่ากัน เพียงแค่ไม่นิยม ‘ท่าที่’ เช่นนี้ของคนเหล่านั้น

คิดได้ดังนี้แล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไป ไม่ได้เก็บเอามาเป็นธุระในใจ

แต่เรื่องที่ยังเป็นธุระในใจก็คือ ผมยังคิดไม่ออกว่าการห่วงไยชีวิตและความเป็นอยู่ของประชาชนในชาติ ด้วยการนำเสนอข้อมูลที่ ‘ถูกต้อง’ โดยไม่ห่วงภาพลักษณ์และผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่คิดถึงแต่เม็ดเงิน ‘มากจนเกินไป’ นั้น มันส่งผลเสียอะไร

ในสถานการณ์แบบนี้ ผมกลับคิดว่า ‘ความไม่รู้’ ต่างหาก ที่จะสร้างให้เกิดความวิตกกังวล เพราะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเรา มองไม่เห็นอนาคต ไม่รู้ต้องทำตัวอย่างไร และสุดท้ายก็เลือกที่จะเก็บตัว ไม่ออกไปไหน เพราะไม่ว่าใครต่างก็รักชีวิตตัวเองและคนรอบข้างทั้งนั้นไม่ใช่หรือ

‘ความรู้’ จะทำให้เรารู้ว่าควรต้องปฏิบัติตัวอย่างไรจึงจะสามารถช่วยกันหยุดการแพร่ระบาดของเชื้อโรคร้ายนี้ได้ แล้วก็ดำเนินชีวิตไปตามปกติสุข (ซึ่งก็อาจหมายถึงการออกไปเที่ยว ‘ในบ้านของเราเอง’ ได้อย่างสบายใจ)

ในฐานะประชาชนตาดำๆ ที่มีรายรับเทียบไม่ได้เลยกับดาราหรือนักร้อง ผมจึงพึงใจที่จะอ่านฟอร์เวิร์ดเมลเรื่องหวัด 2009 ของคุณ CHAMP ซึ่งเป็นใครก็ไม่รู้ เขียนเองหรือเปล่าก็ไม่รู้ และส่งต่อๆ กันมาจากใครก็ไม่รู้ มากกว่าการเคลิ้มฝันไปกับโฆษณาวิวทิวทัศน์สวยๆ ที่เห็นในทีวี

เพราะผมดันเชื่อที่ได้ยินมาจากทีวีเหมือนกันว่า ประชาชนต้องมาก่อน
แต่เดี๋ยวก่อน..ทีวีก็บอกอีกเหมือนกันนี่นาว่า เศรษฐกิจของชาติต้องมาก่อน

เอาละสิ....แล้วตกลงว่าอันไหน ‘ต้องมาก่อน’ กันแน่ล่ะ?

(ติดตามอ่านฟอร์เวิร์ดเมลฉบับเต็มของคุณ CHAMP ได้ที่ http://iamvajira.blogspot.com/2009/08/2009-ffw-mail.html)

save minimal. poster

2009-09-08T21:58:00.003+07:00

แวะไปถ่ายรูปโปสเตอร์ save minimal ที่ทำให้ minimal มาให้ชมกัน

ฝากเขาแปะกระดาษลัง เอาขึ้นไปแขวนไว้บนหัวบาร์ในร้าน

หน้าตาก็เป็นอย่างที่เห็นนั้นแล

ส่วนขนาดก็เป็นขนาด A1 (คือกระดาษ A4 วางประกอบกัน 8 แผ่น)

ก็ค่อนข้างใหญ่โตพอควร

save minimal.

2009-09-01T02:03:00.002+07:00

มีข่าวจากพี่น้อง minimal
รายละเอียดอ่านเอานะ

minimal กับ RH ค่อนข้างสนิทคุ้นเคยกันมาก

(เคยมีคนเข้าใจว่าเราเป็นเจ้าของด้วย 555)
มีอะไรก็ช่วยเหลือกันไปมา (ตามประสาคนยาก)
เมธก็ร่วมหัวจมท้าย migrate to the ocean ด้วยกัน
เราชอบเจตนาของคนพวกนี้
จริงๆ พวกมันสามารถปรับแกลเลอรี่เล็กๆ ให้เป็นร้านเหล้าวัยรุ่นเก๋ไก๋ได้สบายๆ
แต่ก็ไม่ทำ
ยังอยากรักษาความเป็นแกลเลอรี่ไว้ แล้วก็ไม่มีใครมาดู ไม่มีงานขาย ไม่มีคนซื้อ
ซึ่งพี่เสือ (หมาข้างถนนนิมมานฯ วันหลังจะถ่ายรูปมาโชว์) ก็คิดเองได้ว่ามันยากมาก
พวกเขาทุ่มเททำสิ่งที่ยาก ด้วยความครื้นเครง
เราว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นไม่ง่าย โดยเฉพาะกับคนในวัยหนุ่มที่คุณสมบัติค่อนข้างครบเครื่อง (เมื่อรวมตัวกัน)
ทำร้านเหล้าเก๋ๆ เดี๋ยวผู้หญิงเก๋ๆ ก็แห่กันมา พอคนเก๋ๆ แห่กันมา พวกไม่เก๋ก็ต้องแห่ตามมาด้วย
เงินทองก็ไหลมาเทมา
คนเหล่านี้ก็บ้าผู้หญิงเหมือนคนอื่น
อยากได้เงินเหมือนคนอื่น
แต่พวกมันก็ยังยืนยันว่าจะทำสิ่งนี้ด้วยวิธีนี้

เฮ้อ...

เราคิดว่าถึงเวลาที่ minimal ควรทำอะไรสักอย่างเพื่อที่จะ save minimal เอาไว้ อย่างน้อยก็ได้กระตุ้นให้คนอื่นๆ เห็นว่าเมืองของเราต้องการ 'พื้นที่' แบบนี้ พื้นที่ที่สร้างให้เกิดความเคลื่อนไหว เป็นชุมชนของกลุ่มคนขนาดเล็กที่สนใจศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย ทำให้เห็นว่าเงินไม่ใช่สิ่งแรกสำหรับทุกคน แม้ว่าการจะเกิดขึ้นได้ของชุมชนทางวัฒนธรรมแบบนี้นั้นต้องใช้เงินก็ตาม แล้วมันก็ยังแสดงให้เราได้เห็นตัวอย่างของการเริ่มต้นกิจการโดยไม่ให้ความสำคัญกับการบริหารจัดการอย่างยิ่งยวด ส่งผลอย่างไร (ทั้งหมดนี้ไม่ได้แปลว่าพวกมันเป็น 'คนดี' นะ กรุณาอย่าเคลิ้ม)

นับข้อดีได้ดังนี้แล้ว
เราก็บอกว่าเราอยากทำโปสเตอร์ให้
แล้วก็มีของต้องไปประมูลด้วย

แล้วก็ต้องออกแบบเสื้อให้ลายนึงด้วย (และเพราะเหตุนี้เราเลยคิดงานได้หนึ่งชิ้น ขอบคุณ minimal มาก ตกยากแล้วยังช่วยเพื่อนได้อีก ขอโปรดติดตามอย่างใกล้ชิด)

ตอนแรกจะเอาหนังสือที่มีสองเล่มไปประมูล
แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้ว
เพราะว่าทำโปสเตอร์ให้ minimal เสร็จแล้ว
ทำไปคิดไปได้สามเวอร์ชั่น แต่ทำออกมาแค่สอง
อันหนึ่งเป็นหนึ่งใบที่ไว้สำหรับประมูล
เป็นคำว่า save minimal แบบไม่มีข้อความ

(เดี๋ยวรอมันเอาขึ้นผนังแล้วจะถ่ายรูปมาให้ดู)
แล้วก็ทำเวอร์ชั่นสองที่มีข้อความให้
ดังที่เห็นนี้แล

เอาล่ะ
รายละเอียดมีดังนี้

.......................

01-08.09.09
Art project "ติดไปเรื่อย" โดย RBBT182 & Petchy ช่วยเหลือร้านโดยการซื้อสติกเกอร์จาก RBBT182 & Petchy แล้วติดบนผนัง ต่อกันไปเรื่อยๆ

08.09.09 PARTY&AUCTION
PARTY: POST ROCK, ALTERNATIVE (dj Set: E'ta-ba and Friend)
AUCTION: from RAbbITHOOD

15.09.09 PARTY&AUCTION
PARTY: ELECTRONIC, (dj Set: Loca and the litte fairy bells, Scooby Doo)
AUCTION: Photo B&W from Under+Over

22.09.09 PARTY&AUCTION&LIVE
PARTY: 70s-80s (dj Set: JAI GURU DEVA)
LIVE: หนาวเย็น (Acoustic)
AUCTION: from เอ Kaber

29.09.09 PARTY&AUCTION&LIVE
PARTY: ALTERNATIVE, ART POP, ART ROCK (dj Set: Justin, E'ta-ba)
LIVE: สวรรค์ส่อง (Acoustic)
AUCTION: from Shaky Bar

*สั่งซื้อเสื้อ(T-shirt) SAVE MINIMAL 4 แบบ โดย

minimal,
RAbbiTHOOD,
Nokhookdesign,
Us-n-Them

ได้ที่ร้าน มินิมอล (ตลอดเดือน กันยายน นี้)

Poster design for minimal by: rabbithood

"ออกเดิน: ผลงานภาพถ่าย โดย จิตต์ จงมั่นคง" : PHOTO EXHIBITION

2009-09-01T01:44:00.003+07:00

นิทรรศการ

การถ่ายภาพถือเป็นการเรียนรู้ที่ผสมผสานทั้งศาสตร์และศิลป์
ตั้งแต่ความรู้เกี่ยวกับระบบกลไกของกล้องและเลนส์ชนิดต่างๆ
ไปจนถึงเทคนิคการล้าง อัด ขยายภาพ และการตกแต่งภาพถ่าย
ควบคู่ไปกับความรู้เกี่ยวกับหลักการจัดองค์ประกอบของภาพ
ทั้งในด้านเรื่องราว สี และแสง

ในปัจจุบัน กลไกของกล้องถูกปรับปรุงให้ใช้งานง่ายและมี
ประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ทั้งยังมีซอฟต์แวร์ที่ช่วยตกแต่งภาพ
ก่อนพิมพ์เพื่อให้ได้ภาพที่สวยงามตามต้องการ แต่ก่อนหน้านี้
ช่างภาพต้องเรียนรู้เรื่องกล้อง ฟิล์ม การถ่ายภาพ รวมไปถึง
เทคนิคการล้างฟิล์มและการตกแต่งภาพถ่ายด้วยมือ ซึ่งเป็น
กระบวนการที่ต้องอาศัยการเรียนรู้ ความละเอียดประณีต
และฝีมือเป็นอย่างสูง ภาพถ่ายที่สร้างสรรรค์ขึ้นด้วยอุปกรณ์
เทคนิค และกลวิธีในการล้าง อัด ขยายภาพด้วยมือนี้เป็น
ตัวอย่างที่น่าสนใจของแนวความคิดในการสร้างสรรค์ผลงาน
รวมถึงแสดงพัฒนาการของอุปกรณ์และเทคนิคต่างๆ ในการ
ถ่ายภาพ เพื่อเก็บบันทึกเหตุการณ์สำคัญๆ ที่เกิดขึ้น ทั้งยัง
บอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นไว้เป็นหลักฐานให้คนรุ่นหลังได้ศึกษา
และชื่นชม

คุณจิตต์ จงมั่นคง เป็นช่างภาพคนแรกๆ ของประเทศไทย ที่ศึกษาและ
เรียนรู้เทคนิคการถ่ายภาพและล้างอัดขยายภาพต่างๆ ด้วยตนเอง ก่อน
ที่จะมีการเปิดสอนหลักสูตรการถ่ายภาพอย่างเป็นทางการในประเทศ
ไทย คุณจิตต์ได้ผลิตผลงานภาพถ่ายที่มีความสวยงาม ด้วยเทคนิค
ต่างๆ ทั้งการซ้อนภาพ การลดหรือเพิ่มแสงด้วยมือล้วนๆ ซึ่งปัจจุบันถูก
แทนที่ด้วยโปรแกรมการแต่งภาพสำเร็จรูป

TCDC ตระหนักถึงความสำคัญของผลงานที่เกิดขึ้นจากความคิด
สร้างสรรค์และฝีมือเฉพาะบุคคล จึงได้จัดนิทรรศการภาพถ่าย
"ออกเดิน: ผลงานภาพถ่าย โดย จิตต์ จงมั่นคง" โดยแสดงผลงาน
ภาพถ่ายซึ่งล้วนสร้างสรรค์ขึ้นด้วยเทคนิคการถ่ายภาพและการล้าง
อัดภาพจากฟิล์ม และอุปกรณ์ที่ใช้ในการถ่ายภาพ พร้อมกับจัด
แสดงชีวประวัติของจิตต์ จงมั่นคง ช่างภาพและศิลปินแห่งชาติ สาขา
ทัศนศิลป์ประจำปี พ.ศ. 2538 ที่มีผลงานการถ่ายภาพเป็นที่ยอมรับ
ทั้งในและต่างประเทศ

ดูรายละเอียดเพิ่มเติม
เข้าชมฟรี
ณ ห้องสมุดเฉพาะด้านการออกแบบ ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (TCDC) ชั้น 6 ดิ เอ็มโพเรียม
10.30 - 21.00 น. (ปิดวันจันทร์)

สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ TCDC โทร: 02 664 8448

หมายเหตุ
ผู้สนใจเข้าชมนิทรรศการที่ไม่ได้เป็นสมาชิกห้องสมุดเฉพาะด้านการออกแบบ โปรดติดต่อเคาน์เตอร์ Info Guru ด้านหน้าห้องสมุด
เพื่อรับบัตรเข้าชมโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

งานเสวนา
TCDC จัดเสวนาเกี่ยวกับผลงานภาพถ่ายและชีวิตของ จิตต์
จงมั่นคง ศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์ประจำปี พ.ศ. 2538
ภายใต้หัวข้อ "พูดผ่านภาพ : My Story from a
Picture" โดย ผู้ใกล้ชิด ผู้คลั่งไคล้งานภาพถ่ายขาว-ดำ
และวิทยากรผู้มีความรอบรู้เรื่องเทคนิคการถ่ายภาพ และการ
จัดองค์ประกอบทางศิลปะ อาทิ ผศ. มาโนช กงกะนันทน์,
วรนันท์ ชัชวาลทิพากร, บรรณนาท ไชยพาน, นิติกร
กรัยวิเชียร, กันต์ สุสังกรกาญจน์ และดำเนินรายการโดย
วรรณี ชัชวาลทิพากร

การถ่ายภาพถือเป็นการเรียนรู้ที่ผสมผสานทั้งศาสตร์และศิลป์
ตั้งแต่ความรู้เกี่ยวกับระบบกลไกของกล้องและเลนส์ชนิดต่างๆ
ไปจนถึงเทคนิคการล้าง อัด ขยายภาพ และการตกแต่งภาพ
ถ่ายควบคู่ไปกับความรู้เกี่ยวกับหลักการจัดองค์ประกอบของ
ภาพ ทั้งในด้านเรื่องราว สี และแสง

ในปัจจุบัน กลไกของกล้องถูกปรับปรุงให้ใช้งานง่ายและมี
ประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ทั้งยังมีซอฟต์แวร์ที่ช่วยตกแต่งภาพก่อน
พิมพ์เพื่อให้ได้ภาพที่สวยงามตามต้องการ แต่ก่อนหน้านี้ ช่าง
ภาพต้องเรียนรู้เรื่องกล้อง ฟิล์ม การถ่ายภาพ รวมไปถึงเทคนิค
การล้างฟิล์มและการตกแต่งภาพถ่ายด้วยมือ ซึ่งเป็นกระบวนการ
ที่ต้องอาศัยการเรียนรู้ ความละเอียดประณีต และฝีมือเป็น
อย่างสูง

คุณจิตต์ จงมั่นคง เป็นช่างภาพคนแรกๆ ของประเทศไทย ที่
ศึกษาและเรียนรู้เทคนิคการถ่ายภาพและล้างอัดขยายภาพต่างๆ
ด้วยตนเอง ก่อนที่จะมีการเปิดสอนหลักสูตรการถ่ายภาพอย่าง
เป็นทางการในประเทศไทย คุณจิตต์ได้ผลิตผลงานภาพถ่ายที่มี
ความสวยงาม ด้วยเทคนิคต่างๆ ทั้งการซ้อนภาพ การลดหรือ
เพิ่มแสงด้วยมือล้วนๆ ซึ่งปัจจุบันถูกแทนที่ด้วยโปรแกรมการแต่ง
ภาพสำเร็จรูป

ผู้เข้าร่วมงานเสวนาครั้งนี้จะได้รับหนังสือที่ระลึกซึ่งจัดทำขึ้นมา
เป็นพิเศษเพื่อรำลึกถึงคุณจิตต์ จงมั่นคง

ดูรายละเอียดเพิ่มเติม
งานเสวนานี้เป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการขนาดย่อม "ออกเดิน: ผลงานภาพถ่ายโดย จิตต์ จงมั่นคง"

ไม่เสียค่าใช้จ่าย
สำรองที่นั่งได้ที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ TCDC
โทร. 02 664 8448 ต่อ 213, 214

Free Admission
Reserve your seat at TCDC Information Counter,
Tel. 02 664 8448 ext. 213, 214.

หมายเหตุ
กรุณาสำรองที่นั่งล่วงหน้าทางโทรศัพท์
เริ่มเปิดลงทะเบียนหน้างานก่อนงานเริ่ม 1 ชั่วโมง ผู้ที่สำรองที่นั่งล่วงหน้า โปรดมาลงทะเบียนยืนยันการเข้าร่วมงาน
ก่อนงานเริ่มอย่างน้อย 30 นาที
ดำเนินการเสวนาเป็นภาษาไทยเท่านั้น

DISCLAIMER
TCDC สงวนสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลงโดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า
TCDC reserves the right to make any changes without prior notice

ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ ชั้น 6 ดิเอ็มโพเรียม ช็อปปิ้ง คอมเพล็กซ์ 622 สุขุมวิท 24 กรุงเทพฯ 10110
เวลาทำการ อังคาร - อาทิตย์ (ปิดวันจันทร์) 10.30 - 21.00 น. โทร: (66) 2 664 8448 แฟ็กซ์: (66) 2 664 8458

Thailand Creative & Design Center (TCDC)
6th Fl., The Emporium Shopping Complex, 622 Sukhumvit 24, Bangkok 10110, Thailand
Opening hours Tuesday - Sunday (Closed on Monday) 10.30 a.m. - 9.00 p.m.
Tel: (66) 2 664 8448 Fax: (66) 2 664 8458
www.tcdc.or.th

RH >> NIMMAN LIVE 2009

2009-08-27T00:52:00.004+07:00

มีข่าวมาแจ้งให้ทราบนะครับ ^^
RH จะไปร่วมออกบูธในงาน NIMMAN LIVE 2009
ในวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ที่ 28 29 30 สิงหาคมนี้
ที่ Think Park สี่แยกรินคำ เชียงใหม่

เดิมทีได้ข่าวว่างานนี้จะปิดถนนนิมมานจัด
แต่ตอนหลังก็เปลี่ยนแปลงย้ายไปจัดตรงสี่แยกรินคำแทน

ไม่ค่อยรู้รายละเอียดมากนักนะ แต่เข้าใจว่าเป็นงานออกร้าน
ก็คงมีร้านค้าต่างๆ ในย่านนิมมานฯ มาออกบูธ

RH จะเอางานโปสเตอร์ไปแสดง เอากระเป๋าไปขาย
และเปิดตัว RabbitBag อินเตอร์รุ่นที่หนึ่ง
ซึ่งก็คือกระเป๋าที่ตัดจากผ้าที่ซื้อมาตอนไปจีนปีที่แล้ว
แบกผ้ามาได้จำกัด (เพิ่งรู้ว่าผ้าหนักมาก หมายความว่ามันหนักกว่าที่เห็น)
เลยตัดออกมาได้แบบละสองสามใบเท่านั้น
มีหนังสือ Romance ของตั้มที่ยังเหลืออยู่นิดหน่อย (หน่อยจริงๆ นะ)
แล้วก็แจกแผนที่ต้นไม้ ที่ทำตอนโครงการใจหาย (Breathless)

นึกออกเท่านี้แฮะ
ใครว่างๆ ขอเชิญชวนนะครับ
ที่บูธ C2 นะ สามวันเท่านั้น

^^

Sound of Music Central Station Antwerp (Belgium)‏

2009-08-26T00:18:00.003+07:00

เพิ่งได้ความรู้ใหม่มาจากเด๋อด๋า (DerDaMissYou)
ว่าเราสามารถเอา YouTube มาลงได้ด้วย -_-'
(มหัศจรรย์จริงๆ เลย)
ขอบคุณเด๋อมาก หลังจากนี้คงสนุกขึ้น

ประเดิมอันอันแรกด้วย performance ในสถานีรถไฟในเบลเบี่ยม
ที่ได้รับมาทางอีเมล (ขอบคุณมากๆ นะ)
รายละเอียดมีดังนี้

This video was made in the Antwerp , Belgium Central(Train) Station on the 23rd of March 2009.. . . with no warning to thepassengers passing through the station, at 08:00 am a recording ofJulie Andrews singing 'Do, Re, Mi' begins to play on the public addresssystem. As the bemused passengers watch in amazement, some 200 dancersbegin to appear from the crowd and station entrances.They created this amazing stunt with just two rehearsals!

ลองเข้าไปดูนะ
อยากทำเล่นที่บ้านเราบ้างจัง

^^

Apocalypto: MOVIE

2009-08-25T23:58:00.008+07:00

โห...สนุกสุดยอด เล่านิดนึงว่าเห็นในเคเบิ้ลท้องถิ่นตอนประมาณตีสาม
(ไม่ได้ดูตั้งแต่เริ่มนะ) แต่พอดูแล้วก็ติดหนึบ แกะตาออกจากจอไม่ได้เลย
แม้จะเล่าเรื่องแบบที่ค่อนข้างเป็นแพตเทิร์นมาก แต่ก็สนุกอยู่ดี
นอกจากโปรดักชั่นที่เนี้ยบมาก (คนป่าทุกคนมีรายละเอียดที่ไม่เหมือนกันเลย!)
ยังได้เห็นการต่อสู้ของชนเผ่าเพื่อเสรีภาพของพวกเขา ได้เห็นความรักและผูกพัน
ที่พวกเขามีต่อพวกพ้อง คนรัก ครอบครัว และผืนป่าที่ตัวเองอาศัยอยู่อย่างเหนียวแน่น

ชีวิตพี่พระเอก หนักหนาสาหัสมาก โดนทรมานอย่างโหดเหี้ยม (โดยเฉพาะจิตใจ)
ดูจบแล้วก็รู้สึกว่า ต่อไปนี้ชีวิตเราคงไม่มีอะไรหนักหนาเกินไปอีกแล้ว
เพราะชีวิตพี่พระเอกในเรื่องมันหนักหนาสุดยอดโคตร (โดยเฉพาะฉากบูชายัญ)
คิดตลอดเวลาว่าถ้าเป็นเรา ตกอยู่ในสถานการณ์อย่างนั้นบ้าง คงกัดลิ้นตายไปแล้ว

.............................

เพิ่งนึกได้ว่าลืมเรื่องสำคัญ คือตอนที่ดูแล้วเห็นคนถูกจับเป็นเชลย
เชลยเหล่านั้นถูกปฏิบัติราวกับว่าไม่ใช่คน
ดูแล้วก็นึกขึ้นว่า การยกเลิกระบบทาส นั้นเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมที่สุดเรื่องนึงของโลก
แต่นึกไปนึกมา ก็คิดได้ว่า เราก็ยังไม่ได้เป็นอิสระจริงๆ สักหน่อย
เราแค่เปลี่ยนจากทาสแบบหนึ่ง มาเป็นทาสแบบอีกแบบหนึ่ง
ไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม

directed by Mel Gibson

ประกาศรับสมัครงาน

2009-08-25T00:25:00.002+07:00

มีข่าวจากญาติผู้ใหญ่ (พี่อ้อม)
ฝากมาชวนสมัครงาน
ใครสนใจลองอีเมลไปถามไถ่ดูนะครับ

^^
......................

ร่วมสร้างปรากฎการณ์ สร้างสื่อใหม่รับใช้คนเมือง

มาร่วมกันเริ่มต้นจากศูนย์
สู่อนาคตที่ไม่รู้ว่าอะไรรออยู่
นักข่าวใจถึง นักการตลาดมือฉมัง
ที่ใจพร้อม กายพร้อม ไม่มีความกลัวเป็นเพื่อน

ส่งรายละเอียดตัวตน ผลงาน เพื่อนัดสัมภาษณ์
thaijournalist@gmail.com

Prelude du Fornication

2009-08-25T00:18:00.002+07:00

เพื่อนส่งเมลมาให้ ตลกดี
เห็นแล้วก็เหนื่อยใจแทนนักดนตรี
กว่าจะเล่นจบเพลง คงเหนื่อยตายพอดี
(จริงๆ ในเมลมันขยับได้ด้วยนะ >_< )

^^

+ ชื่อมันแปลว่าอะไรใครรู้บ้าง?

HOW TO DISAPPEAR COMPLETELY?: PHOTOEXHIBITION

2009-08-23T21:43:00.003+07:00

ขอชวนไปดูงานแสดงภาพถ่ายครั้งใหม่
มีงานเราแสดง 2 ชิ้นนะ รายละเอียดดังนี้ครับ ^^
....................

นิทรรศการภาพถ่าย 'How to Disappear Completely?'
ณ แมวใจดี จ.เชียงใหม่
ตั้งแต่วันที่ 29 สิงหาคม - 30 กันยายน 2552

โดย คมฤทธิ์ เฉียบแหลม, จักรกริช ฉิมนอก, ชเวศพล บุญศิริ, ชัยศิริ จิวะรังสรรค์, คนตรี ศิริบรรจงศักดิ์, เด็ด จงมั่นคง, ทินกร นุกูล, ธันยนันท์ อ่อยอารีย์, บริษัทย้อนแยงสุนทรียะและสหาย, ปรัชญ์ สุดสวาสดิ์, พรทิพย์ ใจใส, ภัทรี ฉิมนอก และ วชิรา

ศิลปินรับเชิญ อารยา ราษฎร์จำเริญสุข

ติดต่อสอบถามเพิ่มเติม 053-895138

http://meojaideegallery.blogspot.com

...............................

“ How to disappear completely ? ”

Photography exhibition by 13 photographers
: Komrit Chaiblaem, Chakkrit Chimnok, Chavetepol Boonsiri, Chaisiri Jiwarangsan, Dontree Siribanjongsak, Ded Chongmankong, Tinnakorn Nugul, Tanyanone Aoi-aree, Yonyangsoontreeya & friends, Prach Sudsawad, Phornthip Jaisai, Pattree Chimnok, Vajira

Invited artist : Araya Rasdjarmrearnsook

At Meo Jai Dee Gallery, Chiang Mai
On 29.08.09 – 30.10.09

Opening on Saturday 29 August 2009
At 06:30 PM

......................................................................

For Future Information please contact 053-895138

http://meojaideegallery.blogspot.com

UNSEEN SCENES @ beentheredonethat guesthouse

2009-08-23T21:19:00.012+07:00

ลืมสนิท! ..ไปดูงานแสดงนี้มาแล้วลืมเอามาลง -_-'
เป็นงานแสดงภาพถ่ายของสองสาว Toko และ Chloe
คนแรกเป็นชาวญี่ปุ่น อีกคนเป็นชาวอะไรไม่แน่ใจ
แสดงไปตั้งแต่เมื่อเดือนกรกฏาคม
งานสวยดี แถมจัดงานน่ารักมากกกกกก อาหารอร่อยยยยย
(ขอโหวตให้เป็นงานเปิดนิทรรศการที่อาหารอร่อยที่สุดตั้งแต่เคยไปมา)
รู้เลยว่าคนจัดตั้งใจทำมาก

beentheredonethat เป็นเกสต์เฮ้าส์ มันคือที่เดิมของสวนนม (อบต.สุเทพ)
ที่สวย บรรยากาศดี

ของในบ้าน.. มีประโยชน์มากกว่าที่เคยเป็น: FFW MAIL

2009-08-23T19:19:00.027+07:00

ได้อีเมลนี้มา หัวข้อชื่อ ของในบ้าน...มีประโยชน์มากกว่าที่เคยเป็น
เขาไม่ได้บอกว่าต้นตอเอามาจากไหน (ใครรู้ช่วยบอกด้วย ^^)
แต่เห็นแล้วน่ารักดี เป็นงานออกแบบธรรมดาๆ เพื่อประโยชน์ใช้สอยโดยแท้

ลองเล่นกันดูนะ

^^
...................................................

ไม้จิ้มฟัน

วางไม้จิ้มฟันลงบนม้วนเทปก่อนที่จะตัดปลายเทป
ใช้งานคราวหน้า หาปลายเทปเจอทันใด

แกนในของ Toilet Paper

เก็บปลั๊กต่อ (extension cord) เรียบร้อย
ด้วยแกนในของกระดาษ

ถุงเท้า

ถุงเท้าคู่ที่เบื่อแล้ว หรือหาอีกข้างไม่เจอ
ตัดตรงสวมเท้า ใช้ห่อสายไฟใต้โต๊ะ
ไม่กระจัดกระจาย

กล่องทิชชูเช็ดหน้า

ถุงก๊อบแก๊บจากที่เคยโยน ๆ ใส่ลิ้นชัก หรือใต้อ่างล้างจาน
ต่อไปจับใส่กล่องทิชชูที่ใช้หมดแล้ว ดึงออกมาใช้ง่าย

แผ่นกระเบื้องและจุกไม้ก๊อก

แผ่นกระเบื้องใช้รองหม้อร้อน
และเปิดฝาหม้อร้อนด้วยจุกไม้ก๊อกจากขวดไวน์
ไม่วิ่งวุ่นหาถุงมือจับของร้อน

เปลือกส้ม

ใช้เปลือกส้มยาวประมาณ 3 นิ้ว วางบนน้ำตาลสีรำ
ช่วยไม่ให้น้ำตาลจับตัวเป็นก้อนแข็ง

เปลือกส้มของไทยอาจจะใช้ส้มเชงเม้ง

เสริฟไอศครีมด้วยถ้วยเปลือกส้ม น่ารักกิ๊บเก๋ และน่ากิน

ที่หั่นไข่สำหรับสลัด

หั่นเห็ดด้วยที่หั่นไข่สำหรับสลัด
ฉับเดียวทันใจ

นมสด

หั่นปลาแช่แข็งเป็นชิ้น วางในชามก้นลึก
เทนมสดให้ท่วมปลา ใส่กลับตู้เย็นในช่องธรรมดา
ทิ้งไว้ 24 ชั่วโมง นมสดจะช่วยไล่กลิ่นคาวของปลา
และรสชาติของของแช่แข็ง ปลาจะมีรสชาติเหมือนปลาสด
ไม่ใช่รสชาติของปลาแช่แข็ง

กระดาษหนังสือพิมพ์

ล้างกล่องพลาสติกใส่อาหารแล้ว
ยังมีกลิ่นค้างอยู่
ยัดกระดาษหนังสือพิมพ์ใส่กล่องอาหาร
ปิดฝาให้แน่น ทิ้งไว้หนึ่งคืน
วันรุ่งขึ้นกลิ่นอาหารจะจางหายไป

ทะลุหูขวา : Jarvis Cocker : MUSIC

2009-08-23T16:25:00.003+07:00

Jarvis Cocker

Jarvis Cocker (ชื่อเต็มๆ ว่า Jarvis Branson Cocker) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน 1963 ที่เมือง Sheffield ประเทศอังกฤษ เขาเป็นคนก่อตั้งและร้องนำวง Pulp (คิดถึงมั้ย?) และเป็นหนึ่งในคีย์แมนคนสำคัญของยุค Britpop ในช่วงกลางทศวรรษที่ 90

สำหรับท่านที่ไม่สันทัดวงการบริตป็อป Pulp คือวงดนตรีที่ประสบความสำเร็จที่สุดวงหนึ่งในช่วงเวลานั้น พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนที่เมืองเชฟฟิลด์ แต่เดิม Cocker ตั้งชื่อวงว่า "Arabacus Pulp" (คำเรียกระบบค้าขายสินค้าที่เตะตา Cocker ในวิชาเรียนเศรษฐศาสตร์) แต่ไม่นานก็ลดทอนให้เหลือแค่ชื่อสั้นๆ ว่า Pulp เท่านั้น ว่ากันว่าความสำเร็จของ Pulp มาจากการผสมผสานดนตรีที่ได้รับอิทธิพลจากดิสโก้ ป็อปร็อค และเนื้อหาชนิดติดดินที่เรียกกันว่า Kitchen-sink drama (หรือ Kitchen-sink realism ซึ่งเป็นคำที่ใช้อธิบายความเคลื่อนไหวในสังคมอังกฤษ ที่พัฒนามาตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษที่ 50 ถึงต้น 60 ชุดความคิดนี้ถูกถ่ายทอดผ่านสื่ออย่าง ละครเวที ละครโทรทัศน์ นิยาย หนัง และศิลปะ ตัวละครหลักมักมีบุคลิกที่เรียกว่า angry young men ที่ใช้เป็นตัวบอกเล่าเรื่องราวของชนชั้นแรงงาน ผ่านภาพการอยู่อาศัยในห้องเช่าเน่าๆ และการถกเถียงประเด็นต่างๆ ที่เกิดขึ้นสังคมและการเมืองในผับเถื่อนๆ)

นับจากปี 1978 ถึงปี 2002 Pulp ออกอัลบั้มเต็มทั้งหมด 7 อัลบั้ม 1 อีพี 10 อัลบั้มรวมเพลง และ 24 ซิงเกิล ปัจจุบันสถานะของวงอยู่ในช่วงสุญญากาศ ไม่มีผลงานออกมาแต่อย่างใด (แต่ก็ยังไม่ได้ประกาศแยกวง)

ในปี 1996 Cocker บุกเวที BRIT AWARDS เพื่อประท้วงการแสดงของไมเคิล แจ็คสัน ที่โพสท่าราวกับเป็นพระเยซูคริสต์ รายล้อมไปด้วยเด็กๆ และแร็บไบ (พระยิว) ในเพลง Earth Song โดยที่ Cocker ด้นสดร่วมกับ Peter Mansell (เพื่อนที่ร่วมก่อตั้ง Pulp) ในการประท้วง หลังจากนั้น Cocker ถูกกักตัวและสอบปากคำโดยตำรวจในข้อหาทำร้ายร่างกาย แต่สุดท้ายเขาก็ได้รับการปล่อยตัวและไม่ถูกดำเนินคดีแต่อย่างใด (หลังจากนั้นบางสื่อก็แสดงความเห็นว่าเขาความได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวิน ขณะที่ Noel Gallagher แห่ง Oasis ก็ให้สัมภาษณ์ว่า Jarvis Cocker สมควรได้รับการประดับ MBE-ระดับชั้นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของจักรวรรดิอังกฤษ ในขณะที่ Cocker ให้สัมภาษณ์ภายหลังว่า “การกระทำของผมเป็นรูปแบบหนึ่งของการประท้วงวิธีที่ไมเคิล แจ็กสันมองตัวเองว่าเป็นราวกับภาพเหมือนของพระเยซูที่มีพลังอำนาจในการเยียวยาผู้คน...ผมก็แค่วิ่งไปบนเวที...แล้วเท่าที่นึกออก ผมก็ว่าผมไม่ได้ปะทะอะไรกับใครเลยนะ” )

ผลจากเหตุการณ์นั้นทำให้ยอดขายซีดีของ Pulp สูงขึ้นและมีรูปปั้นหุ่นขี้ผึ้งของ Cocker มูลค่า 30,000 ปอนด์ ไปวางไว้ที่ Rock Circus ในลอนดอน

ในปี 2006 Cocker ออกอัลบั้มเดี่ยวชื่อเดียวกับตัวเขา ‘Jarvis’ และออกอัลบั้มเดี่ยวอีกครั้งในปีนี้ (2009) ชื่อ 'Further Complications' นอกเหนือจากงานเพลง เขายังกำกับมิวสิควิดีโอ (ร่วมกับ Martin Wallace) เพลง "On" ของ Aphex Twin เพลง "Sudden Rush" ของ Erlend Øye และเพลง "Aftermath" ของ Nightmares on Wax (นี่ยังไม่รวมการไปแอบโผล่ในมิวสิควิดีโอเพลง "A Little More For Little You" ของวงร็อคสวีเดน The Hives หรือ cover เพลง "I Can't Forget" ในหนัง I’m Your Man ของ Leonard Cohen และทำเพลงประกอบ Harry Potter and the Goblet of Fire อีกด้วยนะ...โอย ทำงานเยอะมาก น่าสรรเสริญ)

Cocker เป็นบุตรของบิดาที่เป็นนักแสดงและดีเจที่จากครอบครัวไปอยู่ที่ซิดนี่ย์ตอน Cocker อายุ 7 ขวบ โดยไม่มีการติดต่อใดๆ อีกเลยโดยปล่อยให้แม่ของเด็กๆ เป็นคนดูแล ในปี 1988 Cocker ลาพักจาก Pulp เพื่อไปเรียนต่อด้าน Fine Art & Film ที่ Central St Martins และจบการศึกษาจากที่นั่นในปี 1991

เขาบอกว่าเขาถูกเลี้ยงดูมาในครอบครัวที่เป็นผู้หญิง และนั่นทำให้เขาสนใจว่าผู้หญิงคิดอะไรและพวกเธอเหล่านั้น ‘ต้อง’ พูดอะไร Cocker เขียนเพลง "A Little Soul" (อยู่ในอัลบั้ม This Is Hardcore) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการถูกทอดทิ้งโดยบิดาผู้ให้กำเนิด และในปี 1998 เขาและน้องสาวเดินทางไปออสเตรเลียเพื่อพบกับพ่อที่ไม่ได้พบกันมาเกือบ 30 ปี (หลังจากนั้น Cocker พูดถึงพ่อว่า “ผมไม่ได้รู้สึกขมขื่นอะไรกับเขาเลยนะ ผมสงสารเขา”)

Cocker อาศัยอยู่ในปารีสตั้งแต่เมื่อปี 2003 กับภรรยาชื่อ Camille Bidault-Waddington กับลูกชาย Albert ปีนี้เอง (2009) เขาประกาศว่าได้หย่าขาดจากภรรยาด้วย ‘มิตรภาพ’ ที่ดี และยังคงอยู่ที่ปารีสเพื่อชีวิตลูกชาย

Hey man,
how come you treat your woman so bad?
That's not the way you do it.
No no no you shouldn't do it like that.
I could show you how to do it right.
I used to practice every night on my wife, now she's gone.
Yeah, she's gone.
You see your mother and me,
we never got along that well you see.

Song: A Little Soul
Album: This Is Hardcore

ตรวจเพศ? : NEWS

2009-08-22T13:59:00.003+07:00

วันก่อนเห็นข่าวในทีวี มีนักวิ่งหญิงจากเคนยาชื่อ คาสเตอร์ เซเมนย่า (Caster Semenya) วิ่งคว้าเหรียญทอง 800 เมตรหญิงในกรีฑาชิงแชมป์โลกที่เบอร์ลิน แต่ถูกเรียกตัวให้ไปทำการ 'ตรวจเพศ' (Gender Verification Test) เนื่องจากสรีระที่เหมือนชาย! และดันทำสถิติดีเกินหญิง!!

เราไม่เคยได้ยินเรื่องการตรวจเพศของนักกีฬามาก่อน (แต่เข้าใจว่าน่าจะมีมาก่อนแล้ว กรณีนี้บังเอิญเพิ่งได้เห็นข่าวกับตา) ปกติได้ยินแต่การตรวจเพศของนางงาม เพราะมักเป็นข่าวใหญ่กว่า

ได้ยินแล้วก็คิดไปว่า โลกเรานี้ช่างซับซ้อนขึ้นนัก โดยเฉพาะชุดความรู้เรื่องการแบ่งแยกสิ่งต่างๆ แบบขาวจัด-ดำจัด (เช่น หญิง-ชาย เด็ก-ผู้ใหญ่ ฯลฯ) ซึ่งดูจะกระทบกระเทือนเป็นพิเศษ

น่าสนใจว่าความรู้ชุดต่อๆ ไปที่จะเกิดขึ้นในโลกนี้จะเป็นยังไงนะ

^^

+ อ่านข่าวเพิ่มเติมได้ที่นี่ http://www.matichon.co.th/matichon/view_news.php?newsid=01spo04210852&sectionid=0114&day=2009-08-21

++ ดูคลิปการแข่งขันได้ที่นี่ http://www.youtube.com/watch?v=5JESUFemaos

Lightning Conductor by Supachai Satsara @ Pong Noi Art Space

2009-08-22T12:56:00.009+07:00

ไปดูงานที่โป่งน้อยมา ขออภัยที่ไม่ได้ไปดูแต่เนิ่นๆ เลยกว่าจะเอามาลงงานก็จบไปนานแล้ว ; (

เป็นงานของอาจารย์ตู่ (ไม่ได้เรียนหนังสือกับเขาหรอก เห็นเขาเรียกกันอย่างงี้ก็เรียกตามบ้าง เพื่อการสื่อสารที่สะดวก) มีสามชิ้น น่าเสียดายที่ชิ้นหนึ่งไฟเสีย เลยไม่ได้เห็นพระเจ้าชี้นิ้วเป็นแสง กับชิ้นตุ๊กตาตัวเล็กที่ระบบเสียงก็เสีย ก็เลยไม่ได้ยินอะไร ส่วนชิ้นแบกเสาไฟถ้าได้ยินไม่ผิดสงสัยจะเป็นเสียงอะไรสักอย่างในหมวดการบ้านการเมืองนี่เอง (ฟังไม่ค่อยถนัด)

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ควรไปเที่ยวชมงานแต่เนิ่นๆ
เพราะถ้าไปตอนท้ายๆ ข้าวของอาจเสื่อมสภาพได้

ถามตอบยอดฮิต เกี่ยวกับหวัด 2009: FFW MAIL

2009-08-17T19:45:00.010+07:00

FFW MAIL ของคุณ CHAMP ครับ ^^
อ่านแล้วตรวจสอบด้วยนะ
......................................................

Subject: ถามตอบยอดฮิต เกี่ยวกับหวัด 2009
Date: Sat, 11 Jul 2009 18:43:12 +0700

Mexico นำหน้าเราอยู่ประมาณ 1-2 เดือน ตอนนี้น่าจะกำลังปีนเขาลูกที่ 2 อยู่ ตอนนี้การระบาดในบ้านเราน่าจะอยู่แถวๆ ดอยของเขาลูกที่ 1 แล้ว ที่เราว่าเป็นกันเยอะ ปิดโรงเรียนกันมากมาย ป่วยกันทั้งหมู่บ้าน มันจะกลายเป็นเด็กๆ ไปเลยเมื่อของจริงมา อีกไม่นานเกินรอ

ถามตอบยอดฮิต เกี่ยวกับหวัด 2009

1. โรคนี้ไม่รุนแรง ไม่น่ากลัว อย่าสะดิ้งไปนะตะเอง????
Answer : มะเหงกแน่ะ ความจริงคือ

1. ไข้หวัด 2009 ดูเหมือนไม่รุนแรง อัตราตายต่ำ แต่แพร่ระบาดง่ายและรวดเร็ว (การแพร่กระจายสูง)
2. ความน่ากลัวของหวัด 2009 คือการกลายพันธุ์ต่างหาก และการกลายพันธุ์จะเกิดง่ายที่สุด เมื่อคน 1 คน หรือสัตว์ 1 ตัว ทะลึ่งติดหวัด 2 ชนิดพร้อมกัน (เช่นหวัด 2009 + หวัดธรรมดาพร้อมกัน หรือหวัด 2009 + หวัดนกพร้อมกัน)

ขณะนี้ "หวัดนกซึ่งรุนแรงและมีอัตราตายสูงมากกก ยังไม่ได้หายไป" และแนวโน้มของหวัดนกจะ "ระบาดซ้ำอีก ทุกๆปลายปี" แม้ว่าหวัด 2009 มันไม่รุนแรง แต่ถ้าปล่อยให้แพร่แบบนี้ "อีกไม่นานมันอาจผสมกัน" .........เอาความสามารถในการแพร่กระจายของหวัด 2009 บวกกับความรุนแรงของหวัดนก เมื่อนั้นก็หายนะ!!!!!

และนั่นคือสาเหตุที่อยากให้คนไทยทุกคนดูแลสุขภาพให้ดี อย่าให้เป็นหวัด อย่าให้โรคนี้แพร่กระจายไปกว่านี้

ถ้าเป็นหวัดแล้ว แยกตัวจากคนอื่นทันที อย่าแรดเดินตลาด อย่าแรดไปห้างหรือที่ชุมชน และใส่หน้ากากทันทีอย่าให้แพร่เชื้อสู่คนและสัตว์รอบข้าง ถึงแม้จะอยู่บ้านที่มีสมาชิกแค่ 2 คนก็ตาม

2. ถ้าเป็นขึ้นมา ไปหาหมอเดี๋ยวก็หาย???
Answer : แม่เจ้า พศ.นี้ยังเข้าใจกันแบบนี้อีกเหรอนี่??

คุณรู้มั้ยว่า เวลาคุณไปหาหมอเพราะเป็นหวัด หมอจะจ่ายยาลดไข้ ยาลดน้ำมูก ยาแก้ไอ ให้คุณ แต่ไม่มียาฆ่าเชื้อหวัด!!! นอกจากคุณติดเชื้อแบคทีเรียซ้ำเติม เช่น ทอนซิลอักเสบ คออักเสบ หมอจึงจะจ่ายยาฆ่าเชื้อแบคทีเรียที่ติดซ้ำเติมให้ แต่ก็ยังไม่มียาฆ่าเชื้อไวรัสหวัดให้อยู่ดี!!

เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะยาฆ่าไวรัส มันแพงมาก และไม่คุ้มที่จะแจกจ่ายพร่ำเพรื่อ เพราะจะทำให้ไวรัสยิ่งกลายพันธุ์ดื้อยาขึ้นไปอีก 99.99% ของคลินิกและโรงพยาบาลขนาดเล็ก จึงไม่มียารักษาการติดเชื้อไวรัสหวัดไว้ในสต็อกยาเลยครับ

สิ่งที่ดีที่สุดในการรักษาไข้หวัด คือการกินยาลดไข้ ยาลดน้ำมูก ยาแก้ไอ ตามอาการ แล้วนอนพักผ่อนมากๆ พยายามอย่าไปแพร่เชื้อใส่ใคร เดี๋ยวก็หายเพราะร่างกายรักษาตัวเองครับ

แต่กรณีไข้หวัดใหญ่ มีลุ้นหน่อย เพราะเชื้อรุนแรงกว่าไข้หวัดธรรมดา บางคนหาย บางคนไม่รอด ณ จุดนี้ยังนับว่าโชคดี ที่อัตราตายจากไข้หวัดใหญ่ 2009 ยังนับว่าต่ำอยู่.... แต่อย่างที่บอกข้อแรก มันจะเป็นอย่างนี้ตลอดไปไหม?

(ข้อแปลก เกี่ยวกับหวัด 2009 ที่ไม่เหมือนหวัดใหญ่สเปน คือ หวัดสเปน คนตายมักเป็นคนร่างกายอ่อนแอชัดเจนเช่นคนแก่ และเด็กแต่ หวัด2009 อัตราตายค่อนข้างมั่วซั่ว คนหนุ่มสาวก็มีตาย มีบางทฤษฎีบอกว่าอาจเป็นเพราะไม่ได้ตายจากเชื้อ แต่ตายจากระบบภูมิคุ้มกันตัวเองที่พยายามฆ่าเชื้อโรค แต่ร่างกายแยกแยะไม่ออกว่าอันไหนเซลล์ติดเชื้อ อันไหนเซลล์ตัวเองที่ยังดีอยู่ เลยทำลายล้างบางหมด ร่างกายคนหนุ่มสาวภูมิต้านทานดี ระบบทำลายนี้เลยทำลายตัวเองได้ดีตามไปด้วย........อย่างไรก็ตาม ขณะนี้ความเห็นนี้ยังเป็นแค่ทฤษฎี....)

ส่วน Tamiflu น่ะ อย่าไปหวังอะไรกับมันมากเลยครับ เพราะ
- ตอนนี้ยาขาดตลาดสุดๆ รพ.หลายแห่งหายานี้มา Stock ไว้ไม่ได้
- ยานี้จะออกฤทธิ์ได้ดี เมื่อคนไข้ถูกตรวจพบเจอก่อนเกิดอาการ แล้วคนไข้คนไหนจะกระแดะเดินไปหาหมอตอนไม่มีอาการล่ะครับ (ถึงกระแดะไปหา หมอก็ไม่กระแดตรวจ Swab ให้หรอก หรือถึงหมอกระแดะตรวจให้คุณจะกระแดะจ่ายค่าตรวจราคา 4000+ บาท(ไม่รู้อัพราคารึยัง?) โดยมีอาการแค่นิดๆ มั้ยล่ะครับ?)
- ตอนนี้เริ่มมีรายงาน เชื้อดื้อยา Tamiflu แล้วครับ (บอกแล้วว่าไวรัสมันกลายพันธุ์ เร็วค่อดๆ )

3. ฉีดวัคซีนป้องกันได้???
Answer : วัคซีนที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้คือวัคซีน ป้องกัน ไข้หวัดใหญ่สเปนครับ เป็น H1N1 เหมือนกัน แต่เป็นเชื้อคนละตัว (เหมือนตระกูลงวงคำเหมา เหมือนกัน แต่ หม่ำกับ ตุ๊กกี้เป็นคนละคนกัน มีสิ่งที่ชอบที่กลัวไม่เหมือนกัน) พูดง่ายๆ คือ ในทางทฤษฎี วัคซีนนี้ไม่น่าจะป้องกันหวัด 2009 ได้เลย แต่ให้ฉีดไว้ก่อนเพราะ
- ตอนแรกนักวิทย์คำนวณไว้อยู่แล้วว่า ปีนี้ ไข้หวัดสเปนต้องระบาด (ใครจะนึกว่ามันทะลึ่งกลายพันธุ์เป็น 2009 ) อย่างน้อยการฉีดนี้เป็นการตัดไข้หวัดสเปนออกไปก่อน พูดง่ายๆ คือ ถ้าใครเดินมา รพ. เราจะได้สงสัยไปเลยว่าเป็นหวัด 2009 ไม่ใช่หวัดสเปน จะได้ง่ายต่อการควบคุมรักษา
- ถ้าเกิดไข้หวัดสเปน เกิดบ้าจี้ ระบาดขึ้นมาพร้อมกันตอนนี้ อัตราตายมันสูงกว่า หวัด 2009 มากนะครับ
- แม้ทางทฤษฎี วัคซีนนี้จะกัน 2009 ไม่ได้เลย แต่ไหนๆ มันก็เชื้อตระกูลเดียวกันและเป็นเชื้อใหม่ด้วย ใครจะไปรู้ว่ามันอาจป้องกันหวัด 2009 ได้ซัก 1% ก็ได้ มีตังค์ก็ฉีดๆ ไปเหอะ Better Than Nothing แต่ต้องรู้นะ ว่า การฉีดวัคซีนนี้ ไม่ได้แปลว่าคุณไม่ต้องกลัวแล้ว ไม่ได้แปลว่าคุณมีภูมิคุ้มกันต่อหวัด 2009 แล้ว มันแค่ลดความเสี่ยงไปซักถึง 1% รึเปล่ายังไม่รู้เลย??

4. แล้วอะไร คือสิ่งที่ควรทำตอนนี้???
Answer :

4.1 ระดับส่วนตัวและครอบครัว

ในภาวะปกติ
ตอนนี้ต้องยอมรับว่าทุกแหล่งชุมชนคือจุดเสี่ยงในการแพร่ระบาด โดยเฉพาะบริเวณที่เป็นห้องแอร์ระบบปิด เช่นในห้างสรรพสินค้า โรงหนัง บนรถไฟฟ้า รถไฟใต้ดิน ถ้าจะเดินเข้าแหล่งชุมชนเหล่านี้ ควรใส่หน้ากากป้องกันตัวเองได้แล้วครับ!!!!!

ถ้าคุณมีอาการของโรคหวัด แค่ ไอ จาม เล็กๆ น้อยๆ
ควรแยกตัวจากครอบครัวและสังคมเท่าที่ทำได้ เช่นแยกห้องนอนจากคนอื่น ถ้าต้องอยู่ร่วมกันก็ใส่หน้ากากตลอดเวลา (หาซื้อไม่ได้ ก็เอาผ้าเช็ดหน้ามาผูกไว้ก็ยังดีกว่าหายใจรดกันตรงๆ ) ปิดปากปิดจมูกเสมอ อย่าหายใจรดใคร อย่าไอจามใส่ที่สาธารณะ เลิกถ่มน้ำลายลงพื้นได้แล้ว ล้างมือให้บ่อยที่สุด การเอามือไปป้ายโน่นป้ายนี่ เป็นช่องทางการแพร่เชื้อที่ดีเยี่ยม ตอนเช้าตื่นนอน กรุณาเปิดหน้าต่างกว้างๆ เปิดพัดลมไล่อากาศออกซักนิด ก่อนจะให้ใครคนอื่นเดินเข้ามาในห้องเรา เสื้อผ้า ผ้าปูเตียง ปลอกหมอน หมั่นซักบ่อยๆ (ไม่รู้มีคราบเสมหะตอนเราไอจามติดอยู่รึเปล่า) ล้างมือให้บ่อยที่สุด แต่ไม่ต้องถึงกับแยกห้องน้ำหรอกนะ แค่เอาแปรงสีฟันเราออกมาเก็บเอง อย่าใส่ถ้วยเดียวกะคนอื่นก็พอ

อาการอย่างไรจึงควรไปตรวจที่รพ.?
1. มีไข้ 38 ํC ขึ้นไปร่วมกับ
2. อาการอย่างใดอย่างหนึ่งได้แก่ ปวดกล้ามเนื้อ, ไอ, หายใจผิด ปกติ (หอบ, ลำบาก), หรือแพทย์วินิจฉัยว่าเป็นปอดบวม ร่วมกับ มีผู้สัมผัสร่วมบ้านหรือในที่ทำงานป่วยสงสัยไข้หวัดใหญ่หรือปอดอักเสบ ภายใน 1 สัปดาห์ก่อนวันเริ่มป่วย ถ้าอาการแค่เป็นหวัดเจ็บคอธรรมดา ไข้ไม่สูง ไม่นอนซม ไม่ต้องสะดิ้งวิ่งไปรับเชื้อที่รพ.นะครับ อย่าลืมว่าตอนนี้ รพ.นั่นแหละ เป็นแหล่งแพร่เชื้อที่ดีที่สุด.................

4.2 ระดับนโยบายของรัฐ และ สื่อมวลชน

มาดูกันนิดนึง ว่าทำไมประเทศเราถึงควบคุมการระบาดไม่ได้เลย ขณะที่ประเทศต้นตำรับการระบาดอย่าง Mexico ซึ่งไม่ได้เจริญกว่าบ้านเราเลย เขาถึงควบคุมการระบาดระลอกแรกได้....

จำข่าวได้มั้ยครับ ว่าตอนแรกที่ Mexico เขาระบาดเขาทำอะไรบ้าง?? ปิดเลยครับ!!! เขากล้าพอที่จะปิด โรงเรียนทุกแห่ง โรงหนังทุกแห่ง ห้างสรรพสินค้าทุกแห่งทั่วประเทศพร้อมกัน 1 สัปดาห์ พร้อมทั้ง พ่นยาฆ่าเชื้อ ตามโรงหนัง ห้างสรรพสินค้าใหญ่ๆ ด้วย นั่นคือสาเหตุที่เขาควบคุมการระบาดระลอกแรกได้ทันทีในสัปดาห์ต่อมา....

แล้วพี่ไทยล่ะทำอะไรบ้าง?? นอกจากออกข่าวว่า ไม่มีอะไร้ ไม่น่ากลัว แต่คนติดเชื้อเพิ่มเป็นหลักร้อย หลักพันทุกวัน??? มัวแต่กลัวว่าเศรษฐกิจจะทรุด การท่องเที่ยวจะกระทบ...คิดกันบ้างมั้ยว่า ถ้าคนไทย ตัยหอง กันหมด จะมีเศรษฐกิจดีๆ ไว้ทำอารายจ๊ะ?? เศรษฐกิจ คือ สิ่งที่เราสร้างได้แน่นอน ถ้าคนไทยยังมีลมหายใจอยู่คับ (ว้อยยยยยย )

และคุณสื่อมวลชนครับ ... ผมว่า ถึงเวลาแล้วที่พวกคุณจะต้องพูดความจริง.....
ถ้าจำไม่ได้ว่าผมพล่ามอะไร ให้ พูดดังนี้นะครับ

1. โรคนี้อันตรายครับ .... และยังกลายพันธุ์ให้อันตรายกว่านี้ได้อีกในปลายปีนี้ครับ
2. โรคนี้ หวังพึ่งยารักษาไม่ได้ครับ และตอนนี้เริ่มดื้อยาแล้วด้วยครับ
3. โรคนี้ต้องป้องกันอย่างเดียวครับ
4. จะควบคุมการระบาดได้ ต้องพร้อมใจกัน ใส่หน้ากาก ล้างมือบ่อยๆ พร้อมกันทั้งสังคมครับ
5. จะควบคุมการระบาดได้ ปิดโรงเรียน โรงหนัง ศูนย์การค้าใหญ่ๆ ได้แล้วครับ ขอแค่ 3 วันก็ยังดีครับ!!!!!

ของแถม (ส่วนนี้ถ้าอ่านไม่รู้เรื่อง ก็ช่างเถอะนะ)
ขออธิบายเรื่องการกลายพันธุ์ ของไวรัสล้วนๆ จะได้รู้ว่าทำไมผมถึงคิดว่าเราควรตื่นตัว

อธิบายความรู้พื้นฐานเพื่อให้เข้าใจก่อน
HOST = เหยื่อ ที่ไวรัสเข้าไปฝังตัว ( มนุษย์ หรือ หมู / นก สัตว์ต่างๆที่มันเข้าไปสิง)
HOST cell = เซลล์ ของเหยื่อ ที่ไวรัสเข้าไปฝังตัว ( เซลล์ มนุษย์ หรือ สัตว์)

+++ปฏิบัติการเมื่อไวรัสเข้าไปใน HOST Cell+++

ไวรัส เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ครบองค์ประกอบของการเป็นเซลล์ มันจึงไม่สามารถแพร่พันธุ์ด้วยตัวเองได้ แต่จะแพร่พันธุ์โดยการฝังตัวเข้าไปใน HOST cell

(ดูรูปประกอบ)
พื้นที่ สีชมพูทั้งหมด คือ HOST cell รูปหกเหลี่ยมสีเหลือง คือไวรัส หมายเลข 1-2 คือ ไวรัส สัมผัสผิวเซลล์ แล้วจะละลายตัวเองเข้ากับผนังเซลล์ บุกเข้ามาภายใน Host Cell หมายเลข 3 เมื่อเข้ามาแล้ว ไวรัสจะสลายเปลือกตัวเอง เหลือแต่ RNA คือเกลียวสีแดงในรูปหมาย เลข 4a RNA คือสารพันธุกรรมของไวรัสที่จะหลอกล่อ RNA ของHost (เกลียวสีน้ำเงิน) ให้มาประกบตัวเพื่อสร้างไวรัสตัวใหม่ออกมามากมาย (ปกติ RNA ของมนุษย์ มีไว้สร้างโปรตีน และสารจำเป็นอื่นๆ ต่อร่างกาย และแน่นอนมันเป็นสารที่มีรหัสพันธุกรรมมนุษย์อยู่ด้วย) ในรูป 4b คือ RNA ไวรัสหลอก RNA มนุษย์ ให้สร้างเปลือกใหม่ ให้มันแทนอันที่มันสลายทิ้งไปตอนแรก 4c คือ RNA ไวรัสหลอก RNA มนุษย์ ให้สร้าง RNA ไวรัสใหม่ (ที่ปะปนกับ RNA มนุษย์ เรียบร้อยแล้ว จะกลายพันธ์ได้ช่วงที่หนึ่งก็ตอนนี้แหละ) หมายเลข 5-6 ประกอบร่างกันใหม่อีกครั้ง ได้เป็นไวรัสลูก (ที่ขโมย RNA ของ Host มาผสมเรียบร้อย) จำนวนนับหมื่นนับแสน เข้าละลายผนังเซลล์ของ Host แล้ว บุกออกจากตัว Host ออกสู่โลกภายนอกอีกครั้ง.......ระบาดดด นั่นเอง.....

ไวรัสกลายพันธ์อย่างไร
1. Mutation = การผ่าเหล่าของพันธุกรรม : วิธีนี้ช้า ในมนุษย์ ใช้เวลาหลายร้อยชั่วคน แต่ในไวรัส ไม่กี่รุ่นก็ทำได้ (จำคำอธิบายข้างต้นว่า เพียงพ่อเดียว ( host ที่ไวรัสไปฝังตัว--> ไวรัสก็ออกลูกได้เป็นหมื่น จึงไม่ต้องรอหลายรุ่นอย่างมนุษย์) และแน่นอน ไม่ต้องรอนับพันปีอย่างมนุษย์ ไวรัสใช้เวลาเป็นวัน หรือ ชั่วโมงเท่านั้น
2. Genetic Recombination เป็นวิธีที่เร็วอย่างน่ากลัวเข้าไปอีก อธิบายดังนี้.....
โปรดดูรูปประกอบอีกครั้ง เกลียวสีแดงๆนั้นแทน RNA ซึ่งล่องลอยไปมาในเซล คราวนี้ลองนึกภาพว่า ถ้ามีไวรัสไข้หวัดใหญ่ 2 ชนิดขึ้นไปบุกเข้าไปในเซล์ Host พร้อมกัน ไวรัสนั้นจะสลายเกราะ ปล่อย RNA ของมันออกมาล่องลอยในเซลล์ ก่อนจะประกอบร่างตัวเองขึ้นมาใหม่เป็นไวรัสลูกหลานออกนอกเซลล์ ไอ้ตอนนี้แหละท่านผู้ชม... มันก็ลากเอา RNA อะไรก็ได้มาประกอบร่าง (ทั้งของไวรัสอีกตัวนึง กับของ Host) ผสมกันออกจากเซลล์ กลายเป็น ไวรัสพันธุ์ใหม่เสร็จสรรพ.....

นี่คือที่มาว่า ไวรัสไข้หวัดใหญ่ H1N1 ธรรมด๊าธรรมดา กลายมาเป็นไข้หวัดหมู เม็กซิโก 2009 ได้ยังไง
สรุปง่ายๆ คือ Host (คนหรือสัตว์) เกิดแจ็คพ็อตติดเชื้อไข้หวัดใหญ่ 2 ชนิดขึ้นไปในคราวเดียวกัน ไวรัสก็จะไปผสมพันธุ์กันในร่างเหยื่อคนนั้น ก่อให้เกิดไวรัสพันธ์ใหม่ พร้อมกันทีเดียวหลายพันหลายหมื่นเผ่าพันธ์ แต่แน่นอน การผสมมั่วซั่วเหล่านี้ ไวรัสพันธ์ใหม่ที่ได้ส่วนใหญ่ จะอยู่ไม่รอดในธรรมชาติ แต่มันหลุดมาเป็นหมื่นชนิดมีหรือจะไม่มีชนิดนึงเล็ดรอด ใช่แล้ว และตัวที่รอดออกมาก็คือ “ไข้หวัดใหญ่ เม็กซิโก 2009 SWINE FLU ”

ดูแล้วพอจินตนาการได้มั้ยครับ ว่า ถ้ามันจะกลายพันธุ์ต่อก็ใช้วิธีเดียวกันได้ไม่ยากเลย!!!!!!

The bad news: the flu vaccine will not protect you.
ข่าวร้าย: วัคซีนไข้หวัดแบบปัจจุบันยังป้องกันอะไรไม่ได้

The good news: antiviral drugs (Tamiflu and Relenza) will work.
ข่าวดี: เค้าว่า ยา Tamiflu ช่วยได้

The bad news: antiviral drugs are not very effective after symptoms start, which is why they are not commonly used in medical practice.
ข่าวร้าย: ยาพวกนั้น จะใช้ไม่ค่อยได้ผล เมื่อเริ่มมีอาการแล้วววว นั่นคือสาเหตุที่หมอเองยังไม่ค่อยมีโอกาสสั่งยาพวกนี้เลย (ใครมันจะไปหาหมอกินยาก่อนมีอาการฟะ????)

Cheers,
CHAMP

MIGRATE TO THE OCEAN: AUGUST 2009 TOUR

2009-08-13T22:52:00.003+07:00

มาแล้ว! หลังจากที่เดือนที่แล้วไม่ได้เล่นเลย (ไอ้นุ-มือกลอง ไปเกาหลี กลับมาหน้ากลมเป็นซาลาเปาเลย)

เดือนนี้ Migrate มีเล่นสองที่นะ

ที่แรกวันที่ 15 ที่ Be-Bop ปาย (ของพี่ชาติเจ้าเก่า) เป็นงานของ HIP ที่จัดไปขายของตอนเย็นๆ แล้วก็มีเล่นสดตอนกลางคืน ร่วมกับอีกสองวงคือ Car Park และ Redking Palace เข้าใจว่าเริ่มเล่นกันประมาณสามทุ่ม

ที่ที่สองวันที่ 20 ที่ขันอาษา (เชียงใหม่) ที่ร้านกำหนดให้เป็นธีม 80s, 90s
ตอนแรกกะว่าจะเล่น Michael Jackson (ล้อเล่น) เราคงเล่น 80s, 90s แถวๆ NEW ORDER, MUSE, SMASHING PUMPKINS, SUEDE และ RADIOHEAD มากกว่า
ที่ขันอาษานี้เล่นกับอีกสองวงคือ Poo-Nan-Chai (Acoustic) อันนี้วงใครไม่รู้ (สงสัยวงพี่ปูหรือเปล่า?) แล้วอีกวงก็ Harmonica Sunrise เพื่อนของเราที่ NO SIGNAL 2.2 อีกวง

ใครว่างๆ ขอเชิญขอชวน
หรือถ้ายังไม่รู้จัก Migrate ขอเชิญที่ www.migratetotheocean.com นะ ^^

เกือบลืม วันนี้มีคนถามว่าทำไมโปสเตอร์ถึงเป็นช้าง ถามว่าเพราะไปเล่นที่ปายใช่ไหม?
จริงๆ ก็ใช่ด้วย แต่เหตุผลแรกมาจากเพลงของ Migrate เพลงนึงที่พี่ขลุ่ย (นักร้อง) เขียนขึ้นมาจากตอนดูสารคดีโขลงช้างเดินทางไปหาน้ำ (เพลง 'เร่ร่อน') พี่ขลุ่ยเล่าว่าตอนท้ายที่กล้องจับภาพไกลๆ จะเห็นว่าฝุ่นที่ตลบอบอวลนั้น มีช้างเด็กน้อยตัวนึงเดินหลงไปจากฝูง

เอวัง...

(เผื่อฝรั่ง ",)

Migrate to the Ocean: August 2009 TOUR

15 AUGUST @ Be-Bop, Pai
20 AUGUST @ Khan-Asa, Chiang Mai

...........................

Artwork by Paul, Peter & Salmon

RH AUG 09: GREETING

2009-08-13T22:41:00.003+07:00

มาแล้วตามสัญญา 555
หน้าทักทายของเดือนสิงหา เป็นกระต่ายที่ได้มาจากคุณแก้วก๊อ ณ เชียงใหม่ ตอนวันเกิด ได้มาสองตัว แต่อีกตัวตาบอดและคอขาดไปแล้ว *_^ เลยเอามาอวดได้ตัวเดียว

ชอบที่มันกอดอกก็ได้ ขัดสมาธิก็ได้ น่ารักดี

^^

Redking Palace Live @ JJ MALL (BKK)

2009-08-13T21:55:00.015+07:00

เดือนที่แล้วไปบางกอก
ปะเหมาะพอดีกับ Redking Palace ไปเล่นประกวดที่ JJ MALL
Redking เป็นเพื่อนของพวกเราใน NO SIGNAL 2.2
เป็นวงที่นัดดนตรีมากด้วยฝีมือและนิสัยดี
เป็นงานประกวดอะไรจำไม่ได้แล้ว รู้แต่ว่าเล่นเพลง cover ของวงพราว
โดยมีชาว พราว มาเป็นกรรมการ

ถ่ายรูปมาให้ดูเพลินๆ ตั้งแต่ก่อนเล่นจนถึงเล่นเสร็จ
(ถ้าดูดีๆ จะเห็น DerDaMissYou รางๆ อยู่ในรูปด้วย)
ไม่ได้เดินเพ่นพ่านไปถ่ายมากนัก เลยมีอยู่ไม่กี่มุม
ขออภัย

^^

A Love Less Ordinary: COFFEE TALK AT LUR CAFE

2009-08-07T09:34:00.002+07:00

ได้รับคำชวนจากป้าๆ (นำขบวนโดย ป้าแอ และ ป้าหม่าว)
ให้ไปพูดเรื่อง 'ความรัก' ที่ร้านใหม่ของป้าแอ ชื่อ Lur Cafe (โลโก้สวย)
คณะป้าๆ นี้ก็ถือเป็นญาติผู้ใหญ่ในเชียงใหม่
ต้อนรับขับสู้ แล้วก็มีมิตรภาพที่ดีต่อกันเสมอมา
ป้าเอ่ยปาก หลานก็ยินดีรับคำ แม้เรื่องที่ต้องไปคุยกันจะเป็นเรื่องยากมากก็ตาม -_-'
ใครว่างๆ ก็ขอเชิญชวนไปร่วมพูดจากัน บ่ายโมงตรงเป็นต้นไป

โปสเตอร์นี้ทำให้ป้าๆ เป็นครั้งแรกที่ได้ลองทำงานที่ 'เยอะๆ' (ทุกทีทำแต่น้อยๆ)
ก็สนุกสนานเบิกบานใจดี ลุ้นอยู่นานว่าป้าๆ จะชอบหรือเปล่า

+ Lur Cafe อยู่นิมมานท์ซอย 9 ด้านท้ายซอย ^^

numbers: FFW MAIL

2009-08-06T22:51:00.003+07:00

ได้รับ FFW MAIL นี้มาครับ
น่ารักดี

พรุ่งนี้แล้วสินะ ^^

.....................

ในวันที่ 7 สิงหาคม 2009
ชั่วโมงที่12 / นาทีที่ 34 / วินาทีที่ 56
เวลาและวันที่ เมื่อเรียงกันแล้ว
12:34:56 07/08/09

1 2 3 4 5 6 7 8 9

ช่วงเวลานี้จะมีเพียงแค่ครั้งเดียวในชีวิตคุณ และตราบเท่าชั่วกาลปาวสาน

+ รูปขโมยมาจากเว็บนี้ครับ http://www.pehub.com/wordpress/wp-content/uploads//numbers.jpg

Floating In Memory: PHOTO EXHIBITION

2009-08-06T22:38:00.002+07:00

งานแสดงภาพถ่ายของเบียร์ (คนที่ถ่ายรูปงานหูให้บ่อยๆ)
น่าเสียดายที่ไม่ได้อยู่ตอนวันเปิด แต่กลับมาเชียงใหม่แล้วก็รีบไปดู
ชอบความซื่อของงาน ดูแล้วก็เหมือนตัวเบียร์
เป็นงานภาพขาวดำ ใครว่างๆ ขอชวนไปชมกัน
งานแสดงอยู่ที่ minimal แต่แสดงถึงเมื่อไหร่ไม่ได้บอกไว้ในโปสเตอร์
ยังไงแวะเข้าไปที่เว็บไซต์ minimal ละกันนะ

http://www.minimalgallery.org/

ไปละ

^^

Life is Always Uncut: EVENT

2009-07-24T13:46:00.004+07:00

ข่าวด่วน (มาก) จาก minimal
-_-'
............................................

An evening with eclectic music & raw movie footage
by Chiang Mai based creators
(Ong and Art, Pisithpong Siraphisut & Pattavee Viranuvat)

Saturday 25, 2009
9 - 12 PM.
@ Minimal Gallery, Nimmanhemin Soi 13, Chiang Mai

"I wear my sunglasses at night" : PARTY

2009-07-23T10:35:00.005+07:00

ข่าวจากจีนนะ...
วันก่อนได้คุยกันแว้บๆ จีนมาถ่ายเอ็มวีที่เชียงใหม่
เอ็มวีอัลบั้มใหม่ (เพราะเชียว)
แถมได้ข่าวแว่วๆ ว่าจีนจะมาจัด Whatever ที่เชียงใหม่ด้วย

โปรดติดตาม ^^

...........

"I wear my sunglasses at night. So I can keep track of the visions in my eyes."(a song by Corey Hart)

SAT 25/07 At Club Culture.

Wear your fav sunglasses and lose control.whatever! - tunes by Gene Kasidit and Globez. Expect loads of 80s, some 90s, a bit of 00s and sometime in between.

B 200 (get 1 drink) or
B 150 (if you show up with your sunglasses)

THIS IS WHATEVER!

100 Days R' Rong >>

2009-07-21T15:24:00.003+07:00

ข่าวด่วนจากสวนทูนอินครับ

เสาร์นี้ 25 มีงานทำบุญ 100 วันของอาว์

ฝากเชิญชวนทุกท่าน (ไม่ว่าใคร) ด้วยครับ

แล้วพบกัยครับ

รายละเอียดลองโทรไปถามที่นี่นะ 081 716 4007

"Portraits of Shoes-Stories of Feet" @ TCDC (Bangkok)

2009-07-21T14:05:00.033+07:00

ตอนไปบางกอก แวะไปดูนิทรรศการนี้มา ชื่อไทยชื่อ 'ร้อยเรื่องรองเท้า' ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นเฉพาะหมวดแฟชั่น แต่พอเข้าไปดูปรากฏว่าไม่ใช่ เป็นงานของศิลปินต่างๆ ที่ทำงานกับรองเท้าในแง่ความหมาย รวมถึงประวัติศาสตร์ เนื้อหา ของรองเท้าของโลก ตอนท้ายก็มีส่วนของสยามประเทศอันเป็นที่เชิดชูยิ่งของเราด้วย (ดีใจที่ได้เห็น รองเท้าแตะ มีโอกาสแสดงตัวตนกับเขาเสียที)

ชอบงานชิ้นบันไดมาก!

เห็นว่าอยู่ไกล เลยถ่ายรูปมาเผื่อกันชุดใหญ่
ส่วนรูปสุดท้าย เป็นรองเท้าของข้าพเจ้าเอง (มอมมาก -_-')
ก็อยากแสดงตัวกับเขาบ้างอะไรบ้าง

ขอบคุณ TCDC ที่จัดงานแบบนี้ให้ดูนะครับ ^^
ส่วนใครสนใจเพิ่มเติม ขอเชิญที่นี่ http://www.tcdc.or.th/eventse.php?act=view&id=233

ชมฟรี! ถึง 30 สิงหาคมนี้ครับ

^^

นางไม้ (Nymph) : MOVIE

2009-07-20T11:13:00.006+07:00

โอย...กว่าจะได้เอาขึ้น เน็ตที่บ้านแย่มากถึงมากที่สุด (เสียเงินก็แพง)
......
ได้ดูที่กทม. โชคดีที่ไหวตัวทัน ลองเช็ครอบฉายที่เชียงใหม่ก่อนกลับ
ปรากฏว่าลาโรงไปหมดสิ้นแล้ว ในระยะเวลาอันสั้น
เพื่อนบอกว่าโชคดีที่ได้ดูที่ SF เพราะเป็นเวอร์ชั่นเดียวกับคานส์
(จริงเท็จอย่างไรไม่ทราบได้ เพราะได้ดูเวอร์ชั่นเดียว)

ชอบบรรยากาศแบบพี่ต้อม (คุณเป็นเอก) รู้สึกว่าแกควบคุมบรรยากาศเก่ง
ดูแล้วหลอนลึก แต่ไม่ใช่หลอนผี กลับรู้สึกว่ามันเป็นมวลก้อนเดียวกับเวลาคนที่มีความผิดอะไรอยู่ในใจ แล้วมันยังไม่คลี่คลาย

ใครที่เคยมีคนอื่น ในขณะที่คบกับอีกคนหนึ่งอยู่ แล้วกำลังรอเวลาว่าเมื่อไหร่เรื่องนี้จะจบ น่าจะเข้าใจความรู้สึกนี้ได้ดี โดยไม่เกี่ยวกับมาตรฐานทางศีลธรรมปลอมๆ ที่กรอกหูกันอยู่

ชอบขนาดของหนังพี่ต้อมด้วย ไม่รู้จะอธิบายยังไงแฮะ แต่รู้สึกว่ามันพอดี ไม่ใหญ่เกินไป ไม่เล็กเกินไป เรื่องก็ไม่มากเกินไป ไม่น้อยเกินไป (ความรู้สึกคล้ายตอนดูเรื่อง 'พลอย' )

น่าเสียดายตอนที่ไปดู ทั้งโรงมีอยู่สามคนถ้วน
พอหนังจบ นั่งรอดูเครดิต หันไปอีกที น้องนักศึกษาสองคนนั้นก็หายไปไหนแล้วไม่รู้

รอดูหนังพี่ต้อมเรื่องต่อไปละกันเนอะ ^^

+ เป็น 'กิ๊บซี่' ที่สวยที่สุดที่เคยเห็นมา!!

Directed by Pen-ek Ratanaruang

โพรง: น้ำลายดาว (สำนวนนางแบบ You betray me.) -ฉบับสมบูรณ์

2009-07-10T13:04:00.003+07:00

ตอนตีพิมพ์ แยกเป็นสองเดือน ตอนนี้จับมารวมกัน เพื่ออรรถรสที่เต็มกว่า
อ่านยาวหน่อยนะ

^^

................................

โพรง
เรื่องและภาพประกอบโดย วชิรา
พิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร HIP ฉบับเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม 2552
www.rabbithood.net

น้ำลายดาว (สำนวนนางแบบ You betray me.)

นึกออกแล้วว่าไม่ชอบอะไรในเชียงใหม่

ผมค่อนข้างเข้าใจเรื่องพื้นที่ส่วนตัว หวงแหน เหมือนเวลาที่ไปเจอข้าวร้านอร่อยและบรรยากาศดีมาก ก็จะเก็บไว้ ไม่บอกใคร บางร้านก็อยู่ไกล (ซึ่งหมายความว่าเป็นคนละเหตุผลกับคนที่ต้องหลบไปกินข้าวไกลๆ เพราะกลัวคนเห็น) หรือพลัดหลงไปเจอสถานที่สวยๆ ที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก ก็ไม่บอกใคร กลัวคนจะแห่ไปกัน เดี๋ยวความงามจะถูกขโมยด้วยความมักง่าย

คนที่สนิทชิดเชื้อถึงระดับคุยกันลึกๆ เท่านั้นจึงจะรู้ เป็นนิสัยเสียที่แก้ไม่ได้ ผมไม่ใช่ไม่พยายาม

มองโลกในแง่ดีสุดๆ ผมก็อาจถูกโลกภายนอกทำร้ายจนบอบช้ำ ต้องลากสังขารถอยหลังกลับเข้ามาอยู่ในโลกส่วนตัว สร้างเกราะกำบังให้มิดชิด ขยายพรมแดนของมัน เพื่อที่ผมจะได้มีความสุขอย่างปลอดโปร่งปราศจากความกังวล หรือมองในอีกทางหนึ่ง ผมก็อาจเป็นแค่คนเลวๆ คนหนึ่งที่ต้องซุกซ่อนความชั่วร้ายของตัวเอง

สำหรับผมความดีชั่วไม่มีอยู่จริงโดยตัวมันเอง ถ้าจะให้มันมีอยู่จริง ต้องจับแยกมัน
เรื่องใดๆ ในโลกนี้จึงไม่ใช่เรื่องของด้านตรงข้าม ไม่ใช่เรื่องถูกหรือผิด เพราะมันไม่ได้มีอยู่แค่สองด้าน

เด็กที่แอบขโมยไอติมในร้านไอเบอรี่ไปให้น้องที่ป่วยกำลังจะตายอยู่ในท่อระบายน้ำโสโครกใกล้โรงแรมใหญ่ เขาถูกจับได้ สิ่งนี้ดีหรือเลวจึงขึ้นอยู่กับว่ามองมันจากมุมไหน

มันเป็นเรื่องของกติกา
แล้วก็ขึ้นอยู่กับว่ามันเป็นกติกาของใคร

ในบางวัฒนธรรมผู้ชายหนึ่งคนเท่ากับผู้หญิงหลายคน แต่ในบางวัฒนธรรมผู้ชายหนึ่งคนเท่ากับผู้หญิงหนึ่งคน หรือซับซ้อนกว่านั้นในอีกหลายวัฒนธรรม ผู้ชายและผู้หญิงยังไม่จำเป็นต้องเลือกอีกฟากหนึ่งก็ได้ด้วย

กติกาใครกติกามัน
จะยอมรับหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง ไม่ว่ากัน ถ้าเป็นคนหมู่น้อย ก็ต้องต่อสู้มาก

ผมพยายามอธิบายสิ่งนี้ด้วยวิธีทางคณิตศาสตร์ ไม่เกี่ยวกับอารมณ์ความรู้สึก เพื่อที่จะบอกว่ามันเป็นเรื่องที่อธิบายได้ ไม่ใช่เรื่องของความรู้สึกดีชั่ว

เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เกิดแถวๆ หมู่บ้านนิมมานฯ ประเทศเชียงใหม่

หญิงสาวคนหนึ่งเริ่มมีปัญหาในความสัมพันธ์ เธอต้องการเวลามาก ในขณะที่เขาไม่ค่อยมีให้ ความรู้สึกขัดแย้งเดินทางมาถึงจุดนัดพบ เธอไปเที่ยวกลางคืน เขาไม่มีเวลาไปรับ เธอเมา ผู้ชายอีกคนหนึ่งเป็นคนไปรับเธอ เขาพาเธอไปดื่มต่อกับกลุ่มเพื่อน เธอเมา เขามีอะไรกับเธอ

แล้วความสัมพันธ์ของเธอกับคนรักก็จบลง กับเขาก็จบลง
ผมได้ยินเรื่องนี้โดยบังเอิญในวงเหล้า มันลอยมาอย่างครื้นเครงจากผู้ชายโต๊ะข้างๆ

หญิงสาวคนหนึ่งบอบช้ำมาจากรักแรก ตัดสินใจว่าจะไม่รักใครจริงจังอีกต่อไป เธอหว่านเสน่ห์และมีผู้ชายรายล้อม เธอมีความสุข ความมั่นใจของเธอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เธอพลาด ถูกขืนใจในสถานการณ์ที่เธอคิดว่าตัวเองจัดการได้

แต่เธอก็จัดการไม่ได้
ผมได้ยินเรื่องนี้จากเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งตอนที่ถามว่าเธอคนนั้นเป็นใคร เพื่อนบอกว่าเธอได้ยินมาอีกทอดหนึ่ง

ผู้ชายคนหนึ่งบอกว่าเขาเป็นคนมีความสัมพันธ์ค่อนข้างซับซ้อน ผมคิดว่าเข้าใจเขา เพราะมันขึ้นอยู่กับว่าใช้กติกาไหน เขามีโลกส่วนตัวสูง ใคร่ครวญตลอดเวลาที่มีความสัมพันธ์ เข้าใจดีว่านาฬิกาของแต่ละความสัมพันธ์เดินช้าไม่เท่ากัน เขาหลงรักหญิงสาว มีความรู้สึกรับผิดชอบต่อเธอ เขาบอกเธอว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตก็คือโลกส่วนตัวของเขา โปรดช่วยรักษา

ไม่นานนัก ผมได้ยินเรื่องของเขาและเธอโดยละเอียดยิบจากปากคนอื่น ด้วยความบังเอิญที่คึกคะนอง
ส่วนเขาโศกเศร้าเสียใจ รู้สึกถูกเหยียบย่ำ หักหลัง ทั้งที่ไม่เคยผิดกติกากับเธอ

ผู้หญิงคนหนึ่งดื่มเหล้าในห้องเพื่อนที่คอนโดเดียวกัน เธอกับคนรักอยู่คนละประเทศ คืนนั้นเธอเมา กลับลงมาที่ห้องตัวเอง ผู้ชายคนหนึ่งที่ดื่มอยู่ด้วยกันตามลงมาส่ง แล้วไม่ยอมกลับ ใช้วิธีต่างๆ นานาสารพัดจนได้หลับนอนกับเธอ

ต่อมา ผมก็ได้ยินเรื่องนี้

ทุกครั้งที่ได้ยินอะไรแบบนี้ ไม่ว่าจะทางปากหรือทางอินเทอร์เน็ต ผมมักเห็นใจความรู้สึกของตัวละครในเรื่องเหล่านั้น มีบ้างบางครั้งที่ได้ยินเรื่องราวผ่านน้ำเสียงที่เป็นห่วงเป็นใย แต่ปริมาณมันน้อยเกินกว่าจะเอาไปเทียบกับส่วนใหญ่ที่มักลำเลียงออกมาเป็นระลอกด้วยน้ำเสียงคึกคะนอง สะใจปนเกลียดชัง โดยไม่เคยสนใจรายละเอียดอื่นๆ ที่แวดล้อมตัวละครเหล่านั้นเลย

คนจำนวนหนึ่งนินทาคนอื่นบนพื้นฐานที่ลึกมากๆ ว่า กูดีกว่ามึง อย่างน้อยก็ในเรื่องนั้นๆ
ที่ต้องลึกมากเพราะตัวคนนินทาเองก็คงรู้สึกอายที่จะต้องยอมรับว่าเพิ่งสถาปนาตัวเองให้ ดีกว่าคนอื่น ไปหมาดๆ

มองจากมุมอื่น การนินทาก็มีข้อดี มันเหมือนมีกรรมการไม่ได้รับเชิญ คอยช่วยกำกับนักกีฬาไม่ให้ออกนอกลู่นอกทาง แต่ข้อเสียก็คือ มันไม่ยอมรู้ตัวว่าในสังคมของสิ่งมีชีวิตไม่ได้มีกติกาเดียว

เหมือนกีฬาในโลกนี้ก็ไม่ได้มีกติกาเดียว กรรมการก็เช่นกัน

ลองหยุดคะนองปากสักพักแล้วตั้งใจมองไปรอบๆ ตัวสิครับ เราจะพบว่ามีความสัมพันธ์ที่แตกต่างหลากหลายนับหมื่นนับแสน ทั้งเรื่องที่เห็นได้ในที่แจ้งหรือตามสื่อ ทั้งเรื่องที่เราได้ยินได้ฟังจากคนรอบตัว หลายเรื่องเรายังต้องเป็นผู้ให้คำปรึกษาเสียเอง ความสัมพันธ์เหล่านั้นกำลังดีดดิ้นสร้างกติกาใหม่ภายใต้โครงสร้างของกติกาใหญ่ที่อาจไม่เหมาะกับโครงสร้างชีวิตของพวกเขา

ยกตัวอย่าง ทิ้งกูมึงตาย ก็ถ้าวันๆ มึงเอาแต่นั่งนินทาเรื่องชาวบ้าน คนโน้นเลว คนนี้ชั่ว ขี้อิจฉา ขี้หมั่นไส้ ไม่ทำงานทำการอะไรที่มันเกิดประโยชน์ ไม่ว่าจะกับตัวเอง ครอบครัว หรือคนอื่นๆ กูก็ว่ายอมตายดีกว่าอยู่กับมึง

เรามองไม่เห็นความพยายามเหล่านั้นหรอกหรือ

หลายๆ ครั้งผมรู้สึกสนุกที่ได้นั่งฟังคนนินทาคนอื่น เพราะมีหลายวงสนทนาในชีวิตผมที่เขานินทากันด้วยน้ำเสียงที่ไม่จงเกลียดจงชัง เป็นเพียงการเรียกร้องลึกๆ บางอย่างที่เราควรมีสิทธิ์ได้รับแต่กลับไม่ได้รับจากผู้มีอำนาจเหนือกว่า หรือบางครั้งคนที่เรานินทาก็มีอำนาจมากเสียจนเราไม่สามารถต่อสู้ซึ่งๆหน้าได้ ซึ่งหลายครั้งผมก็ร่วมวงไปกับเขาด้วย
โดยแตะเรื่องส่วนตัวของคนที่ถูกนินทาเหล่านั้นเพียงผิวเผิน หรือถ้าครึ้มจะแตะ ก็ทำไปบนความอยากรู้อยากเห็น

ผมคิดว่าการแพร่ระบาดความเกลียดชังต่างหากที่เป็นความน่ากังวลของการนินทาคนอื่น ไม่ใช่ตัวการนินทาเอง
หรือถ้าจะว่ากันอย่างถึงที่สุด มันเป็นหนึ่งในวิธีการทำลายความเป็นมนุษย์ของคนอื่น

มันเกิดขึ้น สะใจ (ซึ่งลึกๆ ก็คือมึงเลว = กูดีกว่ามึง) แล้วก็ถูกแทนที่ด้วยเรื่องใหม่ สะใจ กูดีกว่ามึง (ลึกๆ) นานๆ เข้าก็เอาเรื่องเก่ามาปัดฝุ่นใหม่ เพื่อความสะใจกว่าเก่า วนเวียนอย่างนี้ไม่จบไม่สิ้น

จนกระทั่งวันหนึ่ง ที่เคยนินทาคนอื่นว่าแฮ่น นอนกับผู้ชายไปทั่ว มีลูกไม่มีพ่อ ท้องก่อนแต่ง ก็จะกลายเป็นความเข้าใจ เมื่อมันเกิดขึ้นกับตัวเอง ญาติพี่น้อง หรือคนใกล้ชิด นานาสารพัดเหตุผลจะถูกขุดขึ้นมาใช้อธิบาย

คนเราผิดพลาดกันได้ ถึงเวลานั้นค่อยพยายามขอความเห็นใจ

ว่ากันอย่างถึงที่สุดแล้ว ผมคิดว่าการนินทานั้นเป็นกิจกรรมที่สนุก มันมีอำนาจในการลดค่าอำนาจที่เหนือกว่า ความรู้สึกคล้ายเวลาเห็นการ์ตูนการเมืองฉลาดๆ ล้อเลียนนายกรัฐมนตรี ที่เห็นเมื่อไหร่ก็ยิ้ม เพราะในชีวิตจริงเราคงไม่กล้าไปทำอย่างนั้นต่อหน้าท่านนายกฯ และที่สำคัญกว่าคือมันเป็นการล้อเลียนบนประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการทำงานของเขา ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว หรือถ้าจะเป็นเรื่องส่วนตัว ก็เป็นเรื่องส่วนตัวที่เกี่ยวข้องกับหน้าที่การงานไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง (เช่น การมีเมียแบบไม่จดทะเบียนเพื่อการจัดการผลประโยชน์ เป็นต้น)

ในขณะที่พื้นที่ข่าวของหนังสือพิมพ์ก็เฉลี่ยกระจายไปให้เนื้อหาอื่นๆ เช่น เราสันนิษฐานว่าอาจมีสารเคมีเป็นพิษ หรือแรงงานมนุษย์ผิดกฏหมายเป็นร้อยถูกทิ้งให้จมน้ำตายอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์ใต้น้ำ เพียงเพื่อปกปิดความผิดของใครสักคน

เชียงใหม่ประกอบด้วยหมู่บ้านหลายๆ หมู่บ้านมารวมตัวกัน

อันที่จริงผมควรจะขยายตัวอย่างเรื่องการได้ยินของผมไปยังในเรื่องอื่นๆ ด้วย เช่น อยู่ดีๆ วันหนึ่งขณะกำลังเลือกซื้อหนังสือ ผมก็ได้ยินคนนินทาเพื่อนตัวเองเรื่องการทำงานผิดพลาด เป็นต้น

ทั้งที่เพื่อนอธิบายให้ผมฟังโดยละเอียดแล้วว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิด
แต่ที่ขนตัวอย่างเรื่องความสัมพันธ์มาเล่าให้ฟังนี้ก็เป็นเพราะมันเป็นเรื่องที่มีสัดส่วนในการได้ยินบ่อยกว่าเรื่องอื่นๆ อย่างเปรียบเทียบกันไม่ได้

เป็นไปได้มากว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ที่อยู่ในความสนใจของคนหนุ่มสาว
ถามนอกรอบ-ความ ‘ใหญ่’ ของมันน่าเป็นห่วงใช่หรือไม่

เอาล่ะ ทั้งหมดนี้อาจเป็นเพียงเรื่องไร้สาระในชีวิตประจำวัน พุทธพจน์ก็แจ้งไว้แล้วว่า ‘ผู้ไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก’ หรือท่านผู้เจริญแล้วทั้งหลายต่างทราบดีว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และวิธีที่คนฉลาดใช้ต่อกรกับเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ก็คือ ปล่อยมันไปซะ

คนที่มีสติปัญญาเท่านั้นจึงจะเข้าใจได้ว่า เวลาฟังอะไร ก็ควรฟังทั้งสองข้าง

ร้อยทั้งร้อยเมื่อเราหยิบยกประเด็นเรื่องการนินทาขึ้นมาพูดคุยกัน ก็จะได้รับคำตอบว่า ช่างมันเถอะบ้าง อย่าไปสนใจมันเลยบ้าง ปากคนเรามันก็เป็นอย่างนี้แหละบ้าง มีคนรักก็ต้องมีคนเกลียดบ้าง

แต่ขอให้หยุดพิจารณาสักนิดว่าระหว่าง ‘ความเกลียดชัง’ กับ ‘การแพร่ระบาดความเกลียดชัง’ นั้นเป็นเรื่องคนละเรื่องที่ดูเหมือนจะคล้ายกัน

ความเกลียดชังในที่นี้มองในคนละมุมกับเรื่อง ‘มีคนรักก็ต้องมีคนเกลียด’ อย่างสิ้นเชิง เพราะโดยส่วนตัวผมก็เห็นด้วยกับวิธีคิดเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะทุกสิ่งต้องมีคู่ตรงข้ามหรือเพราะเลือกตีความไปในทางให้กำลังใจ แต่มันเป็นเรื่องของความไม่สมบูรณ์พร้อม

ความไม่สมบูรณ์พร้อมนี่เองที่น่าจะเป็นหัวใจของธรรมชาติ และเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เราก็มีหน้าที่ทำความเข้าใจ

ถ้าใครสักคนในโลกนี้มีแต่คนรัก โดยไม่มีคนเกลียดเลย ผมว่าคนๆ นั้นต้องมีอะไรผิดปกติสักอย่าง
ในชีวิตจริง แม้จะตั้งใจไม่สร้างความเกลียดชังใดๆ เลย แต่ไม่ว่าจะพยายามหลีกเลี่ยงขนาดไหน เราก็คงเผลอเหยียบตีนคนอื่นเข้าให้บ้างและสร้างความเกลียดชังนั้นๆ ให้เกิดขึ้นกับตัวเรา สิ่งนี้หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่การแพร่ระบาดเชื้อของมันนั้นเป็นอีกคนละเรื่องเดียวกัน มันเพาะให้เกิดเชื้อความเกลียดชัง ทั้งๆ ที่มันยังไม่เกิด หรือไม่ควรจะต้องเกิด

แน่นอนว่า การนินทา เป็นเครื่องมือชั้นดีที่สร้างประสิทธิภาพได้สูงสุด เพราะต้นทุนต่ำ
เราจึงสามารถเห็นคนจำนวนหนึ่งเกลียดชังคนอื่น โดยที่ไม่เคยทำความรู้จักคนเหล่านั้นจริงๆ แม้แต่น้อย

ย้ำอีกครั้งว่าการนินทานั้นไม่น่ากังวลโดยตัวมันเองเลยสักนิด เป็นเรื่องที่ไม่จำเป็นต้องเปลืองต้นไม้มาเขียนถึงด้วยซ้ำ แต่การแพร่เชื้อความเกลียดชังต่างหากที่น่าเก็บเอามาคิด

เคยฟังการปราศรัยที่ชอบอ้างกันว่าเป็น ‘การต่อสู้ทางการเมือง’ ไหมครับ ถ้าเคยคงพอนึกภาพออก (แต่จำเป็นต้องเอาตัวเองออกมาจากกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งก่อนนะ) ลองฟังวิธีการที่พวกเขาพูดถึงฝ่ายตรงข้าม ลองค้นๆ ดูทัศนคติที่ซุกตัวอยู่ภายใต้คำปราศรัยเหล่านั้นสิครับ

นี่ยังไม่รวมการทำลายความเป็นมนุษย์ของคนอื่นด้วยวิธีการสกปรกต่างๆ นานาอีกสารพัด

หรือถ้าไม่อยากข้องแวะกับเรื่องการเมือง ลองนึกย้อนไปถึงฮิตเลอร์กับร่างไร้วิญญาณของชาวยิวหกล้านชีวิตที่ไม่ได้ทำอะไรผิด ในประวัติศาสตร์ของพวกเราทุกคนแทนก็ได้

แต่ก็เถอะ เรื่องพวกนั้นมันผ่านไปนานแล้ว แถมญาติพี่น้องเราก็ไม่ใช่ จึงไม่เห็นมีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องเก็บเอามาคิดหรอก (ประชด!) สิ่งที่น่าสนุกกว่าเยอะคือการพยายามเดาว่าใครเป็นใครในเรื่องที่เพิ่งเล่าให้ฟัง ควานหาเหยื่อสักคนที่สันนิษฐานว่าน่าจะใช่เป้าหมาย เพื่อเอาไปนินทากันต่อ

หรือถ้าอยากสนุกกว่านั้นอีก ก็สามารถนินทาต่อไปได้เลยว่าทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องของผมเอง แต่ใช้กลวิธีการเขียนเล่าให้เป็นคนอื่น ทั้งที่ทั้งหมดอาจเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นมาประกอบการอธิบายเฉยๆ

อย่างที่บอกว่าการนินทานั้นเป็นเรื่องสนุกและคนจำนวนไม่น้อยที่ใช้มันสร้างอำนาจและสร้างความรู้สึกดีให้ตัวเองกับพวกพ้องด้วยการเหยียบย่ำคนอื่น ทำลายความเป็นมนุษย์ของเขาด้วยเครื่องมือสุดวิเศษที่ได้รับการยอมรับในสังคมแล้วว่าทำได้ เพราะจะไม่มีใครถือเอามาเป็นเรื่องใหญ่

ปล่อยให้ตู้คอนเทนเนอร์เป็นเรื่องของนักประดาน้ำเถอะ

การเกิดขึ้นเป็นเห็ดหน้าฝนของหนังสือ Gossip ทั้งหลายจึงไม่น่าเป็นกังวลอย่างที่หลายคนเป็นห่วง เพราะตัวมันเองไม่มีอะไรที่ต้องห่วง สิ่งที่น่ากังวลคือมันทำให้การล่วงล้ำพื้นที่ส่วนตัวกลายเป็นกิจกรรมสาธารณะ เมื่อคนหมู่มากเห็นดีเห็นงาม ถ้าจะขยายให้ไกลออกไป มันอาจเดินทางไปแตะถึงระดับจิตสำนึกของยุคสมัย (หรือแตะไปแล้วผมก็ไม่ทราบ)

ฉันไม่ผิด กติกาของฉันมีคนเล่นมากพอ แกต่างหากที่ดัดจริตอยากมีโลกส่วนตัว

ข้อเสียต่อเนื่องของการนินทาคือ กว่าที่มันจะรู้ตัวว่าในสังคมของสิ่งมีชีวิตไม่ได้มีกติกาเดียว ก็ต้องรอจนเรื่องนั้นๆ เกิดขึ้นกับตัวเองหรือคนใกล้ชิดเสียก่อน

ซึ่งกว่าจะถึงเวลานั้น ก็ไม่รู้ว่าใครต่อใครต้องประสบพบเจออะไรกันไปมากน้อยแค่ไหนแล้ว

ไม่ว่ากีฬาอะไร ไม่ว่าจะมีผู้เล่นกี่คน พวกเขาต้องตกลงใจในกติกาเดียวกันก่อน แล้วจึงเล่นด้วยกัน ข้อเสียของการล่วงล้ำพื้นที่ส่วนตัวจากความเคยชินในการติดตามหนังสือ Gossip จึงไม่ใช่แค่เรื่องของความรู้สึกหรือการล่วงล้ำเข้าไปในหีบลับของคนอื่น แต่เป็นเรื่องการเหยียบย่ำของกติกาที่มีผู้เล่นมากกว่า กระทำต่อผู้คนที่ไม่ได้มีโครงสร้างชีวิตเหมือนกับตัวเอง เพียงเพื่อความสะใจ

ในขณะที่ผู้เล่นกลุ่มน้อยเหล่านั้นเฝ้าเพียรพยายามค้นหากติกาที่เหมาะสมกับโครงสร้างและเงื่อนไขต่างๆ ในของชีวิตเขา เพราะแม้แต่คนที่ชั่วที่สุดในโลกในสายตาคนอื่น ก็ย่อมรู้ดีแก่ใจว่าเงื่อนไขต่างๆ ในชีวิตของมนุษย์แต่ละคนนั้นไม่เหมือนกัน

สำเร็จ ล้มเหลว บอบช้ำ มีความหวัง เพลี่ยงพล้ำ เป็นเรื่องที่ต้องเรียนรู้

ยกตัวอย่างในบางความสัมพันธ์ ความเป็นเจ้าของหรือสถานะของคู่สัมพันธ์ ไม่ได้สำคัญกว่าการสื่อสารระหว่างกัน
ว่าแต่...ใครหน้าไหนจะอยากสนใจ

จะว่าไปผมลืมนึกไปเรื่องหนึ่ง ว่าการแพร่ระบาดความเกลียดชังผ่านการนินทานั้นสัมพันธ์กับคนที่ใช้มันเป็นเครื่องมืออย่างแน่นแฟ้น ตัวการนินทาเองก็จึงไม่น่าสนใจเท่าถิ่นกำเนิดของมัน

เช่นคนที่เรารู้สึกกับเขาเป็นเพื่อนหรือเป็นคนที่เรารักและปรารถนาดี เป็นผู้แพร่กระจายความเกลียดชังนั้นเสียเอง โดยที่เราไม่แม้แต่จะคิดว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น

ความรู้สึกเดียวที่นึกออกคือถ้าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับผม ผมคงรู้สึกยอมรับ
อือ...กูคงเลวกว่ามึงจริงๆ

ทะลุหูขวา : M83 : MUSIC

2009-07-10T12:50:00.002+07:00

ถ้าใครมีโอกาสได้ไปดูงานแสดงภาพถ่าย With Half An Eye
เพลงที่ประกอบภาพคือเพลงของ M83 นี่เอง ชื่อ In the cold, I'm standing
......................................

ทะลุหูขวา
Text by RabbitHood

M83

M83 คือวงดนตรีอิเลคโทรนิคที่ถือกำเนิดในเมือง Antibes (ออกเสียงว่า ออง-ที-เบ่อ) ประเทศฝรั่งเศส ประกอบด้วยสมาชิก 2 คนเมื่อเริ่มก่อตั้งคือ Nicolas Fromageau และ Anthony Gonzalez ดนตรีของ M83 เป็นดนตรีประเภท shoegazing (แปลตรงตัวคือดนตรีที่ผู้เล่นเหมือนกำลังยืนมองรองเท้าตัวเองนิ่งๆ ขณะที่แสดง ซึ่งถอดความได้ว่าเป็นเพลงนิ่งๆ เรียบๆ จังหวะไม่หวือหวานั่นเอง) และที่ถูกจัดอยู่ในหมวดหมู่นี้ก็เป็นเพราะดนตรีของ M83 ประกอบไปด้วยเสียงสะท้อนกังวานไปมาและการร้องนุ่มๆ ที่อยู่เหนือเสียงอึกทึกของเครื่องดนตรี แม้ว่าดนตรีของ M83 จะประกอบไปด้วยเสียงกีตาร์น้อยชิ้นกว่าวงดนตรีส่วนใหญ่ในหมวดเดียวกัน (แต่ฟังจริงๆ แล้วก็ไม่ถึงกับจ้องรองเท้าขนาดนั้น!)

ถึงวันนี้ (2009) M83 ออกอัลบั้มเต็มมาแล้ว 5 อัลบั้ม ได้แก่ M83 (2001), Dead Cities, Red Seas & Lost Ghosts (2003), Before the Dawn Heals Us (2005), Digital Shades Volume 1 (2007) และล่าสุด Saturdays = Youth (2008) หลังจากออกอัลบั้มชุดที่สาม Gonzalez ตัดสินใจแยกทางกับ Fromageau (ข้อมูลแจ้งว่ามีปัญหากันในช่วงที่ออกทัวร์ตอนอัลบั้มสอง) และทำงานตามลำพังตั้งแต่นั้นโดยมีเพื่อนๆ นักดนตรีคนอื่นๆ มาร่วมทำงานด้วย

M83 ทำงานรีมิกซ์ให้กับเพลง "Pioneers" ในอัลบั้ม Silent Alarm Remixed ของวงดนตรีอังกฤษ Bloc Party และยังรีมิกซ์ให้กับเพลง "Protège-Moi" ของ Placebo เพลง "Black Cherry" ของ Goldfrapp เพลง "Suffer Well" ของ Depeche Mode และเพลง "Vila Attack" ของ Bumblebeez 81 ในขณะเดียวกันเพลงของเขาเองหลายๆ เพลงก็ถูกนำไปรีมิกซ์โดย Montag (เพื่อนที่ค่าย Gooom) และ Cyann & Ben

ในปี 2005, M83 ออกอัลบั้มแรกที่ชื่อเดียวกับวงอีกครั้ง ซึ่งทำให้ได้วางจำหน่ายในอเมริกา ไม่เหมือนตอนที่ออกมาครั้งแรกในปี 2001

ในปี 2006 หลังจากที่ออกอัลบั้มที่สาม Anthony Gonzalez ยังคงค้นหาทิศทางของดนตรีแบบที่เราได้ยินในอัลบั้มแรกๆ และเริ่มต้นทำโปรเจกต์เพลงประเภทที่เรียกว่า Ambient โดยได้รับแรงบันดาลใจมากจาก Brian Eno และ Krautrock (ซึ่งเป็นเพลงที่ส่วนใหญ่ฟังแล้วลอยๆ ส่วนจะลอยต่ำหรือลอยสูงก็อีกเรื่องหนึ่ง) จนในปี 2007 ก็คลอดออกมาเป็นอัลบั้มที่สี่ด้วยความช่วยเหลือของ Antoine Gaillet (อัลบั้มนี้ได้คนทำอาร์ตเวิร์คชื่อ Laurent Fetis ผู้ที่มีชื่อเสียงมากจากการทำงานให้ DJ Hell, Beck และ Tahiti 80) เขาตั้งใจไว้ว่านี่จะเป็นจุดเริ่มต้นของซี่รีส์เพลง Ambient ในโอกาสต่อๆ ไป

Saturdays = Youth คืออัลบั้มล่าสุดที่ M83 ทำงานร่วมกับ Ken Thomas (ผู้ที่มีชื่อเสียงมาจากการทำงานกับ Sigur Rós, The Sugarcubes, Boys in a Band, Cocteau Twins และ Suede) Ewan Pearson (ซึ่งโปรดิวซ์ให้กับ Tracey Thorn, The Rapture และ Ladytron) และ Morgan Kibby (แห่ง The Romanovs) อัลบั้มนี้ได้รับการกล่าวขานว่าสามารถถักทอรายละเอียดยิบย่อยเสียงได้สมกับที่เป็นสิ่งที่ทำให้ M83 ได้รับการยอมรับ ในขณะเดียวกันก็เพิ่มเติมการเน้นเรื่องโครงสร้างและรูปแบบของเพลงเข้าไปด้วย

ในปี 2008, M83 ไปทำงานร่วมกับ Kings of Leon ตอนที่ออกทัวร์ และมีคิวจะไปทำงานร่วมกับ Depeche Mode "Tour of the Universe" ในเดือนเมษายน พฤษภาคม และมิถุนายน ที่เยอรมันและฝรั่งเศส และยังจะไปร่วมเล่นกับ The Killers และออกทัวร์ใน V Festival ไปทั่วออสเตรเลีย (V Festival คือเทศกาลดนตรีแบบ 2 วันของค่าย Virgin ถือกำเนิดในประเทศอังกฤษและแตกแขนงไปยังออสเตรเลียในปี 2007 โดยมีจุดเริ่มต้นจากการที่ Jarvis Cocker นักร้องนำวง Pulp เอ่อปากว่าเขาอยากแสดงสดกลางแจ้ง 2 วัน หลังจากนั้นโปรโมเตอร์ของเขาก็กลับมาพร้อม V Festival ที่แสดงในสวนสาธารณะทางตอนเหนือและทางตอนใต้รวม 2 วัน!)

“ผมรักที่จะเป็นวัยรุ่น” Gonzalez ให้สัมภาษณ์ถึงเรื่องราวแต่หนหลัง “ตอนนั้นเป็นตอนที่ผมค้นพบดนตรี เริ่มใช้ยา และจัดปาร์ตี้กับเพื่อน เป็นช่วงเวลาที่ผมได้ค้นพบสิ่งใหม่ๆ ถึงวันนี้ ผมเลยอยากกลับไปเป็นวัยรุ่นอีกครั้ง”

สนใจเพิ่มเติม ขอเชิญไปที่ www.ilovem83.com

Panda Mania!: STREET ART & GRAFFITI EXHIBITION

2009-07-09T13:37:00.003+07:00

ข่าวจาก See Scape จ้า ^^
..........................

Panda Mania!!
Street Art & Graffiti Exhibition

list of artists
Kobby1
Guano Design
Nokhook Design
Creative Buffalo
Bath-46 & DTHS
SP. & Org!!!
feat. Hern

Openning party on Friday,10th
from 7 pm
works will be on for 10 days

location: Gallery SeeScape Nimmanhemind soi 17

"Reverie of Happiness" @ 116 Art Gallery

2009-07-09T12:42:00.010+07:00

ไปดูงานพลอยมา งานสวยดี เสมอต้นเสมอปลาย (แต่คราวนี้ไม่ค่อยหม่น) น่าเสียดายที่ที่จัดแสดงคับแคบไปสักนิด ไม่มีพื้นที่ให้หายใจหายคอเลย น่าเสียดาย แต่ก็คิดว่าเข้าใจ...

ใครว่างๆ งานยังมีแสดงอยู่จนถึงวันที่ 31 กรกฎานี้นะ ลองเข้าไปดูรายละเอียดที่นี่ละกัน http://ploy-kasom.blogspot.com/

RH 02 : GREETING

2009-07-09T12:26:00.003+07:00

มาแล้ว หน้าทักทายของ RH อันที่สอง คราวนี้เป็นกระต่ายเงินตัวเล็กมากกกกกก ขนาดประมาณ 1 ซม. เท่านั้น ชอบตาหยีๆ ของมัน...ตลกดี

จะพยายามเปลี่ยนหน้าทักทายให้ได้ทุกเดือน....จะพยายาม...

Michael Clayton: MOVIE

2009-07-09T11:53:00.008+07:00

สอยดีวีดีมาจากบ้านเพื่อน นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่อยากไปดูตอนเข้าโรงแล้วไม่ได้ไป -_-' สนุกสนานลุ้นระทึกใจ ได้เห็นความพยายามต่อสู้เพื่อความถูกต้อง ที่แลกมาด้วยการวางแผนอย่างแนบเนียนและชีวิตของตัวเอง ไม่ค่อยได้เห็นคุณจอร์จแสดงบทแบบนี้ (เคยเห็นแต่ทะเล้น กรุ้มกริ่ม)

ฉากของวงการทนาย ทำให้นึกถึงอาจารย์ในหนัง The Reader ที่สอนลูกศิษย์ว่า "โลกนี้ไม่ได้อยู่ด้วยอะไรทั้งนั้น แต่อยู่ด้วยกฏหมาย" (เพราะเป็นสิ่งเดียวที่บอกได้ว่า ถูก หรือ ผิด ชัดเจน) เลยได้เห็นการพยายามต้อสู้ในข้อจำกัดนี้ โดยเฉพาะเมื่อต้องเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์อภิมหาศาลของบริษัทใหญ่ยักษ์

ดีใจที่โลกศิลปะ (บันเทิง) ยังมีพื้นที่ให้ได้สื่อสารข้อความเหล่านี้ เพราะในชีวิตจริงเราคงไม่สามารถต่อสู้ฟ้องร้องบริษัทใหญ่ๆ หรือคนใหญ่ๆ ได้ง่ายดายนัก...

+โชคร้ายโคตร! ตอนท้ายแผ่นเป็นรอย เลยไม่ได้ดู 5 นาทีที่ตัวละครเอกเข้าไปคุยกับคุณผู้หญิงเจ้าของบริษัท....เลยไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรกัน (ซวยบรม!!) -_-'

Directed by Tony Gilroy

Milk: MOVIE

2009-07-05T18:49:00.006+07:00

ช่วงนี้เชียงใหม่คนเยอะมากกก เลยได้ดูหนังเยอะหน่อย ^^
ตอนแรกตั้งใจไปดูเรื่องนี้ตอนเข้าโรง (เพื่อนบอกว่า Sean Penn เล่นดีมาก)
แต่แล้วก็ไม่ได้ไป

ชอบที่ได้เห็นการต่อสู้ของกลุ่มคนที่ต้องเรียกร้อง พื้นที่ การใช้ชีวิตให้ตัวเอง

โดยไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ในเมื่อพวกเขาไม่ได้ป่วย และไม่ได้ทำอะไรผิด
Harvey Milk เป็นนักการเมืองเกย์เปิดเผยคนแรกในอเมริกาในช่วงยุค 70
เขาเรียกร้องต่อสู้จนได้รับเลือกให้เข้าไปทำงานการเมือง
และถูกยิงเสียในชีวิตในที่สุด

Milk มีตัวตนจริงๆ ในประวัติศาสตร์
และเราๆ ท่านๆ ต่างก็คงเห็นแล้วว่าการเรียร้องต่อสู้ของชาวเกย์นั้น
คลี่คลายอย่างไรในปัจจุบัน

คำถามต่อไปคือ ยังมีกลุ่มคนไหนๆ อีกไหม ที่จำเป็นต้องเรียกร้องต่อสู้
เพื่อการดำเนินชีวิตได้อย่างปกติธรรมดา เหมือนคนอื่นๆ

Directed by Gus Van Sant

+ Sean Penn เล่นดีจริงๆ ด้วย

Love Is Hear: CONCERT

2009-06-30T12:01:00.002+07:00

ข่าวฝากมาจากพี่วิฯ แห่ง Happening
น่าสนใจมากนะ เสียดายคงไม่ได้ไปบางกอกช่วงนั้น ; (
อ่านจากจดหมายพี่วิฯ ละกันนะ
..........................................

ทุกท่านครับ
มีข่าวมาแจ้งและฝากบอกต่อครับ ลองอ่านดูก่อนสักนิดนะครับ เป็นงานที่ happening และ Nude Communication พร้อมกับเพื่อนๆ ศิลปินอีกราวๆ ยี่สิบองค์กร ทั้งวงดนตรี กราฟิกดีไซเนอร์ คนทำหนัง รวมกันจัดขึ้นมา เป็นงานการกุศล 100% ไม่มีใครได้ค่าแรง เงินทั้งหมดเข้ามูลนิธิคนหูหนวกในพระบรมราชินูปถัมภ์ งานนี้เป็น "คอนเสิร์ตเพื่อคนหูหนวก" ครับ...

วิภว์

-----------------------------------------------

เมื่อคนหูดีฟังดนตรีพร้อมคนหูหนวก
Love is Hear คอนเสิร์ตครั้งแรกที่คนหูดีฟังดนตรีพร้อมคนหูหนวก
รายได้ทั้งหมด ไม่หักค่าใช้จ่าย มอบให้มูลนิธิอนุเคราะห์คนหูหนวก ในพระบรมราชินูปถัมภ์

ดนตรีไม่ได้มีไว้เพื่อคนหูดีเท่านั้น...
นี่คือคอนเสิร์ตเพื่อคนหูหนวก ศิลปินทุกท่านทั้งภาพและเสียงจะร่วมกันถ่ายทอดบทเพลงและเติมเต็ม จินตนาการผ่านประสาทสัมผัสทั้งหมด เพื่อให้ดนตรี “เข้าถึง” และ “เพราะที่สุด” ในชีวิตของคนหูหนวก และคนหูดีด้วยเช่นกันร่วมสัมผัสดนตรีผ่านประสาทสัมผัสทั้งห้า (ภาพ เสียง สัมผัส รส กลิ่น) พร้อมๆ กับน้องๆ ที่มีความบกพร่องทางการได้ยินเป็นครั้งแรก จากศิลปินทั้งภาพและเสียงที่มาแสดงด้วยหัวใจ Friday, Stamp, Scrubb, ETC.Koh Mr. Saxman, Exotic
B.O.R.E.D., Duck Unit, Babymime, Donut, Apostrophy’S, จอกว้างฟิล์ม
และแขกรับเชิญสุดพิเศษเป็นครั้งแรก

ฟังเพลงพิเศษ “เสียงในความเงียบ” ที่พี่จิก ประภาส ชลศรานนท์ แต่งขึ้นเพื่อ Love is Hear

พฤหัสที่ 9 กรกฎาคม 2552
โรงภาพยนตร์สกาลา
เวลา 19.00 น.
บัตรราคา 1,500 1,000 700 และพิเศษ 999

ซื้อได้แล้ววันนี้ที่ช่องขายตั๋วโรงภาพยนตร์สกาลาทุกที่นั่ง
รับ CD เพลง “เสียงในความเงียบ” ไว้ไปฟังต่อที่บ้าน พร้อมของแถมอีกเพียบ

Hotline: 02 264 9633
www.loveishear.com

Persepolis I&II : BOOK

2009-06-29T18:53:00.003+07:00

ได้รับมาจากสำนักพิมพ์กำมะหยี่ตั้งนานนนนนแล้ว
เพิ่งได้เอามาอ่าน (ขอบคุณที่ส่งหนังสือให้อย่างสม่ำเสมอนะมิว ^^)

ชอบเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในเรื่อง สนุกสนานเพลิดเพลิน ได้เห็นความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ไม่ได้สัมพันธ์กันแค่สารทุกข์สุกดิบ แต่ลึกซึ้งไปถึงทัศนคติที่มีต่อการเมืองและสังคม ทั้งในภาพใหญ่ระหว่างเชื้อชาติ และในภาพย่อยอย่างเพื่อนฝูงหรือสมาชิกในครอบครัว ชอบมุมมองที่มาร์จี้ (คนเขียน) มองและกระทำต่อสิ่งหรือคนต่างๆ รอบตัว (ชอบมากกกกกก)

เด็กหญิงคนนี้เติบโตมาได้เร้าใจมาก หลายเรื่องเร้าใจจนเหลือเชื่อ!

ยิ่งอ่านตอนนี้ที่สถานการณ์ในอิหร่านไม่สู้จะดีนัก ก็ยิ่งชวนให้คิดถึงความสำคัญของทัศนคติที่มีต่อการเมืองของทั้ง 'ท่านผู้นำ' และ 'ท่านผู้ตาม'

ไม่ชอบได้ยินว่ามีการจราจลเลย แต่ก็รู้ว่ามันคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ เคยได้ยินผู้หลักผู้ใหญ่พูดว่า บางครั้งการเสียเลือดเสียเนื้อก็เป็นเรื่องจำเป็น เพียงแต่เราต้องรู้ให้แน่ชัดว่าเรากำลังแลกชีวิตกับอะไร!

น่าอ่านมาก...ขอชวน ^^

Author : Marjane Satrapi

+ ฉบับแปลไทย (โดยสำนักพิมพ์กำมะหยี่) ชื่อ แพร์ซโพลิส แปลโดย ณัฐพัดชา (แปลมันมาก!)

Planet Ocean, A voyage to the heart of marine realm by Laurent Ballesta

2009-06-29T18:13:00.002+07:00

โอย...กว่าจะหาชื่อช่างภาพเจอ

งานนี้เป็นงานที่ได้ดูตอน Migrate ไปเล่นที่หน้า Central World เป็นส่วนหนึ่งของงาน La Fete 2009 เหมือนกัน ปีที่แล้วก็มีงานแสดงภาพถ่ายกลางแจ้งแบบนี้ (ชื่อ Earth from Above ของ Yann Arthus-Bertrand ได้ไปดูมาด้วยนะ แต่ว่าจะเอาลงๆ แล้วสุดท้ายก็ไม่ได้เอาลง ปีนี้ได้ไปดูอีกเลยต้องรีบเอาลง เดี๋ยวจะชวดอีก) งานสวยดี เจ้าของงานชื่อ Laurent Ballesta (อ่านว่า โลรองต์ บาเลสต้า) เราชอบที่ได้เห็นสัตว์ใต้ทะเลลึกๆ หน้าตาประหลาดเต็มไปหมด และที่สำคัญคือได้เห็นชัดมาก! เหลือเชื่อว่าพี่เค้าถ่ายออกมาได้ยังไงกัน ใครมีโอกาสแวะไปกทมก็น่าไปลองชมกันดู เห็นว่าจัดแสดงถึง 12 สิงหา โน่นเชียว

ข้างล่างนี้เป็นรายละเอียดของงานที่เอามาจากเว็บของ La Fete 2009 ลองอ่านดูนะ
หรือถ้าสนใจเพิ่มเติม ก็สามารถเข้าไปอ่านที่นี่ได้เลย http://www.lafete-bangkok.com/2009/en/index.html น่าจะยังมีงานแสดงหลงเหลือคั่งค้างอีกนิดหน่อย ^^

......................................
นิทรรศการ “Planet Ocean” จะพาท่านดำดิ่งสู่โลกสีครามใต้ท้องทะเล!

นักวิทยาศาสตร์สันนิษฐานว่าน้ำทะเลมิได้เกิดขึ้นเองบนผืนโลก แต่เกิดจากหิมะและธารน้ำแข็งจำนวนมหาศาลที่ร่วงหล่นจากอวกาศมากระทบโลกเมื่อสี่พันล้านปีที่แล้ว หรือนี่อาจเป็นคำอธิบายว่าเหตุใดโลกใต้สมุทรจึงลี้ลับ น่าค้นหา จริงอยู่ว่าการดำดิ่งสู่โลกมหัศจรรย์ใต้ท้องทะเลสะท้อนให้เห็นโลกมหัศจรรย์อีกหนึ่งใบ ซึ่งพรรณพืชแหวกว่ายใต้น้ำ มีสิ่งมีชีวิตรูปร่างแปลกประหลาดคล้ายพืช คล้ายปลาหลากชนิดซึ่ง เปลี่ยนสีตามธรรมชาติ โลกใต้น้ำใบนี้ดูเหมือนอยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่ในขณะเดียวกันกลับยากเกินสัมผัสถึง กล่าวได้ว่าร้อยละ 75 ของพื้นที่โลกคือมหาสมุทรที่เต็มไปด้วยปริศนามากกว่าดาวอังคารหรือดาวเสาร์ที่อยู่ไกลโพ้น สัตว์น้อยใหญ่ใต้ผืนสมุทรตั้งแต่แบคทีเรียขนาดจิ๋วจนถึงปลาหมึกขนาดมหึมาล้วนเป็นสิ่งที่น่าค้นหาทั้งสิ้น แต่ที่วิตกที่สุดอาจเป็นประเด็นที่โลกใต้สมุทรเก็บเงื่อนงำในอดีตพร้อม กุมอนาคตของมนุษยชาติ

นักวิทยาศาสตร์กล่าวเสมอว่ามนุษย์ต้องพึ่งพาสมดุลธรรมชาติ ดังเห็นจากหลากหลายกรณีเช่น อากาศบริสุทธิ์ร้อยละ 80 ที่มนุษย์หายใจล้วนมาจากสาหร่ายแพลงตอน สัตว์ทะเลนานาชนิดเช่น กุ้ง หอย ปู ปลา เป็นแหล่งโปรตีนของมนุษย์กว่าพันล้านคน ทว่าโลกใต้ทะเลกำลังประสบภาวะวิกฤติ สิ่งมีชีวิตใต้สมุทรกำลังถูกคุกคาม ไม่ว่าจากภาวะโลกร้อน มลพิษ หรือการประมงอย่างไร้ขีดจำกัด ทั้งหมดล้วนสร้างบาดแผลฉกรรจ์ให้แก่โลกสีครามใบนี้ คงถึงเวลาแล้วที่มนุษย์ต้องหันมาบริโภค ทรัพยากรใต้ทะเลในลักษณะยั่งยืน หยุดทำลายสิ่งมีชีวิตในทะเลและป้องกันการสูญพันธุ์ของสัตว์น้ำ อย่างจริงจังนับแต่บัดนี้หรือในทศวรรษข้างหน้า เราหวังว่า “Planet Ocean” จะปลุกจิตสำนึกให้ มนุษย์เคารพและหันมาอนุรักษ์ธรรมชาติให้คงอยู่อย่างสมบูรณ์ตลอดไป

บทความของ Laurent Ballesta (นักชีววิทยาใต้สมุทร นักดำน้ำอาชีพและช่างภาพ) ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารชั้นนำของฝรั่งเศสและในระดับสากลอาทิ National Geographic, Paris-Match, Figaro Magazine, Ça m’intéresse, VSD, Daily Mail, Stern, View นอกจากนี้เขาเป็นที่ปรึกษาให้กับรายการ Ushuaia Nature รายการโทรทัศน์ที่ได้รับความนิยมสูงในฝรั่งเศส

+ขอขอบคุณ La Fete 2009 ครับ ^^

Forbidden Kingdom: MOVIE

2009-06-27T16:27:00.006+07:00

-_-'

Directed by Rob Minkoff

"Reverie of Happiness" : PAINTING & PRINTING EXHIBITION

2009-06-27T16:14:00.002+07:00

มีข่าวฝากมา จากน้องที่วิจิตรฯ
เขาเคยให้งานภาพพิมพ์เรามาชิ้นนึง น่าสนใจดีนะ ^^
....................................

สวัสดีค่ะ

"Reverie of Happiness"
เป็นนิทรรศการผลงานเดี่ยวของพลอย กาสม
ด้วยเทคนิคจิตรกรรมและภาพพิมพ์

จัดที่ 116 Art Gallery
94-120 ถ.เจริญเมือง ต.วัดเกต อ.เมือง เชียงใหม่ 50000
โทรศัพท์: 053-302-111

ระหว่างวันที่ 1 -31 กรกฎาคม 2552
เปิดงาน เวลา 6 โมงเย็น
พบกันที่ 116 Art Gallery นะค่ะ

พลอย กาสม
084-8066478

(รายละเอียด)
http://www.116artgallery.com
http://ploy-kasom.blogspot.com/

Farrah Fawcett: NEWS

2009-06-26T18:05:00.002+07:00

นอกจากคุณพี่ไมเคิลที่เพิ่งจากไป Farrah Fawcett ก็จากไปด้วยนะ
(คิดถึงผมทรงนี้)

+ ภาพโพราลอยด์ของ Farrah ถ่ายโดย Andy Warhol
++ ขโมยมาจากเว็บ http://bebelestrange.tumblr.com/post/109253623

Panda Elephant ^^ : NEWS

2009-06-26T17:07:00.003+07:00

วันก่อนเห็นในข่าวทีวี หลังจากที่เพิ่งคุยกับเพื่อนๆ ว่าช่วงนี้น้องแพนดี้ลงหน้าหนึ่งทุกวันเลย
ชอบวิธีแสดงออก (คิดได้ไงฟะ!) แค่ไม่แน่ใจว่าสีจะเป็นอันตรายกับช้างหรือเปล่า?
แต่อย่างน้อยเรื่องนี้ก็ส่งผลให้เกิดการถกเถียงในมุมมองต่างๆ
เห็นด้วยบ้าง ไม่เห็นด้วยบ้าง ก็ว่ากันไป (ดีกว่าเออออกันไปหมด)
รายละเอียดเข้าไปอ่านที่เว็บมติชนละกันนะ

http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1245918648&grpid=02&catid=02

+ ภาพก็เอามาจากเว็บมติชนเหมือนกัน ขอขอบพระคุณมา ณ โอกาสนี้ครับ^^

ปาฐกถานำ "พัฒนาการของรัฐชาติกับความขัดแย้งภายในของชาวสยาม"

2009-06-26T14:00:00.003+07:00

มีข่าวฝากมาถึงชาวกทม. น่าสนใจเชียว ^^
....................................

บทความจากงาน 70 ปี สยามเป็นไทยฯ
เมื่อวันที่ 24 มิ.ย. และวันนี้ ศุกร์ที่ 26 มิ.ย. ใครอยู่แถวราชดำเนิน เย็นๆ ตรงร้านริมขอบฟ้าดูจ้ะ เขามีเสวนาฯ โดย อ.ชาตรี ประกิตนนทการ มรดก ๒๔๗๕ สถาปัตยกรรมคณะราษฎร ใครว่างลองไปดูนะ http://www.sarakadee.com/web/modules.php?name=News&file=article&sid=2677

ปาฐกถานำ "พัฒนาการของรัฐชาติกับความขัดแย้งภายในของชาวสยาม"
โดย ดร.เสกสรรค์ ประเสริฐกุล
และอภิปราย "การเมืองสยามประเทศไทย เราจะไปทางไหนกัน"
คุณ บัญญัติ บรรทัดฐาน
คุณ จาตุรนต์ ฉายแสง
ศ. ดร.ผาสุก พงษ์ไพจิตร
คุณคำสิงห์ ศรีนอก (ลาวคำหอม)

รศ.ดร.ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ ดำเนินรายการ

กำหนดการ : http://www.textbooksproject.com/70th%20Anniversary%20Thailand%202009.htm

เนื่องในโอกาสครอบรอบ ๗๗ ปี การเปลี่ยนแปลงการปกครอง ๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕ วารสารเมืองโบราณ และร้านหนังสือริมขอบฟ้า ขอเชิญฟังการบรรยายพิเศษ โดย อาจารย์ชาตรี ประกิตนนทการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรอ่านบทกวีเปิดงาน "๒๔๗๕ หมุดเหล็กใต้ตีนของโต๊ะมากมาย" โดย อาณัติ แสนโท กวีกลุ่ม Live Poet"มรดก ๒๔๗๕ สถาปัตยกรรมคณะราษฎร" หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ.๒๔๗๕ "คณะราษฎร" พยายามนำเสนอ "สยามใหม่" ที่ "ก้าวหน้า" ด้วย "หลักหกประการ" หลักการพื้นฐานของ "สังคมในอุดมคติ" คือ เอกราช ปลอดภัย เศรษฐกิจ เสมอภาค เสรีภาพ และการศึกษาบางที "สถาปัตยกรรมคณะราษฎร" อาจนับเป็น "มรดก" ชิ้นสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่จาก "การอภิวัฒน์" ก็เป็นได้...

วันศุกร์ที่ ๒๖ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๒
เวลา ๑๗.๐๐ - ๑๙.๐๐ น.
๑๗.๐๐ น. ลงทะเบียน
๑๗.๓๐ น. บรรยายพิเศษ "มรดก ๒๔๗๕ สถาปัตยกรรมคณะราษฎร"

เข้าร่วมฟังฟรี ไม่มีค่าใช้จ่าย ณ ร้านหนังสือริมขอบฟ้า วงเวียนอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ถนนราชดำเนินกลาง กรุงเทพฯ
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมวารสารเมืองโบราณ โทร. ๐-๒๒๘๐-๗๕๐๙
ร้านหนังสือริมขอบฟ้า โทร. ๐-๒๖๒๒-๓๕๑๐

MIGRATE BACK TO CM

2009-06-23T20:29:00.006+07:00

กลับมาเชียงใหม่กันแล้วโดยสวัสดิภาพ ^^ ขอขอบพระคุณทุกท่านที่สละเวลาไปยืนดู (ฝนเพิ่งซาเม็ดด้วยนะ) เป็นประสบการณ์เวทีใหญ่ครั้งแรก แล้วก็เป็นประสบการณ์ที่กรุงเทพฯ ครั้งแรกด้วย ตื่นเต้นมากๆ แต่พอเล่นเสร็จก็โล่ง โชคดีผีเข้า (วงนี้ไม่ผีเข้า ก็ผีออก แล้วแต่...)

มีโอกาสคงหาเรื่องไปเล่นที่บางกอกอีก โปรดติดตามอย่างใกล้ชิด ส่วนคืนนี้มีเล่นอีกที่ Lounge ร่วมขบวนกับชาว No Signal 2.2 ใครว่างๆ ขอเชิญ

ขอขอบคุณ Fete de la musique 2009 ที่ให้เราไปเล่นด้วยนะครับ ^^

+ ท่านที่พลาดชมแต่สนใจ โปรดรอดูใน YouTube ที่เว็บของ Migrate นะ (รออีกแป๊ป!)

สุนทราพาเพลิน

2009-06-17T15:33:00.002+07:00

ได้พบการแสดงชุดนี้ตอนไปขายของที่งาน ฮิพช่วยชาติ ที่ผ่านมา
พวกเขาเป็นชาวคณะวิจิตรศิลป์ที่มอชอ
รวมกันจัดตั้งคณะการแสดงชื่อ สุนทราพาเพลิน
เป็นการร้องเลียนเสียงคณะสุนทราภรณ์ (ซึ่งเหมือนมากกกกกก)

น่ารักและน่าเอ็นดูมาก
ตอนที่กำลังจะเริ่มเล่น เหมือนว่าซีดีจะมีปัญหา สมาชิกคนนึงก็พูดขึ้นมาว่า
"อย่างงี้แหละค่ะ กระเทยมักมีปัญหากับเทคโนโลยี"
แล้วคนดูก็ได้หัวเราะกัน

ที่ชอบมากกว่าคือการแนะนำตัว
เขาใช้วิธีแนะนำกันว่า ใครเป็น 'เงาเสียง' ของใครในสุนทราภรณ์
โดยไม่ได้แนะนำตัวเองเลย

น่าสนใจดีนะ มีโอกาสเมื่อไหร่จะติดตามผลงานไปเรื่อยๆ

^^

MIGRATE TO THE OCEAN: JUNE 2009 TOUR

2009-06-16T16:17:00.002+07:00

มาแล้ว...ตารางทัวร์ของ Migrate เดือนมิถุนายนนี้
(เราพยายามเล่นสดกันทุกเดือนน่ะ)

11 มิถุนาที่ผ่านมา ไปเล่นกันมาที่ Bar Shaky เราได้รับโจทย์ให้ cover เพลงของ Radiohead ก็สนุกสนานบรรยากาศดี ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชม

20 มิถุนานี้ เป็นโอกาสพิเศษสุดๆ เพราะว่าจะยกขบวนกันไปเล่นที่งาน Fete de la musique 2009 ที่ลานหน้า Central World เราส่ง youtube ของวงไปออดิชัน แล้วก็ปรากฏว่าได้ไปเล่นกะเขาด้วย ^^ Migrate จะได้เล่นที่เวทีใหญ่ (ซึ่งเป็นเวทีหลักของวงต่างๆ ที่ผ่านการออดิชันมา) เวลา 18.00-18.25 น. ก็หมายความว่ามีเวลาวงละ 25 นาทีนั่นเอง (ประมาณ 4 เพลง)

ถ้าสนใจแวะไปเยี่ยมชม อย่าได้ไปเลตไปสายเชียว

แล้ว 23 มิถุนาก็ต้องรีบกลับมาเล่นที่ Lounge (warm up) คราวนี้ร่วมขบวนไปกับเพื่อน NO SIGNAL INPUT 2.2 ซึ่ง Migrate เล่นวงท้ายๆ เวลาก็น่าจะประมาณ 5 ทุ่ม
หรือถ้าจะไปเยี่ยมชาว NO SIGNAL ตั้งแต่สามทุ่มก็ไม่ว่ากัน

ไปละ ขอไปซ้อมดนตรีก่อน

+ ข้างขวามือ มีเว็บไซต์ของ migrate มาแปะไว้แล้วนะ ใครสนใจขอเชิญรับชม (และรับฟัง)

^^

Artwork by Paul, Peter & Salmon

คอนเทนเนอร์: NEWS

2009-06-16T16:01:00.002+07:00

ตอนนี้เรื่องตู้ใต้น้ำหายไปแล้วแฮะ
เมื่อวานคุยกับแตง (มือกีตาร์ migrate) แตงบอกว่าได้ดูถ่ายทอดตอนเปิดตู้แล้ว และปรากฏว่าไม่มีอะไรอยู่ในนั้น เราไม่ได้ดูเอง แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็ดีใจ แอบกังวลเรื่องสารพิษ กับศพคนอยู่ตั้งนาน

โดยเฉพาะถ้าเปิดมาแล้วกลายเป็นศพแรงงานต่างด้าวที่ถูกโยนทิ้งทะเล

ครั้งสุดท้ายที่ติดตามเรื่องนี้คือตอนที่เขาพากันไปออกรายการ ตาสว่าง
ก็เลยได้รู้ว่าการพยายามพิสูจน์เรื่องตู้นั้นเป็นเรื่องซับซ้อนมาก หลายๆ ส่วน หลายๆ ฝ่าย ต้องร่วมมือกันในระดับรายละเอียดยิบย่อย โดยเฉพาะเรื่องวิทยาศาสตร์ทางทะเลและนิติเวศวิทยา

ชอบที่ได้เห็นความรู้คนละสาขาทำงานบนเป้าหมายเดียวกันอย่างเป็นระบบ
เห็นแล้วรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

+ ภาพนี้เอามาจาก http://www.krobkruakao.com/kkn/?a=news&s=detail&news_id=3059 ขอบคุณครับ

วังเวง: Desolate

2009-06-15T16:47:00.006+07:00

"บัดเดี๋ยวดัง หง่างเหง่ง วังเวงแว่ว
สะดุ้งแล้ว เหลียวแล ชะแง้หา
เห็นโยคี ขี่รุ้ง พุ่งออกมา
ประคองพา ขึ้นไปจน บนบรรพต

แล้วสอนว่า อย่าไว้ ใจมนุษย์
มันแสนสุด ลึกล้ำ เหนือกำหนด
ถึงเถาวัลย์ พันเกี่ยว ที่เลี้ยวลด
ก็ไม่คด เหมือนหนึ่งใน น้ำใจคน"

+ จำได้มาจากที่อ่านเรื่องสุดสาครตอนเด็กๆ (ถ้าจำคำคลาดเคลื่อนไปบ้าง ขออภัย) เป็นตอนที่สุดสาครโดนชีเปลือยผลักตาหน้าผา เพื่อแย่งไม้เท้ากับม้านิลมังกร แล้วพระเจ้าตาเหาะลงมาช่วย
++ ภาพนี้เอามาจาก http://www.hammergallery.com/images/peoplepictures/people%20pictures.htm เป็นงานชุด PEOPLE PICTURES: The Art of the Conceptual Photograph 1915 – 1920 Featuring work by: Mole and Thomas, E.O. Goldbeck, and Others
+++ งานชิ้นนี้โดย Mole & Thomas ชื่อ The Human Liberty Bell, 1918 Vintage Silver Gelatin Print MPH 48